حَدَّثَنَا حِبَّانُ بْنُ مُوسَى أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ أَخْبَرَنَا يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ الْأَيْلِيُّ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ وَمُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَ ابْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا و قَالَ الْآخَرَانِ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ وَالسِّيَاقُ حَدِيثُ مَعْمَرٍ مِنْ رِوَايَةِ عَبْدٍ وَابْنِ رَافِعٍ قَالَ يُونُسُ وَمَعْمَرٌ جَمِيعًا عَنْ الزُّهْرِيِّ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ وَعُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ وَعَلْقَمَةُ بْنُ وَقَّاصٍ وَعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ حَدِيثِ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ قَالَ لَهَا أَهْلُ الْإِفْكِ مَا قَالُوا فَبَرَّأَهَا اللَّهُ مِمَّا قَالُوا وَكُلُّهُمْ حَدَّثَنِي طَائِفَةً مِنْ حَدِيثِهَا وَبَعْضُهُمْ كَانَ أَوْعَى لِحَدِيثِهَا مِنْ بَعْضٍ وَأَثْبَتَ اقْتِصَاصًا وَقَدْ وَعَيْتُ عَنْ كُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمْ الْحَدِيثَ الَّذِي حَدَّثَنِي وَبَعْضُ حَدِيثِهِمْ يُصَدِّقُ بَعْضًا ذَكَرُوا أَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَخْرُجَ سَفَرًا أَقْرَعَ بَيْنَ نِسَائِهِ فَأَيَّتُهُنَّ خَرَجَ سَهْمُهَا خَرَجَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَهُ قَالَتْ عَائِشَةُ فَأَقْرَعَ بَيْنَنَا فِي غَزْوَةٍ غَزَاهَا فَخَرَجَ فِيهَا سَهْمِي فَخَرَجْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَذَلِكَ بَعْدَ مَا أُنْزِلَ الْحِجَابُ فَأَنَا أُحْمَلُ فِي هَوْدَجِي وَأُنْزَلُ فِيهِ مَسِيرَنَا حَتَّى إِذَا فَرَغَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ غَزْوِهِ وَقَفَلَ وَدَنَوْنَا مِنْ الْمَدِينَةِ آذَنَ لَيْلَةً بِالرَّحِيلِ فَقُمْتُ حِينَ آذَنُوا بِالرَّحِيلِ فَمَشَيْتُ حَتَّى جَاوَزْتُ الْجَيْشَ فَلَمَّا قَضَيْتُ مِنْ شَأْنِي أَقْبَلْتُ إِلَى الرَّحْلِ فَلَمَسْتُ صَدْرِي فَإِذَا عِقْدِي مِنْ جَزْعِ ظَفَارِ قَدْ انْقَطَعَ فَرَجَعْتُ فَالْتَمَسْتُ عِقْدِي فَحَبَسَنِي ابْتِغَاؤُهُ وَأَقْبَلَ الرَّهْطُ الَّذِينَ كَانُوا يَرْحَلُونَ لِي فَحَمَلُوا هَوْدَجِي فَرَحَلُوهُ عَلَى بَعِيرِيَ الَّذِي كُنْتُ أَرْكَبُ وَهُمْ يَحْسِبُونَ أَنِّي فِيهِ قَالَتْ وَكَانَتْ النِّسَاءُ إِذْ ذَاكَ خِفَافًا لَمْ يُهَبَّلْنَ وَلَمْ يَغْشَهُنَّ اللَّحْمُ إِنَّمَا يَأْكُلْنَ الْعُلْقَةَ مِنْ الطَّعَامِ فَلَمْ يَسْتَنْكِرْ الْقَوْمُ ثِقَلَ الْهَوْدَجِ حِينَ رَحَلُوهُ وَرَفَعُوهُ وَكُنْتُ جَارِيَةً حَدِيثَةَ السِّنِّ فَبَعَثُوا الْجَمَلَ وَسَارُوا وَوَجَدْتُ عِقْدِي بَعْدَ مَا اسْتَمَرَّ الْجَيْشُ فَجِئْتُ مَنَازِلَهُمْ وَلَيْسَ بِهَا دَاعٍ وَلَا مُجِيبٌ فَتَيَمَّمْتُ مَنْزِلِي الَّذِي كُنْتُ فِيهِ وَظَنَنْتُ أَنَّ الْقَوْمَ سَيَفْقِدُونِي فَيَرْجِعُونَ إِلَيَّ فَبَيْنَا أَنَا جَالِسَةٌ فِي مَنْزِلِي غَلَبَتْنِي عَيْنِي فَنِمْتُ وَكَانَ صَفْوَانُ بْنُ الْمُعَطَّلِ السُّلَمِيُّ ثُمَّ الذَّكْوَانِيُّ قَدْ عَرَّسَ مِنْ وَرَاءِ الْجَيْشِ فَادَّلَجَ فَأَصْبَحَ عِنْدَ مَنْزِلِي فَرَأَى سَوَادَ إِنْسَانٍ نَائِمٍ فَأَتَانِي فَعَرَفَنِي حِينَ رَآنِي وَقَدْ كَانَ يَرَانِي قَبْلَ أَنْ يُضْرَبَ الْحِجَابُ عَلَيَّ فَاسْتَيْقَظْتُ بِاسْتِرْجَاعِهِ حِينَ عَرَفَنِي فَخَمَّرْتُ وَجْهِي بِجِلْبَابِي وَ وَاللَّهِ مَا يُكَلِّمُنِي كَلِمَةً وَلَا سَمِعْتُ مِنْهُ كَلِمَةً غَيْرَ اسْتِرْجَاعِهِ حَتَّى أَنَاخَ رَاحِلَتَهُ فَوَطِئَ عَلَى يَدِهَا فَرَكِبْتُهَا فَانْطَلَقَ يَقُودُ بِيَ الرَّاحِلَةَ حَتَّى أَتَيْنَا الْجَيْشَ بَعْدَ مَا نَزَلُوا مُوغِرِينَ فِي نَحْرِ الظَّهِيرَةِ فَهَلَكَ مَنْ هَلَكَ فِي شَأْنِي وَكَانَ الَّذِي تَوَلَّى كِبْرَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ ابْنُ سَلُولَ فَقَدِمْنَا الْمَدِينَةَ فَاشْتَكَيْتُ حِينَ قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ شَهْرًا وَالنَّاسُ يُفِيضُونَ فِي قَوْلِ أَهْلِ الْإِفْكِ وَلَا أَشْعُرُ بِشَيْءٍ مِنْ ذَلِكَ وَهُوَ يَرِيبُنِي فِي وَجَعِي أَنِّي لَا أَعْرِفُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللُّطْفَ الَّذِي كُنْتُ أَرَى مِنْهُ حِينَ أَشْتَكِي إِنَّمَا يَدْخُلُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيُسَلِّمُ ثُمَّ يَقُولُ كَيْفَ تِيكُمْ فَذَاكَ يَرِيبُنِي وَلَا أَشْعُرُ بِالشَّرِّ حَتَّى خَرَجْتُ بَعْدَ مَا نَقَهْتُ وَخَرَجَتْ مَعِي أُمُّ مِسْطَحٍ قِبَلَ الْمَنَاصِعِ وَهُوَ مُتَبَرَّزُنَا وَلَا نَخْرُجُ إِلَّا لَيْلًا إِلَى لَيْلٍ وَذَلِكَ قَبْلَ أَنْ نَتَّخِذَ الْكُنُفَ قَرِيبًا مِنْ بُيُوتِنَا وَأَمْرُنَا أَمْرُ الْعَرَبِ الْأُوَلِ فِي التَّنَزُّهِ وَكُنَّا نَتَأَذَّى بِالْكُنُفِ أَنْ نَتَّخِذَهَا عِنْدَ بُيُوتِنَا فَانْطَلَقْتُ أَنَا وَأُمُّ مِسْطَحٍ وَهِيَ بِنْتُ أَبِي رُهْمِ بْنِ الْمُطَّلِبِ بْنِ عَبْدِ مَنَافٍ وَأُمُّهَا ابْنَةُ صَخْرِ بْنِ عَامِرٍ خَالَةُ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ وَابْنُهَا مِسْطَحُ بْنُ أُثَاثَةَ بْنِ عَبَّادِ بْنِ الْمُطَّلِبِ فَأَقْبَلْتُ أَنَا وَبِنْتُ أَبِي رُهْمٍ قِبَلَ بَيْتِي حِينَ فَرَغْنَا مِنْ شَأْنِنَا فَعَثَرَتْ أُمُّ مِسْطَحٍ فِي مِرْطِهَا فَقَالَتْ تَعِسَ مِسْطَحٌ فَقُلْتُ لَهَا بِئْسَ مَا قُلْتِ أَتَسُبِّينَ رَجُلًا قَدْ شَهِدَ بَدْرًا قَالَتْ أَيْ هَنْتَاهْ أَوْ لَمْ تَسْمَعِي مَا قَالَ قُلْتُ وَمَاذَا قَالَ قَالَتْ فَأَخْبَرَتْنِي بِقَوْلِ أَهْلِ الْإِفْكِ فَازْدَدْتُ مَرَضًا إِلَى مَرَضِي فَلَمَّا رَجَعْتُ إِلَى بَيْتِي فَدَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ كَيْفَ تِيكُمْ قُلْتُ أَتَأْذَنُ لِي أَنْ آتِيَ أَبَوَيَّ قَالَتْ وَأَنَا حِينَئِذٍ أُرِيدُ أَنْ أَتَيَقَّنَ الْخَبَرَ مِنْ قِبَلِهِمَا فَأَذِنَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجِئْتُ أَبَوَيَّ فَقُلْتُ لِأُمِّي يَا أُمَّتَاهْ مَا يَتَحَدَّثُ النَّاسُ فَقَالَتْ يَا بُنَيَّةُ هَوِّنِي عَلَيْكِ فَوَاللَّهِ لَقَلَّمَا كَانَتْ امْرَأَةٌ قَطُّ وَضِيئَةٌ عِنْدَ رَجُلٍ يُحِبُّهَا وَلَهَا ضَرَائِرُ إِلَّا كَثَّرْنَ عَلَيْهَا قَالَتْ قُلْتُ سُبْحَانَ اللَّهِ وَقَدْ تَحَدَّثَ النَّاسُ بِهَذَا قَالَتْ فَبَكَيْتُ تِلْكَ اللَّيْلَةَ حَتَّى أَصْبَحْتُ لَا يَرْقَأُ لِي دَمْعٌ وَلَا أَكْتَحِلُ بِنَوْمٍ ثُمَّ أَصْبَحْتُ أَبْكِي وَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ وَأُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ حِينَ اسْتَلْبَثَ الْوَحْيُ يَسْتَشِيرُهُمَا فِي فِرَاقِ أَهْلِهِ قَالَتْ فَأَمَّا أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ فَأَشَارَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالَّذِي يَعْلَمُ مِنْ بَرَاءَةِ أَهْلِهِ وَبِالَّذِي يَعْلَمُ فِي نَفْسِهِ لَهُمْ مِنْ الْوُدِّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هُمْ أَهْلُكَ وَلَا نَعْلَمُ إِلَّا خَيْرًا وَأَمَّا عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ فَقَالَ لَمْ يُضَيِّقْ اللَّهُ عَلَيْكَ وَالنِّسَاءُ سِوَاهَا كَثِيرٌ وَإِنْ تَسْأَلْ الْجَارِيَةَ تَصْدُقْكَ قَالَتْ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَرِيرَةَ فَقَالَ أَيْ بَرِيرَةُ هَلْ رَأَيْتِ مِنْ شَيْءٍ يَرِيبُكِ مِنْ عَائِشَةَ قَالَتْ لَهُ بَرِيرَةُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ إِنْ رَأَيْتُ عَلَيْهَا أَمْرًا قَطُّ أَغْمِصُهُ عَلَيْهَا أَكْثَرَ مِنْ أَنَّهَا جَارِيَةٌ حَدِيثَةُ السِّنِّ تَنَامُ عَنْ عَجِينِ أَهْلِهَا فَتَأْتِي الدَّاجِنُ فَتَأْكُلُهُ قَالَتْ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَاسْتَعْذَرَ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَيٍّ ابْنِ سَلُولَ قَالَتْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ يَا مَعْشَرَ الْمُسْلِمِينَ مَنْ يَعْذِرُنِي مِنْ رَجُلٍ قَدْ بَلَغَ أَذَاهُ فِي أَهْلِ بَيْتِي فَوَاللَّهِ مَا عَلِمْتُ عَلَى أَهْلِي إِلَّا خَيْرًا وَلَقَدْ ذَكَرُوا رَجُلًا مَا عَلِمْتُ عَلَيْهِ إِلَّا خَيْرًا وَمَا كَانَ يَدْخُلُ عَلَى أَهْلِي إِلَّا مَعِي فَقَامَ سَعْدُ بْنُ مُعَاذٍ الْأَنْصَارِيُّ فَقَالَ أَنَا أَعْذِرُكَ مِنْهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ كَانَ مِنْ الْأَوْسِ ضَرَبْنَا عُنُقَهُ وَإِنْ كَانَ مِنْ إِخْوَانِنَا الْخَزْرَجِ أَمَرْتَنَا فَفَعَلْنَا أَمْرَكَ قَالَتْ فَقَامَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ وَهُوَ سَيِّدُ الْخَزْرَجِ وَكَانَ رَجُلًا صَالِحًا وَلَكِنْ اجْتَهَلَتْهُ الْحَمِيَّةُ فَقَالَ لِسَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ كَذَبْتَ لَعَمْرُ اللَّهِ لَا تَقْتُلُهُ وَلَا تَقْدِرُ عَلَى قَتْلِهِ فَقَامَ أُسَيْدُ بْنُ حُضَيْرٍ وَهُوَ ابْنُ عَمِّ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ فَقَالَ لِسَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ كَذَبْتَ لَعَمْرُ اللَّهِ لَنَقْتُلَنَّهُ فَإِنَّكَ مُنَافِقٌ تُجَادِلُ عَنْ الْمُنَافِقِينَ فَثَارَ الْحَيَّانِ الْأَوْسُ وَالْخَزْرَجُ حَتَّى هَمُّوا أَنْ يَقْتَتِلُوا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمٌ عَلَى الْمِنْبَرِ فَلَمْ يَزَلْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُخَفِّضُهُمْ حَتَّى سَكَتُوا وَسَكَتَ قَالَتْ وَبَكَيْتُ يَوْمِي ذَلِكَ لَا يَرْقَأُ لِي دَمْعٌ وَلَا أَكْتَحِلُ بِنَوْمٍ ثُمَّ بَكَيْتُ لَيْلَتِي الْمُقْبِلَةَ لَا يَرْقَأُ لِي دَمْعٌ وَلَا أَكْتَحِلُ بِنَوْمٍ وَأَبَوَايَ يَظُنَّانِ أَنَّ الْبُكَاءَ فَالِقٌ كَبِدِي فَبَيْنَمَا هُمَا جَالِسَانِ عِنْدِي وَأَنَا أَبْكِي اسْتَأْذَنَتْ عَلَيَّ امْرَأَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَأَذِنْتُ لَهَا فَجَلَسَتْ تَبْكِي قَالَتْ فَبَيْنَا نَحْنُ عَلَى ذَلِكَ دَخَلَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَلَّمَ ثُمَّ جَلَسَ قَالَتْ وَلَمْ يَجْلِسْ عِنْدِي مُنْذُ قِيلَ لِي مَا قِيلَ وَقَدْ لَبِثَ شَهْرًا لَا يُوحَى إِلَيْهِ فِي شَأْنِي بِشَيْءٍ قَالَتْ فَتَشَهَّدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ و

