Turunnya QS. Ad Dukhan: 10-16 setelah Nabi mendoakan kemarau seperti zaman Yusuf atas kaum Quraisy yang membangkang, hingga mereka melihat langit seperti berkabut karena kelaparan

इमाम बुखारी : 4450

حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ خَالِدٍ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سُلَيْمَانَ وَمَنْصُورٍ عَنْ أَبِي الضُّحَى عَنْ مَسْرُوقٍ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِإِنَّ اللَّهَ بَعَثَ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ{ قُلْ مَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ وَمَا أَنَا مِنْ الْمُتَكَلِّفِينَ }فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا رَأَى قُرَيْشًا اسْتَعْصَوْا عَلَيْهِ فَقَالَ اللَّهُمَّ أَعِنِّي عَلَيْهِمْ بِسَبْعٍ كَسَبْعِ يُوسُفَ فَأَخَذَتْهُمْ السَّنَةُ حَتَّى حَصَّتْ كُلَّ شَيْءٍ حَتَّى أَكَلُوا الْعِظَامَ وَالْجُلُودَ فَقَالَ أَحَدُهُمْ حَتَّى أَكَلُوا الْجُلُودَ وَالْمَيْتَةَ وَجَعَلَ يَخْرُجُ مِنْ الْأَرْضِ كَهَيْئَةِ الدُّخَانِ فَأَتَاهُ أَبُو سُفْيَانَ فَقَالَ أَيْ مُحَمَّدُ إِنَّ قَوْمَكَ قَدْ هَلَكُوا فَادْعُ اللَّهَ أَنْ يَكْشِفَ عَنْهُمْ فَدَعَا ثُمَّ قَالَ تَعُودُونَ بَعْدَ هَذَا فِي حَدِيثِ مَنْصُورٍ ثُمَّ قَرَأَ{ فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِي السَّمَاءُ بِدُخَانٍ مُبِينٍ إِلَى عَائِدُونَ }أَنَكْشِفُ عَنْهُمْ عَذَابَ الْآخِرَةِ فَقَدْ مَضَى الدُّخَانُ وَالْبَطْشَةُ وَاللِّزَامُ وَقَالَ أَحَدُهُمْ الْقَمَرُ وَقَالَ الْآخَرُ وَالرُّومُ

हे आम्हाला [बिश्र इब्न खालिद] यांनी सांगितले. हे आम्हाला [मुहम्मद] यांनी कळवले. हे आम्हाला [शुबाह] यांनी [सुलेमान] आणि [मन्सूर] यांच्याकडून, त्यांनी [अबू अद-दलुहा] यांच्याकडून, त्यांनी [मस्रुक] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले; [अब्दुल्ला] म्हणाले: 'खरोखरच, अल्लाहने पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना सांगून पाठवले: "तुम्ही म्हणा (हे मुहम्मद): 'माझ्या आवाहनासाठी मी तुमच्याकडून कोणताही पारितोषिक मागत नाही, आणि मी नवकल्पना करणाऱ्यांपैकी नाही.' (शाद: ८६). आणि जेव्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी कुरैश लोकांना त्यांचे अवज्ञा करताना पाहिले, तेव्हा त्यांनी प्रार्थना केली: 'ऐ अल्लाह, जसे तू युसूफ (अलैहि सलाम) च्या लोकांना दुष्काळाने त्रस्त केलेस, तसे त्यांनाही दुष्काळाने त्रस्त कर.' त्यामुळे त्यांना एका वर्षीच्या दुष्काळाला सामोरे जावे लागले, इतके की ते हाडं आणि त्वचा खाऊ लागले. काहींना म्हणतात: ते त्वचा आणि कुत्रे खाऊ लागले. त्यापैकी एकजण आकाशाकडे पाहत उभा होता; त्याला स्वतः आणि आकाश यांच्यात धुके असल्याचे दिसले. मग अबू सुफ्यान पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडे गेला आणि म्हणाला: 'हे मुहम्मद, खरोखरच तुमचे लोक नष्ट झाले आहेत; म्हणून अल्लाहकडे प्रार्थना करा की तो त्यांच्यावरून ही शिक्षा दूर करावी.' मग त्यांनी त्यांच्यासाठी प्रार्थना केली. मग त्याने म्हटले: 'या नंतरही तुम्ही अवज्ञा कराल का?' तर मन्सूरच्या हदीसमध्ये असे म्हटले आहे: मग त्याने पठण केले: 'मग त्या दिवसाची वाट पहा जेव्हा आकाश एक दृश्य धुके आणेल, जे मानवजातीला व्यापून टाकेल. ही एक वेदनादायी शिक्षा आहे.' या आयतापर्यंत: 'नक्कीच, जर आम्ही शिक्षा थोडी कमी केली, तर तुम्ही नक्कीच (अविश्वासाकडे) परताल.' अब्दुल्ला म्हणाले: 'मग पुनरुत्थानाच्या दिवशी त्या शिक्षा त्यांच्यावर कशा प्रकारे उठवल्या जातील? जेव्हा धुके, प्रचंड धक्का आणि मृत्यू आधीच घडून गेले असतील.' इतरांनी जोडले: 'आणि चंद्राचे फटणे.' आणि आणखी एकाने जोडले: 'आणि रोमनांचा पराभव.'