Nabi memulai sa’i dari bukit Shafa dan mengakhiri di Marwah

Imam Bukhari : 1665

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَ قُلْتُ لِعَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا يَوْمَئِذٍ حَدِيثُ السِّنِّأَرَأَيْتِ قَوْلَ اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى{ إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوْ اعْتَمَرَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِمَا }فَلَا أُرَى عَلَى أَحَدٍ شَيْئًا أَنْ لَا يَطَّوَّفَ بِهِمَا فَقَالَتْ عَائِشَةُ كَلَّا لَوْ كَانَتْ كَمَا تَقُولُ كَانَتْ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ لَا يَطَّوَّفَ بِهِمَا إِنَّمَا أُنْزِلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ فِي الْأَنْصَارِ كَانُوا يُهِلُّونَ لِمَنَاةَ وَكَانَتْ مَنَاةُ حَذْوَ قُدَيْدٍ وَكَانُوا يَتَحَرَّجُونَ أَنْ يَطُوفُوا بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فَلَمَّا جَاءَ الْإِسْلَامُ سَأَلُوا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ ذَلِكَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوْ اعْتَمَرَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِمَا }زَادَ سُفْيَانُ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ هِشَامٍ مَا أَتَمَّ اللَّهُ حَجَّ امْرِئٍ وَلَا عُمْرَتَهُ لَمْ يَطُفْ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ

Беҙгә [Ғабдуллаһ бин Йософ] беҙгә [Мәлик] [Хисем бин Үрүә] [атаһынан] әйтте, тип әйтте; Бер ваҡыт мин әле бәләкәй саҡта пәйғәмбәребеҙҙең ҡатынынан [Ғәйсә радиаллаһу әнһә] һораным: «Һеҙ Аллаһ Тәғәлә һүҙе тураһында нимә уйлайһығыҙ -QS Әл-Баҡара 158-, был һүҙҙең мәғәнәһе: -«Ысынлап та, Әш-Шәфә һәм Әл-Мәрүәһәр- Аллаһтың бер өлөшө». Тимәк, кем Аллаһ йортона хаж ҡылған йәки ғөмрә ҡылған кешегә, әгәр ҙә мин ике ҡалҡыулыҡ араһында кемдеңдер тәүәф -сағий- ҡылмауында бер ниндәй ҙә ғәйеп юҡ тип уйлайым икән, улар икеһе араһында сағий ҡылыуында бер ниндәй ҙә гонаһ юҡ. Ғәйсе радиаллаһу ғәнһә: «Улай түгел», — тине. Әгәр был аят һеҙ әйткәнде аңлата икән, тимәк, әгәр кемдер улар икеһе араһында сәғий үткәрмәһә, гонаһ юҡ. Ысынында иһә был аят ансарҙарға ҡағылышлы төшөрөлгән, улар быға тиклем Ҡудәйд тирәһендәге Мәнәт һынына – үҙҙәре табынған – хаж ҡылырға ниәтләгән. Шунан Әш-Шәфә һәм Әл-Мәрүә ҡалҡыулыҡтары араһында йөрөргә тура килһә, үҙҙәрен ғәйепле тоя. Ислам дине килгәс, был проблема тураһында Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үсәлламдан һорағандар, шунан һуң Аллаһы Тәғәлә Тәғәлә аятты иңдергән - «Ысынлап та, Әш-Шәфә һәм Әл-Мәрүә Аллаһтың сиғәр-сиғәренең бер өлөшө». Кем дә кем Аллаһ йортона хаж ҡылһа йәки ғөмрә ҡылған кешегә ике арала сәғий ҡылғанда гонаһ юҡ. [Суфьян] һәм [Әбү Мөғәвиә] [Хисәмдән] - йәғни атаһынан Ғәйсиә радиаллаһу әнһә-нән өҫтәнеләр: «Аллаһ Әш-Шәфә һәм Әл-Мәрүә ҡалҡыулыҡтары араһында сағий ҡылмаған кешенең хажын йәки ғөмрәһен ҡабул итмәйәсәк».