Esan digu [Hibban bin Musak] Esan digu [Abdullah bin Al Mubarak] Esan digu [Yunus bin Yazid Al Aili] Era berean, beste bide batetik kontatzen da, Esan digu [Ishaq bin Ibrahim Al Hanzhali] eta [Muhammad bin Rafi'] eta ['Abad bin Humaid]. Ibn Rafik'-k esan zuen; Esan digu. Beste batzuek esan zuten bitartean; Jakinarazi digu [Abdurrazaq] Jakinarazi digu [Ma'mar], zeinaren Hadith lerroa 'Abd eta Ibnu Rafi'-ren historia den. Yunus eta Ma'marrek esan zuten; Osorik [Az Zuhri-tik] jakinarazi dit [Sa'id bin Al Musayyab] eta [Urwah bin Zubair], [AlQamah bin Waqqash], [Ubaidullah bin Abdullah bin Utbah bin Mas'ud] Hadith-etik [Aisyah] - Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-en emaztea- zurrumurru faltsuak zabaltzen dituzten pertsonek nahi dutena esaten dutenean esaten dutenarekin, Orduan Ala-k akusazio horien garbitasuna azaltzen du. Gertakari honen berri eman zidan pertsona talde bat zegoen, batzuek gertakariaren istorioa besteengandik jaso zuten, beraz, istorioa sendoa zirudien, esan zidaten guztiaren hitzak memorizatu nituen arte eta istorio batzuek beste batzuk berretsi zituzten arte. Urwah-tik esan zidan Aisyah-rengandik, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en emazteak esan zuen: Profeta sallallaahu 'alaihi wa sallam-ek bidaiatu nahi zuenean, zozketa egin zuen bere emazteen artean. Loteria ateratzen duenak, Profeta sallaallahu 'alaihi wa sallam-ekin joaten da. Aishak esan zuen: 'Orduan, zozketa egin zuen gure artean gudu batean eta nire geziak zozketan atera ziren, beraz, Allahren Mezulariaren sallaallahu 'alaihi wa sallam-ekin joan nintzen. Gertakari hau hijabaren inguruko bertsoaren errebelazioaren ondoren gertatu zen. Orduan, bigarrenean hartu ninduten. Bidaiaren erdian, behera joan nintzen Profeta sallaallahu 'alaihi wa sallam-ek gerra bat amaitu eta Medinara itzuli zen arte. Arratsalde batean musulman talde batekin nengoen. Lokartu zirenean, jaiki eta haien aurretik egon arte ibili nintzen. Nire negozioa amaitu ondoren, musulman taldearekin bat egitera itzuli nintzen. Bularra ukitu nuenean, nire lepokoa, Yemengo Zhafar-etik zetorrena, hautsita zegoela ikusi nuen. Beraz, itzuli eta nire lepokoa bilatu nuen, bilaketak berandu egin ninduen. Eta, nire bizi-odola zeramaten pertsona taldea joan zen, nire bizi-odola normalean ibiltzen naizen gameluan jarriz ibili ziren. «Uste zuten dagoeneko barruan nengoela». Aishak esan zuen: «Garai hartan, bere emazteak argalak eta arinak ziren, inoiz ez baitzuten haragirik jaten. Hala ere, janari arina bakarrik jaten dute. Beraz, inork ez zuen susmatuko keinu horren pisua, hurbildu eta altxatu zutenean. Gainera, garai hartan oraindik txikia nintzen. Azkenean, gameluak hartu eta oinez joan ziren -bidaia jarraitu zuten-. Nire lepokoa armada igaro zenean lortu nuen. Beraz, haien eserlekura joan nintzenean, inork ez zidan deitu eta inork ez zuen erantzun. Gero, eserita nengoen lekura itzuli nintzen. Espero dut norbaitek -musulman