Mati tidak syirik pasti kesurga walau berzina dan mencuri

Imam Muslim : 46

حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ الْحَنَفِيُّ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو كَثِيرٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو هُرَيْرَةَ قَالَ كُنَّا قُعُودًا حَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَنَا أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ فِي نَفَرٍ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ بَيْنِ أَظْهُرِنَا فَأَبْطَأَ عَلَيْنَا وَخَشِينَا أَنْ يُقْتَطَعَ دُونَنَا وَفَزِعْنَا فَقُمْنَا فَكُنْتُ أَوَّلَ مَنْ فَزِعَ فَخَرَجْتُ أَبْتَغِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَيْتُ حَائِطًا لِلْأَنْصَارِ لِبَنِي النَّجَّارِ فَدُرْتُ بِهِ هَلْ أَجِدُ لَهُ بَابًا فَلَمْ أَجِدْ فَإِذَا رَبِيعٌ يَدْخُلُ فِي جَوْفِ حَائِطٍ مِنْ بِئْرٍ خَارِجَةٍ وَالرَّبِيعُ الْجَدْوَلُ فَاحْتَفَزْتُ كَمَا يَحْتَفِزُ الثَّعْلَبُ فَدَخَلْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَقُلْتُ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ مَا شَأْنُكَ قُلْتُ كُنْتَ بَيْنَ أَظْهُرِنَا فَقُمْتَ فَأَبْطَأْتَ عَلَيْنَا فَخَشِينَا أَنْ تُقْتَطَعَ دُونَنَا فَفَزِعْنَا فَكُنْتُ أَوَّلَ مِنْ فَزِعَ فَأَتَيْتُ هَذَا الْحَائِطَ فَاحْتَفَزْتُ كَمَا يَحْتَفِزُ الثَّعْلَبُ وَهَؤُلَاءِ النَّاسُ وَرَائِي فَقَالَ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ وَأَعْطَانِي نَعْلَيْهِ قَالَ اذْهَبْ بِنَعْلَيَّ هَاتَيْنِ فَمَنْ لَقِيتَ مِنْ وَرَاءِ هَذَا الْحَائِطِ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُسْتَيْقِنًا بِهَا قَلْبُهُ فَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ فَكَانَ أَوَّلَ مَنْ لَقِيتُ عُمَرُ فَقَالَ مَا هَاتَانِ النَّعْلَانِ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ فَقُلْتُ هَاتَانِ نَعْلَا رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَنِي بِهِمَا مَنْ لَقِيتُ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُسْتَيْقِنًا بِهَا قَلْبُهُ بَشَّرْتُهُ بِالْجَنَّةِ فَضَرَبَ عُمَرُ بِيَدِهِ بَيْنَ ثَدْيَيَّ فَخَرَرْتُ لِاسْتِي فَقَالَ ارْجِعْ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ فَرَجَعْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَجْهَشْتُ بُكَاءً وَرَكِبَنِي عُمَرُ فَإِذَا هُوَ عَلَى أَثَرِي فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا لَكَ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ قُلْتُ لَقِيتُ عُمَرَ فَأَخْبَرْتُهُ بِالَّذِي بَعَثْتَنِي بِهِ فَضَرَبَ بَيْنَ ثَدْيَيَّ ضَرْبَةً خَرَرْتُ لِاسْتِي قَالَ ارْجِعْ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ يَا عُمَرُ مَا حَمَلَكَ عَلَى مَا فَعَلْتَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي أَبَعَثْتَ أَبَا هُرَيْرَةَ بِنَعْلَيْكَ مَنْ لَقِيَ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُسْتَيْقِنًا بِهَا قَلْبُهُ بَشَّرَهُ بِالْجَنَّةِ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَلَا تَفْعَلْ فَإِنِّي أَخْشَى أَنْ يَتَّكِلَ النَّاسُ عَلَيْهَا فَخَلِّهِمْ يَعْمَلُونَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَلِّهِمْ

Dywedodd [Zuhair bin Harb] wrthym fod [Umar bin Yunus al-Hanafi] wedi dweud wrthym fod [Ikrimah bin Ammar] wedi dweud, Dywedodd [Abu Kathir] wrthym fod [Abu Hurairah] wedi dweud, 'Mewn brwydr roedden ni'n eistedd o amgylch Negesydd Allah (heddwch a bendithion Allah arno), a gyda ni roedd Abu Bakr ac Umar. Yna gadawodd ni ac roedd yn hwyr yn dychwelyd atom ni nes i ni ofni y byddai'n cael ei ddal gan y gelyn neu y byddai rhyw drychineb yn taro. Roedden ni i gyd yn bryderus iawn, a'r un oedd yn poeni fwyaf amdano oedd fi. Felly codais ac es allan i chwilio am Negesydd Allah (heddwch a bendithion Allah arno) nes i mi ddod i ardd yn perthyn i Ansar Banu Najjar. Cylchais hi gan obeithio dod o hyd i fynedfa, ond allwn i ddim dod o hyd i un. Ac roedd nant yn llifo o'r tu allan i'r ardd a oedd yn mynd i mewn o gornel yr ardd. Felly ceisiais fynd i mewn iddi fel mae gwenci yn ceisio mynd i mewn trwy dwll cul. Ac fe wnes i hefyd ddod o hyd i'r Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam. Gwaeddodd: 'Abu Hurairah! ' Atebais, 'Ie, O Negesydd Allah'. Beth sy'n bod?', gofynnodd. Atebais, 'Wel, O Negesydd, roeddech chi gyda ni, yna'n sydyn fe'n gadewaist ni a heb ddod yn ôl am gyhyd nes i ni fod yn bryderus iawn am eich diogelwch, yn enwedig fi, O Negesydd. Felly ceisiais fynd i mewn i'r ardd hon o dwll cul iawn fel ffured, ac roedden nhw - y ffrindiau eraill - y tu ôl i mi. Wrth ddweud rhoddodd ei ddau sandal i mi: 'O Abu Hurairah, cymerwch y ddau sandal hyn sydd gen i, a phwy bynnag y byddwch chi'n cwrdd ag ef y tu ôl i'r ardd hon bydd yn tystio nad oes duw - sydd â'r hawl i gael ei addoli - ac mae wedi plannu'r gred hon yn ei galon, felly rhowch iddo newyddion da'r nefoedd'. Ac yn gyd-ddigwyddiadol y person cyntaf a gyfarfu â mi oedd Umar, felly gofynnodd, 'Beth sy'n bod ar y ddau sandal hynny, O Abu Hurairah? ' Atebais, 'Dyma ddau sandal Negesydd Allah (boed heddwch a bendithion Allah arno), gorchmynnodd i mi eu cario a rhoi newyddion da Paradwys i'r person cyntaf sy'n cwrdd â mi, tra ei fod yn tystio nad oes duw yn deilwng o addoli ac eithrio Allah, ac mae'n credu ynddo â'i galon.' Felly trawodd Umar fi â'i law yng nghanol fy mrest - fy plecsws solar - nes i mi syrthio i lawr, yna dywedais, 'Ewch yn ôl, O Abu Hurairah!' Felly es yn ôl at Negesydd Allah gyda wyneb yn dal dagrau yn ôl, a daeth i'r amlwg bod Umar hefyd yn fy nilyn. Ar unwaith gofynnodd Negesydd Allah (boed heddwch a bendithion Allah arno): 'Beth sy'n bod arnat ti, O Abu Hurairah?' Atebais, 'Rwyf wedi cwrdd ag Umar, yna dywedais wrtho am yr hyn a orchmynnoch i mi, ond yn sydyn trawodd fi'n galed yn y plecsws solar nes i mi syrthio i lawr, ac ar ôl hynny dywedodd, 'Ewch yn ôl!' ' Felly dywedodd Negesydd Allah (heddwch a bendithion Allah arno): 'O Umar, pam wnest ti hynny?' Atebodd Umar, 'O Negesydd Allah, a yw'n wir dy fod ti wedi anfon Abu Hurairah gyda'th ddau sandal a dweud wrtho am roi'r newyddion da am baradwys i'r person cyntaf y byddai'n cwrdd ag ef tra roedd yn tystio nad oes duw - yn deilwng o addoli - ac eithrio Allah â chred gadarn yn ei galon?' Atebodd yntau: 'Ydw, mae hynny'n iawn'. Dywedodd Umar, 'Gwell i ti beidio â gwneud hynny, O Negesydd Allah, oherwydd mewn gwirionedd rwy'n poeni'n fawr y bydd pobl yn dibynnu arno, ac yn gadael iddyn nhw gyflawni gweithredoedd da'. Dywedodd Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam -wrth Abu Hurairah-pent-: 'Gadewch iddyn nhw -heb wybod yr hadith hwn-''.