Memandikan jenazah dengan siraman ganjil

Imam Muslim : 1557

و حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ قَالَتْ دَخَلَ عَلَيْنَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَحْنُ نَغْسِلُ ابْنَتَهُ فَقَالَ اغْسِلْنَهَا ثَلَاثًا أَوْ خَمْسًا أَوْ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ إِنْ رَأَيْتُنَّ ذَلِكَ بِمَاءٍ وَسِدْرٍ وَاجْعَلْنَ فِي الْآخِرَةِ كَافُورًا أَوْ شَيْئًا مِنْ كَافُورٍ فَإِذَا فَرَغْتُنَّ فَآذِنَّنِي فَلَمَّا فَرَغْنَا آذَنَّاهُ فَأَلْقَى إِلَيْنَا حَقْوَهُ فَقَالَ أَشْعِرْنَهَا إِيَّاهُ و حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ حَفْصَةَ بِنْتِ سِيرِينَ عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ قَالَتْ مَشَطْنَاهَا ثَلَاثَةَ قُرُونٍ و حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ ح و حَدَّثَنَا أَبُو الرَّبِيعِ الزَّهْرَانِيُّ وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادٌ ح و حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ كُلُّهُمْ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ قَالَتْ تُوُفِّيَتْ إِحْدَى بَنَاتِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفِي حَدِيثِ ابْنِ عُلَيَّةَ قَالَتْ أَتَانَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَحْنُ نَغْسِلُ ابْنَتَهُ وَفِي حَدِيثِ مَالِكٍ قَالَتْ دَخَلَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ تُوُفِّيَتْ ابْنَتُهُ بِمِثْلِ حَدِيثِ يَزِيدَ بْنِ زُرَيْعٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ و حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ حَفْصَةَ عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ بِنَحْوِهِ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ ثَلَاثًا أَوْ خَمْسًا أَوْ سَبْعًا أَوْ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكِ إِنْ رَأَيْتُنَّ ذَلِكِ فَقَالَتْ حَفْصَةُ عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ وَجَعَلْنَا رَأْسَهَا ثَلَاثَةَ قُرُونٍ

Һөйләне беҙгә [Яхъя бин Яхъя] беҙгә [Йәзид бин Зүрәй] [Әйүбтән] [Мөхәммәт бин Сириндан] [Өммө Әтхиә]нән һөйләне, ул әйтте; Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи вәсәллам ҡыҙын йыуындырған беҙҙе күрергә килде. Шунан: «Уны өс-биш тапҡыр, хатта унан да күберәк йыуындырығыҙ», — тигән. Шунан һуң һыу һәм биҙәрә япраҡтары ҡатнашмаһын ҡулланырға. Шул арала һуңғы йөҙөү өсөн камфора йәки камфораның бер төрө ҡулланығыҙ. Бөткәс, әйт әле». Йыуынып бөткәс, уға әйттек, ул шунда уҡ туҡыманы биреп: “Тәндең аҫҡы өлөшөнә кей”, – тине. Һәм беҙгә [Яхъя бин Яхъя] һөйләне [Йәзид бин Зүрәй] [Әйүп] [Мөхәммәт бин Сирин] [Хәфшәх бинт Сирин] [Өммө Әтхиә] ул әйтте: «Беҙ уның сәстәрен өскә әйләндерҙек». Һәм беҙгә [Ҡотәйбә бин Сәғит] [Мәлик бин Әнәстен] -икенсе юлында- Беҙгә [Әбү Рабиғ Әз Зәһрәни] һәм [Ҡотәйбә бин Сәғит] икеһе лә әйтте, беҙгә [Хәммәдте] -икенсе юлда- Һәм беҙгә [Яхъя бин Әйүб] беҙгә [ҮӘйбә] әйтергә тейеш булған һәр нәмәне һөйләне. [Мөхәммәт] [Өммү Әтийә]нән әйтте; «Пәйғәмбәребеҙҙең бер ҡыҙҙары вафат булды». Шул арала Ибн Үләйәнең хәҙисендә; Рәсүлуллаһ шәлләллаһу ғәләйһи вәсалләм ҡыҙының үле кәүҙәһен йыуып йөрөгән беҙҙе күрергә килде. Шул арала Мәликтең хәҙисендә; Рәсүлуллаһ шәлләллаһу ғәләйһи вәсалләм ҡыҙы вафат булғас беҙҙе күрергә килде. Әйүптән Мөхәммәттән Өмм Әтйәнән Йәзид бин Зурай хәҙисенә оҡшаш. Һәм беҙгә [Ҡотәйбә бин Сәғит] беҙгә [Хәммәдте] [Әйүбтән] [Хәфшәхтән] [Өммө Әтхиә] менән оҡшаш хәҙис менән һөйләне, тик ул «өс тапҡыр йәки биш тапҡыр йәки ете тапҡыр йәки унан да күберәк» тигән. Шулай итеп, Хафшаһ Өммө Әтиәнән: «Беҙ уның сәстәрен өскә әйләндерҙек», — тине.