armadako- aurkituko nauela eta jasotzera etorriko dela. Nire eserlekuan eseri nintzenean, logura sentitu nuen eta loak hartu ninduen». Bitartean, Shafwan bin Mu'atthal Assulami eta Dzakwanen jendea tropen atzean geratu ziren -ea inor atzean geratzen zen egiaztatzen-. Arratsaldean goiz ibili ziren eta goizean nire eserlekura iritsi ziren». Shafwan bin al Mu'atthal Assulamik norbait lotan ikusi zuen, beraz, niregana etorri zen eta ni ikustean ezagutu ninduen. Hau izan zen, ni baino lehen ikusi ninduelako hijaba jantzi behar izan zidaten gainean. Berehala esnatu nintzen eta entzun nion atseden hartzen —inna lillahi wa inna ilaihi raaji'un esaten— ni ezagutu zuenean. Berehala estali nuen aurpegia hijabarekin. Alaren izenean, ez zuen hitzik esan eta ez nuen hitz bakar bat ere entzun, bere istirja' izan ezik. Azkenean, bere gamelua jaitsi zuen eta ni igo nintzen gainean. Gero joan eta gamelua gidatu zuen —ni gainean nindoala— Azhzhariah hondartzan atseden hartu ondoren tropa musulmanak harrapatu genituen arte. Ai ene, nire gaietan kalte egin dutenak! Garai hartan, harrokeria gehien ikusten zuen pertsona Abdullah bin Ubay bin Salul zen. Azkenean, Medinara iritsi nintzen. Iritsi ondoren, bat-batean gaixotu nintzen ia hilabetez, jendeak nire aurkako salaketak eztabaidatzen jarraitu zuen bitartean, nahiz eta nik ez nuen errudun sentitu ere. Beraz, nire gaixotasunaz susmagarri bihurtu zen. Ez nuen ezagutzen lehenago berarengan ikusi nuen Profetaren (bakea eta bedeinkapenak haren gainean) leuntasun hori. Gaixorik nengoenean, Profeta (bakea eta bedeinkapenak haren gainean) sartu eta agurtu ninduen eta galdetu zidan: "Zer moduz zaude?". Zalantzan jartzen ari zitzaidan bezala zen, nik ez nuen ezer txarrik egin nuenik sentitzen. Hobeto nengoela sentitu ondoren, Umm Mistahrekin leku pribatu batera joan nintzen neure beharrak egitera. Ez ginen inoiz irteten gauez izan ezik, ilunabarra arte. Leku pribatu hau gure etxeen ondoan eraiki zen. Gure gaiak gure aurreko arabiarren antzekoak ziren; etxean leku pribatu bat izaten genuen gure beharrak egiteko. Orduan, Umm Mistah eta biok - Abu Ruhmi bin al Muthallib bin Abdi Manafen alaba da eta bere ama Shakhr bin Amiren alaba da, Abu Bakr Shidiq-en izeba eta bere semea Mistah bin Utsabah bin Abbad bin al Muthallib - nire etxera itzuli ginen gure negozioa amaitu ondoren. Garai hartan, Umm Mistah irrist egin zen bere oihalaren gainean zapaldu edo bertan harrapatuta geratu zelako. Orduan esan zuen: "Ai Mistah!". Galdetu nion: "Zenbateraino da txarra esan duzuna, Badr-eko guduan parte hartu duen gizon bat kritikatu duzu?". Hark esan zuen: "Bai, ez al duzu entzun zer esan duen?". Nik galdetu nion: "Zer esan du?". Orduan, ni salatu nindutenen hitzekin jakinarazi zidan. Garai hartan gaixotu egin nintzen eta etxera itzuli nintzenean, Allahren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wa sallam, topatu ninduen eta agurtu ninduen. Orduan esan zidan: "Zer moduz zaude?". Nik galdetu nion: "Utziko al didazu nire