Sekiranya tidak memberatkan umatku, sungguh akan aku perintahkan mereka untuk mengakhirkan shalat isya hingga sepertiga atau pertengahan malam
Imam Muslim : 1024
و حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ الْحَارِثِيُّ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ أَخْبَرَنِي سَيَّارُ بْنُ سَلَامَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يَسْأَلُ أَبَا بَرْزَةَ عَنْ صَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قُلْتُ آنْتَ سَمِعْتَهُ قَالَ فَقَالَ كَأَنَّمَا أَسْمَعُكَ السَّاعَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يَسْأَلُهُ عَنْ صَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ كَانَ لَا يُبَالِي بَعْضَ تَأْخِيرِهَا قَالَ يَعْنِي الْعِشَاءَ إِلَى نِصْفِ اللَّيْلِ وَلَا يُحِبُّ النَّوْمَ قَبْلَهَا وَلَا الْحَدِيثَ بَعْدَهَا قَالَ شُعْبَةُ ثُمَّ لَقِيتُهُ بَعْدُ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ وَكَانَ يُصَلِّي الظُّهْرَ حِينَ تَزُولُ الشَّمْسُ وَالْعَصْرَ يَذْهَبُ الرَّجُلُ إِلَى أَقْصَى الْمَدِينَةِ وَالشَّمْسُ حَيَّةٌ قَالَ وَالْمَغْرِبَ لَا أَدْرِي أَيَّ حِينٍ ذَكَرَ قَالَ ثُمَّ لَقِيتُهُ بَعْدُ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ وَكَانَ يُصَلِّي الصُّبْحَ فَيَنْصَرِفُ الرَّجُلُ فَيَنْظُرُ إِلَى وَجْهِ جَلِيسِهِ الَّذِي يَعْرِفُ فَيَعْرِفُهُ قَالَ وَكَانَ يَقْرَأُ فِيهَا بِالسِّتِّينَ إِلَى الْمِائَةِ
Һәм беҙгә әйтте [Яхъя бин Хәбиб Әл Харици] беҙгә әйтте [Хәлид бин Әл Харис] беҙгә әйтте [Сөғбә] миңә әйтте [Сәйәр бин Сәләмә] ул әйтте; Мин атайымдың [Әбү Бәрзәхтән] Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм доғаһы тураһында һорағанын ишеттем, Сәййәр яуап бирҙе, Мин бер ваҡыт атайымдан һораным; — Әбү Бәрзәнән ишеттеңме? Атайым яуап бирҙе; — Мин һине хәҙер тыңлайым кеүек. Сайяр әйтте; Атайымдың Әбү Бәрзәнән пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи үсәллам доғаһы тураһында һорағанын ишеттем. Атайым әйтте; Рәсүлуллаһҡа барыбер ине, бер өлөшөн бөтөрҙө, атайым әйтте, атап әйткәндә, аҡшам намаҙын урта төнгә тиклем, ә ул аҡшам намаҙы алдынан йоҡлауҙы яратманы, аҡшамдан һуң һөйләшеүҙе яратманы. Шуғба әйтте; Шунан һораным, ул әйтте; «Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм ҡояш байығанда жуһурҙы, Мәҙинәнең осона барғанда, ҡояш һаман ҡалҡҡанда әшәрҙе ярата ине». Сыуба дауам итте; — Ә мәғриб намаҙы ваҡытында уның нимә әйткәнен белмәнем, шунан һуң Әбү Бәрзәгә барып һораным, ул яуап бирҙе; — Иртәнге намаҙҙы уҡып, кемдер ултырған иптәшенең йөҙөн танығас, сығып китте, алтмыштан йөҙгә тиклем аят уҡыны -иртәнге намаҙҙа-».