Ali bin Abi Thalib memiliki catatan tertulis (Shahifah) yang berisi hukum-hukum syariat

Imam Abu Dawud : 1739

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَمَا كَتَبْنَا عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا الْقُرْآنَ وَمَا فِي هَذِهِ الصَّحِيفَةِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةُ حَرَامٌ مَا بَيْنَ عَائِرَ إِلَى ثَوْرٍ فَمَنْ أَحْدَثَ حَدَثًا أَوْ آوَى مُحْدِثًا فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ لَا يُقْبَلُ مِنْهُ عَدْلٌ وَلَا صَرْفٌ وَذِمَّةُ الْمُسْلِمِينَ وَاحِدَةٌ يَسْعَى بِهَا أَدْنَاهُمْ فَمَنْ أَخْفَرَ مُسْلِمًا فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ لَا يُقْبَلُ مِنْهُ عَدْلٌ وَلَا صَرْفٌ وَمَنْ وَالَى قَوْمًا بِغَيْرِ إِذْنِ مَوَالِيهِ فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ لَا يُقْبَلُ مِنْهُ عَدْلٌ وَلَا صَرْفٌحَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَبِي حَسَّانَ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فِي هَذِهِ الْقِصَّةِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يُخْتَلَى خَلَاهَا وَلَا يُنَفَّرُ صَيْدُهَا وَلَا تُلْتَقَطُ لُقَطَتُهَا إِلَّا لِمَنْ أَشَادَ بِهَا وَلَا يَصْلُحُ لِرَجُلٍ أَنْ يَحْمِلَ فِيهَا السِّلَاحَ لِقِتَالٍ وَلَا يَصْلُحُ أَنْ يُقْطَعَ مِنْهَا شَجَرَةٌ إِلَّا أَنْ يَعْلِفَ رَجُلٌ بَعِيرَهُ

Беҙгә [Мөхәммәт бин Касирға] һөйләне, беҙгә [Суфьянды] [Әл-Әғмәсиҙән] [Ибраһим Әт Таймиҙан] [атаһынан] [Ғәли] радиаллаһу әнһүҙән һөйләне, тине; Беҙ Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләмдән Ҡөрьәндән башҡа бер нәмә лә теркәмәйбеҙ, һәм был биттә нимә бар. Али әйтте; Пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм әйткән: «Мәҙинә Һауа менән Цаур араһында харам - икеһе лә Мәҙинәләге тауҙар исеме -. Кем дә кем гонаһ ҡылһа йәки енәйәт ҡылған кешене яҡлаһа, уға Аллаһ Тәғәләнең, фәрештәләрҙең һәм бөтә кешелектең ләғнәте тейәсәк, фарыз һәм сөннәт ғәмәлдәр унан ҡабул булмаясаҡ. Мосолмандың яҡлауы бер генә, иң түбән кеше уны тәьмин итә ала. Кем мосолмандың килешеүен һәм именлеген юҡҡа сығарһа, уға Аллаһтың, фәрештәләрҙең һәм бөтә кешелектең ләғнәте тейер, фарыз һәм сөннәт ғәмәлдәре унан ҡабул ителмәйәсәк. Беҙгә [Ибн Әл Мусаннаға] әйтелгән, беҙгә [Ғабдушшамадҡа] әйтелгән, беҙгә [Хәммәмгә] әйтелгән, беҙгә [Ҡатада] әйтелгән, [Әбү Хәсәндән] [Әли] радиаллаһу әнһү был хикәйәлә пәйғәмбәребеҙҙән саллаллаһү ғәләйһи түгел ине: үҫемлектәр, һунар ителгән хайуандарҙы ҡыуып ебәрмәҫкә һәм табылғанды алмаҫҡа, тик иғлан иткән кешенән башҡа, һәм ул урында кемдер һуғыш өсөн ҡорал йөрөтөүе ярамай һәм ағасты ҡырҡыу ярамай, әгәр кемдер үҙенең дөйәһен ашатырға теләмәһә’.