gurasoengana joaten?", esan zuen; "Une hartan bien berri hori baieztatu nahi nuen". Azkenean, Allahren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wa sallam, ere baimendu zidan. Gero, nire gurasoengana joan nintzen eta amari galdetu nion: "Ama, zertaz ari da jendea hizketan?". ' erantzun zuen: 'Ene alaba, erraztu bedi zure kontuak, Alaren izenean, ez dago senarrak argi eta garbi maite duen emakumerik, beste emazte batzuk dituen bitartean - senarrak -, baina haiek - bere senarraren beste emazteek - areagotuko dituzte haren aurkako salaketak'. esan zuen; 'Aintza Ala, hau al da jendeak hitz egiten duena?' esan zuen; 'Gau hartan negar egin nuen, goizean nire malkoak ezin izan ziren arte, nekatuta nengoelako eta ez bainuen makillajerik jarri lo egin nuenean. Goizean, negar egin nuen. Eta, une hartan, Profeta sallaallahu 'alaihi wa sallam-ek Ali bin Abi Talib eta Usamah bin Zaid deitu zituen biak kontsultatzera gonbidatzeko, beren emazteak bereizteko, errebelazioa oraindik iritsi ez zen bitartean. Aishak esan zuen: 'Usamah bin Zaidi dagokionez, Ala-ren Mezularia sallaallahu 'alaihi wa sallam-i erakutsi zion bere emaztearen ekintza honetatik distantziari buruz zekiena eta berarekiko maitasunari buruz zekiena'. Usamah-ek esan zuen: 'Alaren Mezularia! "Zuen emazteak dira, ontasuna baino ez dakigu". Ali bin Abi Talibi dagokionez, esan zuen: "Allah 'azza wajallak ez dizu zailtasunik emango, oraindik emakume asko daude berataz gain. Eta, hain zuzen ere, zure esklaboari galdetzen badiozu, ziur aski zintzoa izango da". Aishak esan zuen: "Orduan, Rasulullah sallaallahu 'alaihi wa sallamek Barirah deitu zuen, galdetu zuen: 'Oi Barirah! Aisharen inguruan zalantzan jartzen zaituen ezer ikusten al duzu?' Barirahek erantzun zuen: "Egiarekin bidali zaituenaren izenean, ez dut ezer gutxiago ikusten beragan. Haurra zenean, loak hartu zuen bere familiako irina zain eta gero animalia otzan batek irina jan zuen". Orduan, Rasulullah shallaallahu 'alaihi wa sallam zutitu eta Abdullah bin Ubai bin Salul izeneko gizon bati argudio bat eskatu zion. Rasulullah shallaallahu 'alaihi wa sallam predikatu zenean, Rasulullah shallaallahu 'alaihi wa sallamek esan zuen: "Musulman guztiok, nire familiari min egin dion gizon baten argudio bat eman nahi didazue? Egia esan, Ala izenean, ez dakit ezer nire familiatik ontasunaz gain. Ontasunaz gain ez nekien gizon bati buruz esan zidaten. Eta inork ez du nire emaztea ezagutzen nirekin ez badago". Sa'ad bin Mu'adz al Ansarik esan zuen: "Alaren Mezularia! Lagunduko dizut horretatik. Bani Aus-eko norbaiti lepoa moztuta badago, baita Bani Khazraj-eko gure anaiak ere, zuk aginduz gero, zure aginduak beteko ditugu". Berehala, Sa'ad bin Ubadah - Bani Khazraj-eko buruzagia zen, gizon zuzena zen. Hala ere, oraindik jarrera fanatikoa zuen - esan zion... Sa'ad bin Mu'ad; 'Alaren izenean, ezin izango duzu hil eta ezin izango duzu hil'. Beraz, Usaid bin Hudlair zutitu zen eta Sa'ad bin Mu'adzen iloba zen, Sa'ad bin Ubadah-i esan zion: 'Gezurra