Akan keluar dari neraka yang mempunyai iman sebesar biji sawi

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الشَّمْسِ فِي الظَّهِيرَةِ لَيْسَتْ فِي سَحَابَةٍ قَالُوا لَا قَالَ فَهَلْ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ لَيْسَ فِي سَحَابَةٍ قَالُوا لَا قَالَ فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَا تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ رَبِّكُمْ إِلَّا كَمَا تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ أَحَدِهِمَا قَالَ فَيَلْقَى الْعَبْدَ فَيَقُولُ أَيْ فُلْ أَلَمْ أُكْرِمْكَ وَأُسَوِّدْكَ وَأُزَوِّجْكَ وَأُسَخِّرْ لَكَ الْخَيْلَ وَالْإِبِلَ وَأَذَرْكَ تَرْأَسُ وَتَرْبَعُ فَيَقُولُ بَلَى قَالَ فَيَقُولُ أَفَظَنَنْتَ أَنَّكَ مُلَاقِيَّ فَيَقُولُ لَا فَيَقُولُ فَإِنِّي أَنْسَاكَ كَمَا نَسِيتَنِي ثُمَّ يَلْقَى الثَّانِيَ فَيَقُولُ أَيْ فُلْ أَلَمْ أُكْرِمْكَ وَأُسَوِّدْكَ وَأُزَوِّجْكَ وَأُسَخِّرْ لَكَ الْخَيْلَ وَالْإِبِلَ وَأَذَرْكَ تَرْأَسُ وَتَرْبَعُ فَيَقُولُ بَلَى أَيْ رَبِّ فَيَقُولُ أَفَظَنَنْتَ أَنَّكَ مُلَاقِيَّ فَيَقُولُ لَا فَيَقُولُ فَإِنِّي أَنْسَاكَ كَمَا نَسِيتَنِي ثُمَّ يَلْقَى الثَّالِثَ فَيَقُولُ لَهُ مِثْلَ ذَلِكَ فَيَقُولُ يَا رَبِّ آمَنْتُ بِكَ وَبِكِتَابِكَ وَبِرُسُلِكَ وَصَلَّيْتُ وَصُمْتُ وَتَصَدَّقْتُ وَيُثْنِي بِخَيْرٍ مَا اسْتَطَاعَ فَيَقُولُ هَاهُنَا إِذًا قَالَ ثُمَّ يُقَالُ لَهُ الْآنَ نَبْعَثُ شَاهِدَنَا عَلَيْكَ وَيَتَفَكَّرُ فِي نَفْسِهِ مَنْ ذَا الَّذِي يَشْهَدُ عَلَيَّ فَيُخْتَمُ عَلَى فِيهِ وَيُقَالُ لِفَخِذِهِ وَلَحْمِهِ وَعِظَامِهِ انْطِقِي فَتَنْطِقُ فَخِذُهُ وَلَحْمُهُ وَعِظَامُهُ بِعَمَلِهِ وَذَلِكَ لِيُعْذِرَ مِنْ نَفْسِهِ وَذَلِكَ الْمُنَافِقُ وَذَلِكَ الَّذِي يَسْخَطُ اللَّهُ عَلَيْهِ

De [Muhammad bin Abu Umar] huet mir erzielt, datt [de Sufyan] eis vum [Suhail bin Abu Salih] vum [sengem Papp] vum [Abu Hurairah] erzielt huet, deen gesot huet: Si hunn gefrot: O Messenger vu Gott, wäerte mir eisen Här um Dag vun der Operstéiung gesinn? Hie freet als Géigeleeschtung: 'Schued Dir aneren, andeems Dir d'Sonn am Dag kuckt, wann et keng Wolleke gëtt?' Si soten: Nee. Hie freet nach eng Kéier: 'Schued Dir aneren, andeems Dir de Mound an enger Vollmoundnuecht kuckt, wann et keng Wolleke gëtt?' Si soten: Nee. Hie sot: 'Bei Dem Een, an deem seng Hand meng Séil ass, Dir schuedt aneren net, andeems Dir Ären Här gesitt, ausser sou wéi Dir aneren schued, andeems Dir ee vun hinne gesitt.' Hie sot weider: 'Dunn ass Hie bei mech komm a sot: 'O deen an deen, hunn ech dech net geéiert, dech zu engem Leader gemaach, dech bestuet, Päerd a Kamellen fir dech ënnerworf, an dir erlaabt, e Leader ze sinn a gefollegt ze ginn?' Hie sot: 'Jo.' Hie freet: 'Hutt Dir erwaart, mech ze treffen?' ' Hien huet geäntwert: 'Nee'. Allah seet: 'Tatsächlech, ech hunn dech vergiess, wéi du mech vergiess hues.' Duerno koum den Zweeten him entgéint an dann sot Allah: 'O deen an deen, hunn ech dech net verherrlecht, dech zu engem Leader gemaach, dech bestuet, Päerd a Kamellen fir dech ënnerworf, ech hunn dech e Leader sinn a gefollegt gelooss?' Hien huet geäntwert: 'Dat ass richteg.' Hien huet gefrot: 'Hutt Dir erwaart, mech ze treffen?' Hien huet geäntwert: 'Nee'. Allah seet: 'Tatsächlech, ech hunn dech vergiess, wéi du mech vergiess hues.' Duerno koum den Drëtten him entgéint an Allah sot zu him sou, hie sot: 'O Rabb, ech gleewen un dech, däi Buch, däi Messenger, ech bieden, faste a gitt Almosen,' dann huet hien d'Gutt sou gutt wéi méiglech gelueft an dann sot Allah: '-Stopp- hei dann'. Duerno gouf zu him gesot: 'Elo schécken mir eis Zeie bei dech.' Hien huet bei sech geduecht, wien eventuell fir hie kéint aussoen. Säi Mond ass zougedeckt an et gëtt zu senge Schanken, Fleesch a Schanken gesot: 'Schwätzt.' Dann schwätzen seng Oberschenkel, Fleesch a Schanken iwwer seng Dote. Dëst ass fir datt se eng Excuse fir hie kënne sinn. Sou ass den Heuchler, sou ass deen, op deen den Zorn vun Allah geriicht ass.