Nabi memulai sa’i dari bukit Shafa dan mengakhiri di Marwah

Imam Abu Dawud : 1625

حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ عَنْ مَالِكٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ السَّرْحِ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ عَنْ مَالِكٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَقُلْتُ لِعَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا يَوْمَئِذٍ حَدِيثُ السِّنِّ أَرَأَيْتِ قَوْلَ اللَّهِ تَعَالَى{ إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ }فَمَا أَرَى عَلَى أَحَدٍ شَيْئًا أَنْ لَا يَطَّوَّفَ بِهِمَا قَالَتْ عَائِشَةُ كَلَّا لَوْ كَانَ كَمَا تَقُولُ كَانَتْ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ لَا يَطَّوَّفَ بِهِمَا إِنَّمَا أُنْزِلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ فِي الْأَنْصَارِ كَانُوا يُهِلُّونَ لِمَنَاةَ وَكَانَتْ مَنَاةُ حَذْوَ قُدَيْدٍ وَكَانُوا يَتَحَرَّجُونَ أَنْ يَطُوفُوا بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فَلَمَّا جَاءَ الْإِسْلَامُ سَأَلُوا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ ذَلِكَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ }

Беҙгә [Әл-Ҡәғнәби] [Мәликтән] [Хисйәм бин Ғүрүә]нән һөйләне. Һәм ул икенсе юлдан риүәйәт ителгән: Беҙгә [Ибнү Әс Сәрхкә] риүәйәт ителгән, Беҙгә [Ибнү Вахбтан] [Мәликтән] [Һишам бин Ғүрүәхтән] [атаһынан] риүәйәт ителгән: Ул әйтте; Мин [Ғәйсиәгә] Пәйғәмбәребеҙҙең ҡатыны саллаллаһу ғәләйһис-сәләм әйттем һәм ул ваҡытта мин үҫмер генә инем; Аллаһ Тәғәләнең: «Ысынлап та, Шәфә менән Мәрүә Аллаһтың сиғәренең бер өлөшө» тигән һүҙҙәре тураһында нимә уйлайһығыҙ. Мин бер кемдең дә икеһе араһында сәғиәт ҡылмауында бер ниндәй ҙә гонаһ күрмәйем. Ғәйшә әйтте; юҡ, әгәр һеҙ әйткәнсә, тимәк, аят уҡый: ФӘЛӘӘ ЙӨНӘХӘ ҒӘЛӘИХИ АЛЛАА ЙӘТТХӘВӘФҮ БИХИМӘ -тимәк, уның өсөн гонаһ юҡ, улар икеһе араһында сәғи эшләмәү-. Ысынында иһә был аят ансар халҡына ҡағылышлы иңдерелгән, элек улар Манаға – бот исеменә – тәлбиә ҡылғандар, ә Мана Ҡудәйдкә ҡаршы булған – Мәккә менән Мәҙинә араһындағы урындың исеме –. Һәм улар Шәфә менән Мәрүә араһында тауаф ҡылырға теләмәнеләр, һуңынан Ислам килгәс, был хаҡта Аллаһ Илсеһенән (салләллаһу ғәләйһи үә сәлләм) һоранылар. Шунан һуң Аллаһ Тәғәлә был аятты индерә: «Ысынлап та, Шәфә менән Мәрүә Аллаһтың сиғәренең бер өлөшө».