esaten ari zara, benetan hilko dugu hipokrita bat zarelako eta hipokritekin eztabaidatzen duzun hipokrita bat zarelako'. Egoera gero eta beroagoa bihurtu zen Aus eta Khazraj haurren artean, elkar hil nahi izan zuten punturaino, Alaren Mezularia (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarengan izan daitezela) oraindik pulpituan zutik zegoen bitartean. Orduan, Rasulullah sallaallahu 'alaihi wa sallam-ek lasaitu zituen, isildu arte eta bera isildu zen arte. Egun hartan, negar egin nuen malkoak amaitu arte eta ez nuen eyeliner-ik erabili lo egin nuenean. Hurrengo gauean, negar egin nuen oraindik malkoak amaitu arte eta ez nuen eyeliner-ik erabili lo egin nuenean. Nire gurasoek uste zuten nire negarrak bihotza zatituko zidala. Aisyah-ek esan zuen: 'Orduan biak nire ondoan eseri ziren, nik negarrez jarraitzen nuen bitartean'. Garai hartan, Ansar emakume bat zegoen nirekin elkartzeko baimena eskatu zidana, eta nik baimena eman nion. Eseri eta nirekin negar egin zuen. Egoera horretan geundela, Rasulullah sallaallahu 'alaihi wa sallam etorri zitzaigun biltzera, kaixo esan zigun eta gero eseri zen. Esan zuen: 'Ez da nire ondoan eseri hilabetez, nire gaiei buruzko errebelazioa ez baitzaio eman'. Esan zuen: 'Rasulullah shallaallahu 'alaihi wa sallamek ere deklaratu zuen, agurra esanez eserita zegoela. Esan zuen: 'Amma ba'd, Aisyah, egia esan, berri hau eta beste batzuk iritsi zaizkit, egia esan, ihes egiten baduzu egiten ez duzulako, Ala Azzawajallak urrundu zaitzala. Bekatu hau egiten baduzu, eskatu barkamena Alairi eta damutu zaitez Hari. Izan ere, bere bekatuak onartzen eta gero damutzen den zerbitzari batek, Alai bere damua onartuko du'. Aishak esan zuen: 'Rasulullah sallaallahu 'alaihi wa sallamek hitz egitea amaitu zuenean, nire malkoak gero eta azkarrago isuri ziren, harik eta... Ez ditut malkoak gehiago sentitzen'. Aitari esan nion: 'Erantzun Allahren Mezulariak (bakea eta bedeinkapenak haren gainean izan daitezela) nire inguruan esandakoari'. Aitak esan zuen: 'Ez dakit, Allahren izenean, ez diot Rasulullah sallaallahu 'alaihi wa sallam'-ri hitz egingo'. Orduan amari esan nion: 'Erantzun Allahren Mezulariak (bakea eta bedeinkapenak haren gainean izan daitezela) nire inguruan esandakoari!', esan zuen amak; 'Alaren izenean, ez dakit zer esan Rasulullah sallaallahu 'alaihi wa sallam'-ri'. Aishak esan zuen; Nik esan nuen: 'Neska gaztea naiz, ez dut Korana asko irakurtzen. Allahren izenean, badakit hau entzun duzula, konfiantza izan dezazun eta sinets dezazun. Eta zurekin hitz egiten dudanean: 'Egia esan, ekintza hauetatik urrun nago eta Allah Azzawajalla Guztia Jakituna da ni ekintza hauetatik urrun nagoenean. Beraz, zuk ere ez duzu sinetsiko. Zerbait aitortzen badizut, Ala Azzawajallak ondoen daki hori egitetik urrun nagoela, baina zalantzarik gabe sinetsiko didazu. Ala izendatzen dudanez, ez dago zure eta nire arteko hitzik Abu Yusufek esandakoa izan ezik; Pazientzia ona da eta Ala da laguntza eskatzeko lekua leporatzen