Nabi memulai sa’i dari bukit Shafa dan mengakhiri di Marwah

Imam Muslim : 2240

و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ أَخْبَرَنِي أَبِي قَالَ قُلْتُ لِعَائِشَةَ مَا أَرَى عَلَيَّ جُنَاحًا أَنْ لَا أَتَطَوَّفَ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ قَالَتْ لِمَ قُلْتُ لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يَقُولُ { إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ } الْآيَةَ فَقَالَتْ لَوْ كَانَ كَمَا تَقُولُ لَكَانَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ لَا يَطَّوَّفَ بِهِمَا إِنَّمَا أُنْزِلَ هَذَا فِي أُنَاسٍ مِنْ الْأَنْصَارِ كَانُوا إِذَا أَهَلُّوا أَهَلُّوا لِمَنَاةَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَلَا يَحِلُّ لَهُمْ أَنْ يَطَّوَّفُوا بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فَلَمَّا قَدِمُوا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلْحَجِّ ذَكَرُوا ذَلِكَ لَهُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى هَذِهِ الْآيَةَ فَلَعَمْرِي مَا أَتَمَّ اللَّهُ حَجَّ مَنْ لَمْ يَطُفْ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ

Һәм беҙгә [Әбү Бәкер бин Әбү Сәйибә] әйтте [Әбү Усама] беҙгә [Хисйәм бин Урва] миңә [атайым] әйтте, ул әйтте, бер ваҡыт мин [Ғәйсиәгә] әйттем: «Минеңсә, әгәр мин Шәфә менән Мәрүә араһында сәйә ҡылмаһам, гонаһ ҡылмайым». Ғәйшә: «Ни өсөн?» Мин яуап бирҙем: «Сөнки Аллаһы Тәғәлә ғәззә вәжәллә: «Ысынлап та, Шәфә менән Мәрүә Аллаһтың диненең сәйәрҙәренең бер өлөшө...», — тигән. -Әл-Бәҡара: 158- Ғәйсиә әйтте: «Әгәр ҙә һеҙҙең әйткәндәр дөрөҫ булһа, аят былай тип уҡылырға тейеш: «Икеһе араһында үтәмәгән кешенең гонаһы юҡ». Ғәйсә артабан: «Ысынлап та, был аят ансар халҡына ҡағылышлы иңдерелгән», — тип дауам итте. Элек, улар ихрамда булғанда, улар ихрамда булған Манат өсөн - йәһилиә ваҡытында Ҡадидта урынлашҡан ҙур ҡая -, һәм улар тәһәллүл итмәгән, тик улар Сафа менән Мәрүә араһында Сәғи. Тимәк, пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи ү салләм менән бергә хаж ҡылырға килгәс, үткәндәрҙе иҫкә төшөрҙөләр, шуға күрә Аллаһ Тәғәлә был аятты иңдерҙе. Тимәк, Аллаһ Тәғәлә Шәфә менән Мәрүәғ араһында Сәғи булмаған кешенең хажын тамамламаясаҡ.