Nabi memulai sa’i dari bukit Shafa dan mengakhiri di Marwah

Imam Ibnu Majah : 2977

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ أَخْبَرَنِي أَبِي قَالَقُلْتُ لِعَائِشَةَ مَا أَرَى عَلَيَّ جُنَاحًا أَنْ لَا أَطَّوَّفَ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ قَالَتْ إِنَّ اللَّهَ يَقُولُ{ إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوْ اعْتَمَرَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِمَا }وَلَوْ كَانَ كَمَا تَقُولُ لَكَانَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ لَا يَطَّوَّفَ بِهِمَا إِنَّمَا أُنْزِلَ هَذَا فِي نَاسٍ مِنْ الْأَنْصَارِ كَانُوا إِذَا أَهَلُّوا أَهَلُّوا لِمَنَاةَ فَلَا يَحِلُّ لَهُمْ أَنْ يَطَّوَّفُوا بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فَلَمَّا قَدِمُوا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْحَجِّ ذَكَرُوا ذَلِكَ لَهُ فَأَنْزَلَهَا اللَّهُ فَلَعَمْرِي مَا أَتَمَّ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ حَجَّ مَنْ لَمْ يَطُفْ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ

Беҙгә [Әбү Бәкер бин Әбү Сәйәбәгә] әйтте; беҙгә [Әбү Усама] [Хисәм бин Ғүрүә]нән һөйләне; миңә [атайыма] хәбәр итте, ул әйтте; — Мин Ғәйшәгә әйттем; — Минең өсөн бер ниндәй ҙә гонаһ юҡтыр, тип уйлайым, — әгәр Сафа менән Мәрүә араһында ярышмаһам. [Ғәйсә] яуап бирҙе; Аллаһы Тәғәлә Сүбхәнәһу Вә Тәғәлә әйтте: «Ысынлап та, Шәфә менән Мәрүә Аллаһтың рисалыһының бер өлөшө. Тимәк, кем Аллаһ йортона хаж ҡылһа йәки ғөмрә ҡылһа, был ике арала сәйи ҡылыуҙа уға бер ниндәй ҙә гонаһ юҡ». Әгәр ҙә мәғәнәһе һеҙ әйткәнсә булһа, әлбиттә, Уның һүҙҙәренең тауышы -булыр ине-; Тимәк, ике арала Сәғи ҡылмауы уға бер ниндәй ҙә гонаһ юҡ. Был аят элек тауыш күтәреп йөрөгән ансарҙарға төшөрөлгән, улар быны Мәнәт өсөн эшләгән, шуға күрә уларға Сафа менән Мәрүә араһында бәхәсләшеү рөхсәт ителмәй. Һәм улар хаж миҙгелендә пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм менән килгәс, был хаҡта уға һөйләнеләр, шунан һуң Аллаһ Сүбхәнәһу Вә Тәғәлә был аятты иңдерҙе. Ант итәм; Шәфә менән Мәрүә араһында сәғи ҡылмағандарҙың хажын Аллаһы Тәғәлә Сүбхәнәһу Вә Тәғәлә тамамламаҫ.