Ali bin Abi Thalib memiliki catatan tertulis (Shahifah) yang berisi hukum-hukum syariat

Imam Ahmad : 946

حَدَّثَنَا يَحْيَى حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ قَيْسِ بْنِ عُبَادٍ قَالَ انْطَلَقْتُ أَنَا وَالْأَشْتَرُ إِلَى عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقُلْنَا هَلْ عَهِدَ إِلَيْكَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْئًا لَمْ يَعْهَدْهُ إِلَى النَّاسِ عَامَّةً قَالَ لَا إِلَّا مَا فِي كِتَابِي هَذَا قَالَ وَكِتَابٌ فِي قِرَابِ سَيْفِهِ فَإِذَا فِيهِ الْمُؤْمِنُونَ تَكَافَأُ دِمَاؤُهُمْ وَهُمْ يَدٌ عَلَى مَنْ سِوَاهُمْ وَيَسْعَى بِذِمَّتِهِمْ أَدْنَاهُمْ أَلَا لَا يُقْتَلُ مُؤْمِنٌ بِكَافِرٍ وَلَا ذُو عَهْدٍ فِي عَهْدِهِ مَنْ أَحْدَثَ حَدَثًا أَوْ آوَى مُحْدِثًا فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ

Һөйләне беҙгә [Йәһйә] беҙгә [Сәғит бин Әбү Ғәруба] [Ҡатада] нан [Әл Хәсән] Ҡәйес бин Ғүбәдтән [Ҡаис бин Ғүбәд] әйтте; Беҙ Әл Асытар менән [Ғәли] Рәҙиаллаһ әнһүгә барҙыҡ. Беҙ һораныҡ; — Пәйғәмбәребеҙ, ғөмүмән, кешеләргә васыят итмәгән нәмәне һиңә васыят иттеме? тип яуап бирҙе; — Юҡ, минең китабымдағыларҙан башҡа. Ул аңлатты; ҡылысы ҡапҡасында эленеп торған яҙма өҫтөндә, унда былай тип яҙылған; — Мөьминдәр бер ҡандан. Улар башҡаларҙан өҫтөнлөк итә, уларҙы яҡлау хатта түбәнге дәрәжәһенән дә һаҡланасаҡ. Белегеҙ: иманһыҙҙы йәки килешеүҙә булған кешене үлтергән өсөн иманлы кеше үлтерелмәҫ. Кем дә кем гонаһ ҡылһа йәки гонаһлы кешене яҡлаһа, Аллаһ, фәрештәләр һәм бөтә кешеләр тарафынан ҡәһәрләнәсәк».