Turunnya QS. Ad Dukhan: 10-16 setelah Nabi mendoakan kemarau seperti zaman Yusuf atas kaum Quraisy yang membangkang, hingga mereka melihat langit seperti berkabut karena kelaparan
इमाम बुखारी : 4401
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنَا مَنْصُورٌ وَالْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي الضُّحَى عَنْ مَسْرُوقٍ قَالَبَيْنَمَا رَجُلٌ يُحَدِّثُ فِي كِنْدَةَ فَقَالَ يَجِيءُ دُخَانٌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيَأْخُذُ بِأَسْمَاعِ الْمُنَافِقِينَ وَأَبْصَارِهِمْ يَأْخُذُ الْمُؤْمِنَ كَهَيْئَةِ الزُّكَامِ فَفَزِعْنَا فَأَتَيْتُ ابْنَ مَسْعُودٍ وَكَانَ مُتَّكِئًا فَغَضِبَ فَجَلَسَ فَقَالَ مَنْ عَلِمَ فَلْيَقُلْ وَمَنْ لَمْ يَعْلَمْ فَلْيَقُلْ اللَّهُ أَعْلَمُ فَإِنَّ مِنْ الْعِلْمِ أَنْ يَقُولَ لِمَا لَا يَعْلَمُ لَا أَعْلَمُ فَإِنَّ اللَّهَ قَالَ لِنَبِيِّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ{ قُلْ مَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ وَمَا أَنَا مِنْ الْمُتَكَلِّفِينَ }وَإِنَّ قُرَيْشًا أَبْطَئُوا عَنْ الْإِسْلَامِ فَدَعَا عَلَيْهِمْ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ اللَّهُمَّ أَعِنِّي عَلَيْهِمْ بِسَبْعٍ كَسَبْعِ يُوسُفَ فَأَخَذَتْهُمْ سَنَةٌ حَتَّى هَلَكُوا فِيهَا وَأَكَلُوا الْمَيْتَةَ وَالْعِظَامَ وَيَرَى الرَّجُلُ مَا بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ كَهَيْئَةِ الدُّخَانِ فَجَاءَهُ أَبُو سُفْيَانَ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ جِئْتَ تَأْمُرُنَا بِصِلَةِ الرَّحِمِ وَإِنَّ قَوْمَكَ قَدْ هَلَكُوا فَادْعُ اللَّهَ فَقَرَأَ{ فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِي السَّمَاءُ بِدُخَانٍ مُبِينٍ إِلَى قَوْلِهِ عَائِدُونَ }أَفَيُكْشَفُ عَنْهُمْ عَذَابُ الْآخِرَةِ إِذَا جَاءَ ثُمَّ عَادُوا إِلَى كُفْرِهِمْ فَذَلِكَ قَوْلُهُ تَعَالَى{ يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرَى }يَوْمَ بَدْرٍ وَ{ لِزَامًا }يَوْمَ بَدْرٍ{ الم غُلِبَتْ الرُّومُ إِلَى سَيَغْلِبُونَ }وَالرُّومُ قَدْ مَضَى
हे आम्हाला [मुहम्मद इब्न कथीर] यांनी सांगितले. हे आम्हाला [सुफ्यान] यांनी सांगितले. हे आम्हाला [मंशुर्] आणि [अल-'अमासी] यांनी [अबू द्लुहा] यांच्याकडून, [मस्रुक्] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: जेव्हा एक माणूस किंदह जमातीसमोर भाषण देत होता आणि म्हणत होता: 'प्रलयदिनी एक धुके मनाफिकांचे ऐकणे आणि पाहणे अंधकारमय करील, आणि मुमिनांना तीव्र थंडीचा त्रास होईल.' तेव्हा रागावून, [इब्न मसऊद], जो आडवा पडला होता, त्याने आपली स्थिती बदलून बसला आणि म्हणाला: 'ज्याला काही माहिती आहे, त्याने त्याबद्दल बोलावे.' परंतु जर त्याला काही माहिती नसेल, तर त्याने म्हणावे: 'अल्लाहालाच उत्तम माहिती आहे.' कारण ज्ञानाचा एक भाग म्हणजे ज्या गोष्टीची माहिती नाही त्याबद्दल 'अल्लाहालाच उत्तम माहिती आहे' असे म्हणणे. खुदाने पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना सांगितले: '(हे मुहम्मद) म्हणा: "मी माझ्या बोलावण्याबद्दल तुमच्याकडून कोणताही मोबदला मागत नाही, आणि मी नवकल्पना करणारा नाही."' (सूरह शाद: ८६). आणि खरंच, जेव्हा कुरैशने इस्लाम स्वीकारण्यास नकार दिला, तेव्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी त्यांच्यासाठी प्रार्थना केली: 'अरे अल्लाह, त्यांना युसुफ (अलैहि सलाम) यांच्यावर आलेल्या सात वर्षांच्या दुष्काळाप्रमाणे दुष्काळ दे.' म्हणून त्यांना दुष्काळाच्या वर्षांनी त्रस्त केले गेले, जोपर्यंत ते त्यात नष्ट झाले; त्यांनी कुत्रे-मांजरे व हाडं खाल्ली, आणि त्यापैकी एकाने पृथ्वी आणि आकाश यांच्यात धुके असल्यासारखे पाहिले. मग अबू सुफ्यान आला आणि म्हणाला, 'हे मुहम्मद, तुम्ही आम्हाला कुटुंबातील नाती जपण्याचा आदेश द्यायला आले होते, पण तुमचे लोक आता नष्ट झाले आहेत; म्हणून अल्लाहकडे बचाव मागा.' पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी पठण केले: 'तर त्या दिवसाची वाट पहा जेव्हा आकाश एक दृश्य धुके आणते जे मानवजातीला व्यापून टाकते. ही वेदनादायक यातना आहे. ते प्रार्थना करतील: 'हे आमच्या प्रभू, आमच्यावरून ही यातना दूर कर. खरोखरच, आम्ही विश्वास ठेवू.' जोपर्यंत हा आयत येतो: 'खरोखरच, जर आम्ही ही यातना थोडीशी कमी केली, तरी तुम्ही नक्कीच पुनः अविश्वासाकडे परत जाल.' (सूरह अद्-दुखान १०–१५). पुनरुत्थानाच्या दिवशी जेव्हा ते पुनः अविश्वासात परततात, तेव्हा त्या शिक्षेला त्यांच्यावरून कसे काढता येईल? अल्लाहच्या या शब्दांचा हाच अर्थ आहे: 'त्या दिवसाची आठवण करा जेव्हा आम्ही त्यांना प्रचंड धक्का दिला. खरोखरच, आम्ही हिसाब करणारे आहोत.' (अध-दुखान: १६). म्हणजेच बद्रची लढाई. लिज़ामान (अल-फुरकान: ७७) याचा देखील अर्थ बद्रची लढाई होय. अलीफ लाम मीम. रोमन्स जवळच्या भूमीत पराभूत झाले आहेत. आणि त्यांच्या पराभवानंतर ते विजय मिळवतील. (अर-रूम: १-३). आणि रोमन्सचा विजय पार झाला आहे.