Nabi Ibrahim mengharamkan Makkah dan berdoa untuknya sedangkan Nabi Muhammad mengharamkan Madinah dan berdoa untuknya

حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ إِسْمَعِيلَ ابْنِ عُلَيَّةَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ وُهَيْبٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي إِسْحَقَ أَنَّهُ حَدَّثَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ مَوْلَى الْمَهْرِيِّ أَنَّهُ أَصَابَهُمْ بِالْمَدِينَةِ جَهْدٌ وَشِدَّةٌ وَأَنَّهُ أَتَى أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ فَقَالَ لَهُ إِنِّي كَثِيرُ الْعِيَالِ وَقَدْ أَصَابَتْنَا شِدَّةٌ فَأَرَدْتُ أَنْ أَنْقُلَ عِيَالِي إِلَى بَعْضِ الرِّيفِ فَقَالَ أَبُو سَعِيدٍ لَا تَفْعَلْ الْزَمْ الْمَدِينَةَ فَإِنَّا خَرَجْنَا مَعَ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَظُنُّ أَنَّهُ قَالَ حَتَّى قَدِمْنَا عُسْفَانَ فَأَقَامَ بِهَا لَيَالِيَ فَقَالَ النَّاسُ وَاللَّهِ مَا نَحْنُ هَا هُنَا فِي شَيْءٍ وَإِنَّ عِيَالَنَا لَخُلُوفٌ مَا نَأْمَنُ عَلَيْهِمْ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا هَذَا الَّذِي بَلَغَنِي مِنْ حَدِيثِكُمْ مَا أَدْرِي كَيْفَ قَالَ وَالَّذِي أَحْلِفُ بِهِ أَوْ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَدْ هَمَمْتُ أَوْ إِنْ شِئْتُمْ لَا أَدْرِي أَيَّتَهُمَا قَالَ لَآمُرَنَّ بِنَاقَتِي تُرْحَلُ ثُمَّ لَا أَحُلُّ لَهَا عُقْدَةً حَتَّى أَقْدَمَ الْمَدِينَةَ وَقَالَ اللَّهُمَّ إِنَّ إِبْرَاهِيمَ حَرَّمَ مَكَّةَ فَجَعَلَهَا حَرَمًا وَإِنِّي حَرَّمْتُ الْمَدِينَةَ حَرَامًا مَا بَيْنَ مَأْزِمَيْهَا أَنْ لَا يُهْرَاقَ فِيهَا دَمٌ وَلَا يُحْمَلَ فِيهَا سِلَاحٌ لِقِتَالٍ وَلَا تُخْبَطَ فِيهَا شَجَرَةٌ إِلَّا لِعَلْفٍ اللَّهُمَّ بَارِكْ لَنَا فِي مَدِينَتِنَا اللَّهُمَّ بَارِكْ لَنَا فِي صَاعِنَا اللَّهُمَّ بَارِكْ لَنَا فِي مُدِّنَا اللَّهُمَّ بَارِكْ لَنَا فِي صَاعِنَا اللَّهُمَّ بَارِكْ لَنَا فِي مُدِّنَا اللَّهُمَّ بَارِكْ لَنَا فِي مَدِينَتِنَا اللَّهُمَّ اجْعَلْ مَعَ الْبَرَكَةِ بَرَكَتَيْنِ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا مِنْ الْمَدِينَةِ شِعْبٌ وَلَا نَقْبٌ إِلَّا عَلَيْهِ مَلَكَانِ يَحْرُسَانِهَا حَتَّى تَقْدَمُوا إِلَيْهَا ثُمَّ قَالَ لِلنَّاسِ ارْتَحِلُوا فَارْتَحَلْنَا فَأَقْبَلْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ فَوَالَّذِي نَحْلِفُ بِهِ أَوْ يُحْلَفُ بِهِ الشَّكُّ مِنْ حَمَّادٍ مَا وَضَعْنَا رِحَالَنَا حِينَ دَخَلْنَا الْمَدِينَةَ حَتَّى أَغَارَ عَلَيْنَا بَنُو عَبْدِ اللَّهِ بْنِ غَطَفَانَ وَمَا يَهِيجُهُمْ قَبْلَ ذَلِكَ شَيْءٌ

[Hammad bin Isma'il bin Ulayyah]-ek [nire aita] dasrik [Wuhaib] [Yahya bin Abu Ishaq]-engandik esan digu [Abu Sa'id, Maula Al Mahri]-rengandik esan zuela: Medinan zailtasunak eta nekea izan zituela, beraz, bere kexak [Abu Sa'id AL-khudzri] adierazi zizkion. Abu Sa'id Maula Mahrik esan zuen: "Nire familia handia da, eta zailtasun horiek jasaten ari gara, beraz, ekimena hartu nuen nire familia herrixka batera ebakuatzeko". Abu Sa'id alkhudzrik mezua eman zuen: "Ez egin hori, geratu Medinan, behin Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin bidaiatu baikenuen - dakidanez, esan zuen 'Usfanera iritsi arte'- eta han egon zen hainbat gauz, gero Usfaneko jendea ere kexatu zen: "Hemen ezin dugu ezer lortu, nahiz eta gure familiak ez duen babeslerik eta ondasunik bizirik mantentzeko". Orduan jendea kexatu zen. Profetak usfan hau entzun zuenez, esan zuen: "Ai, horixe da zuen kexei buruz iritsi zaidan berria!" - Ez dakit zehazki zer berri eman zuen - Zin egiten diodan Haren izenean, - edo editorialarekin 'Alaren izenean, zeinaren eskuetan nagoen, benetan nahi dut - edo editorialarekin nahi baduzu - ez dut gogoratzen ziurtasuna - nire gamelua eramateko agindua ematea eta gero ez kentzea lepoa, Medinara iritsi arte', esan zuen Profetak gainera: 'Egia esan, Abrahamek Meka debekatu egin du debekatutako lurralde bihurtu denez, beraz, orain Medinan debekatzen dut bi errepideen artean dagoena, han ezin da odola isuri, armak ez dira gerrarako erabili behar, zuhaitzak ez dira moztu behar abereentzako bazka izan ezik, Ala, eman iezaguzu gure barakah gure Medinan, Ala, eman iezaguzu Barakah gure neurrian, Ala, eman iezaguzu Barakah gure neurrian, Ya Alalh, eman iezaguzu bedeinkapenak gure neurrian, Ala, eman iezaguzu gure Medina, Bai, Ala, egin bedeinkapen honekin batera beste bi bedeinkapen, Zeinaren Eskuetan nagoen Haren izenean,' Ez dago mendi-maldarik edo errepiderik Medina mendian, beti zaintzen duten bi aingeru izan ezik, Medinara iritsi arte. Orduan, jendeari esan zion: «Zatozte, goazen!». Gero, Medinarantz abiatu ginen. Zin egin genionaren edo zin egin genionaren izenean -Hamadek zalantzan jarri zuen hori-, ez genuen denborarik izan zaldiak lurrera botatzeko Medinara sartu ginenean, Banu Abdullah bin Ghatafanek eraso zigun arte, lehenago ere ez baziren ere ausartu hori egitera.