dizutenarekin'. -QS. Yusuf 18- ' Aishak esan zuen: 'Orduan nire posizioa aldatu nuen, ohean etzan nintzen'. Esan zuen: 'Alaren izendapenaz, une hartan banekien ekintza horretatik urrun nengoela, eta Ala Azzawajallak urrun mantenduko nau ekintza horretatik urrun nengoelako. Hala ere, Ala izendatzen dudanez, ez nuen espero errebelazio hori nire kasuan etorriko zenik. Eta, hain zuzen ere, nire kontua Ala Azza wa jallak irakurri zuen errebelazioarekin esan zidana baino askoz ere hutsalagoa da. Garai hartan nire itxaropena Profeta sallaallahu 'alaihi wa sallam-en ametsean Ala Azzawajallak ekintza honetatik urrunduko ninduela erakustea zen'. Aishak esan zuen: 'Alaren izendapenaz, Ala-ren Mezulariak shallaallahu 'alaihi wa sallam egin zuen'. ez zuen bere batzarra utzi, eta inork ez zuen etxea utzi Allah Azzawajallak bere Profetari errebelazio bat bidali arte. Beraz, bere egoera aldatu egin zen, errebelazioa iristen denean aldaketak gertatzen diren bezala, izerdia isurtzen jarraitu zuen negua izan arren. Hau gertatu zen berari errebelatu zitzaion hitzaren pisua hain astuna zelako'. Aishak esan zuen: 'Rasulullah shallaallahu 'alaihi wa sallamek berri ona jaso zuenean, barre egin zuen eta une hartan esan zuen lehen esaldia hau izan zen: 'Berri onak, Aisyah! Allah Azza wa jallak ekintza honetatik urrun mantendu zaitu'. Orduan nire amak esan zidan: 'Aurkeztu iezaiozu'. Nik esan nuen: 'Alaren izenean, ez naiz haren aurka egongo eta ez dut goraipatuko Allah Azza wa jalla izan ezik, bera da nire urruntasuna azaltzen duten errebelazioak bidali dituena. Allah Azzawajallak bertso bat errebelatu du, eta horrek esan nahi du: Izan ere, berri faltsuak dakartzatenak zure taldekoak dira, hamar bertso arte -QS. Annuur 1-11-. Allah Azzawajallak hainbat bertso bidali ditu Azaldu zenbateraino nagoen ekintza honetatik'. Aishak esan zuen; 'Abu Bakr-ek dohaintzak ematen zizkion Misthahi, bere senidea zelako eta gizon pobrea zelako. Esan zuen: 'Alaren izenean, ez diot inoiz lagunduko Aisyah salatu ondoren'. Orduan, Ala Azzawajallak errebelazio bat bidali zuen, eta honek esan nahi du: Eta ez al duzue nahi izan duzuenok -Bere hitza bete arte- Ala-k barkamena ematea' -QS. Annur 22-. Hibban bin Musak esan zuen, Abdullah bin Mubarok-ek esan zuen: "Bertso hau da Alaren Liburuan gehien espero den bertsoa. Beraz, Abu Bakr-ek esan zuen: 'Alaren izenean, zoriontsuago izango nintzateke Ala-k barkatuko balit'. Gero, Misthahi laguntza ematera itzuli zen, ohi bezala. Abu Bakr-ek esan zuen: "Egia esan, ez dut laguntza betiko etengo". Aishak esan zuen; Rasulullah sallaallahu 'alaihi wa sallam-ek Zainab bint Jahsy-ri, Profeta sallaallahu 'alaihi wa sallam-en emazteari, galdetu zion niri gertatutakoari buruz: "Zer dakizu, zer ikusi duzu edo zer berri iritsi zaizu?". Hark erantzun zuen: "Alaren Mezularia! Beti zaintzen ditut nire entzumena eta ikusmena, eta ez dakit ezer ona baino". Aisyah-ek esan zuen: "Zaenab bere emaztea den arren, nire aurrean beti bere buruaz harrotzen delako ezaguna dena,