Imam Bukhari : 4552
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا يَحْيَى أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَابِسٍ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاتَرْمِي بِشَرَرٍ كَالْقَصَرِ قَالَ كُنَّا نَعْمِدُ إِلَى الْخَشَبَةِ ثَلَاثَةَ أَذْرُعٍ أَوْ فَوْقَ ذَلِكَ فَنَرْفَعُهُ لِلشِّتَاءِ فَنُسَمِّيهِ الْقَصَرَ{ كَأَنَّهُ جِمَالَاتٌ صُفْرٌ }حِبَالُ السُّفُنِ تُجْمَعُ حَتَّى تَكُونَ كَأَوْسَاطِ الرِّجَالِ
[Amr bin Alik] esan digu [Yahya] esan digu [Sufyanek] esan didala [Abdurrahman bin Abis] [Ibn Abbas radliallahu 'anhuma] entzun nuela bere hitzari buruz esaten: 'TARMI BISYARARIN KAL QASR'. Azaldu zuen: 'Hiru ukondo edo goragoko egur zati batean makurtzen ginen. Negua sartzen zenean altxatzen genuen eta Al Qasr deitzen genion'. Gero bere hitza: 'KA`ANNAHU JIMAALAATUN SHUFR'. Azaldu zuen: 'Arkaren sokak bilduta zeuden zigor baten antza hartu arte'.