Umat Islam mengalami kesedihan yang amat mendalam hingga Umar bin Khattab tidak percaya bahwa beliau wafat

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلَالٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَاتَ وَأَبُو بَكْرٍ بِالسُّنْحِ قَالَ إِسْمَاعِيلُ يَعْنِي بِالْعَالِيَةِ فَقَامَ عُمَرُ يَقُولُ وَاللَّهِ مَا مَاتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ وَقَالَ عُمَرُ وَاللَّهِ مَا كَانَ يَقَعُ فِي نَفْسِي إِلَّا ذَاكَ وَلَيَبْعَثَنَّهُ اللَّهُ فَلَيَقْطَعَنَّ أَيْدِيَ رِجَالٍ وَأَرْجُلَهُمْ فَجَاءَ أَبُو بَكْرٍ فَكَشَفَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَبَّلَهُ قَالَ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي طِبْتَ حَيًّا وَمَيِّتًا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَا يُذِيقُكَ اللَّهُ الْمَوْتَتَيْنِ أَبَدًا ثُمَّ خَرَجَ فَقَالَ أَيُّهَا الْحَالِفُ عَلَى رِسْلِكَ فَلَمَّا تَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ جَلَسَ عُمَرُ فَحَمِدَ اللَّهَ أَبُو بَكْرٍ وَأَثْنَى عَلَيْهِ وَقَالَ أَلَا مَنْ كَانَ يَعْبُدُ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنَّ مُحَمَّدًا قَدْ مَاتَ وَمَنْ كَانَ يَعْبُدُ اللَّهَ فَإِنَّ اللَّهَ حَيٌّ لَا يَمُوتُ وَقَالَ { إِنَّكَ مَيِّتٌ وَإِنَّهُمْ مَيِّتُونَ } وَقَالَ { وَمَا مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَفَإِنْ مَاتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ وَمَنْ يَنْقَلِبْ عَلَى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَضُرَّ اللَّهَ شَيْئًا وَسَيَجْزِي اللَّهُ الشَّاكِرِينَ } قَالَ فَنَشَجَ النَّاسُ يَبْكُونَ قَالَ وَاجْتَمَعَتْ الْأَنْصَارُ إِلَى سَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ فِي سَقِيفَةِ بَنِي سَاعِدَةَ فَقَالُوا مِنَّا أَمِيرٌ وَمِنْكُمْ أَمِيرٌ فَذَهَبَ إِلَيْهِمْ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ وَأَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ الْجَرَّاحِ فَذَهَبَ عُمَرُ يَتَكَلَّمُ فَأَسْكَتَهُ أَبُو بَكْرٍ وَكَانَ عُمَرُ يَقُولُ وَاللَّهِ مَا أَرَدْتُ بِذَلِكَ إِلَّا أَنِّي قَدْ هَيَّأْتُ كَلَامًا قَدْ أَعْجَبَنِي خَشِيتُ أَنْ لَا يَبْلُغَهُ أَبُو بَكْرٍ ثُمَّ تَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ فَتَكَلَّمَ أَبْلَغَ النَّاسِ فَقَالَ فِي كَلَامِهِ نَحْنُ الْأُمَرَاءُ وَأَنْتُمْ الْوُزَرَاءُ فَقَالَ حُبَابُ بْنُ الْمُنْذِرِ لَا وَاللَّهِ لَا نَفْعَلُ مِنَّا أَمِيرٌ وَمِنْكُمْ أَمِيرٌ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ لَا وَلَكِنَّا الْأُمَرَاءُ وَأَنْتُمْ الْوُزَرَاءُ هُمْ أَوْسَطُ الْعَرَبِ دَارًا وَأَعْرَبُهُمْ أَحْسَابًا فَبَايِعُوا عُمَرَ أَوْ أَبَا عُبَيْدَةَ بْنَ الْجَرَّاحِ فَقَالَ عُمَرُ بَلْ نُبَايِعُكَ أَنْتَ فَأَنْتَ سَيِّدُنَا وَخَيْرُنَا وَأَحَبُّنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخَذَ عُمَرُ بِيَدِهِ فَبَايَعَهُ وَبَايَعَهُ النَّاسُ فَقَالَ قَائِلٌ قَتَلْتُمْ سَعْدَ بْنَ عُبَادَةَ فَقَالَ عُمَرُ قَتَلَهُ اللَّهُ وَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَالِمٍ عَنْ الزُّبَيْدِيِّ قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْقَاسِمِ أَخْبَرَنِي الْقَاسِمُ أَنَّ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ شَخَصَ بَصَرُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ فِي الرَّفِيقِ الْأَعْلَى ثَلَاثًا وَقَصَّ الْحَدِيثَ قَالَتْ فَمَا كَانَتْ مِنْ خُطْبَتِهِمَا مِنْ خُطْبَةٍ إِلَّا نَفَعَ اللَّهُ بِهَا لَقَدْ خَوَّفَ عُمَرُ النَّاسَ وَإِنَّ فِيهِمْ لَنِفَاقًا فَرَدَّهُمْ اللَّهُ بِذَلِكَ ثُمَّ لَقَدْ بَصَّرَ أَبُو بَكْرٍ النَّاسَ الْهُدَى وَعَرَّفَهُمْ الْحَقَّ الَّذِي عَلَيْهِمْ وَخَرَجُوا بِهِ يَتْلُونَ { وَمَا مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ إِلَى الشَّاكِرِينَ }

[Isma'il bin Abdullah]-ek esan zigun [Sulaiman bin Bilal]-ek [Hisham bin 'Urwah]-ek esan zigun, eta [Urwan bin Az Zubair-ek] jakinarazi zidan, [Aisha radhiallahu 'anhu]-ek, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetaren emazteak, Alaren Mezularia, sallallaahu 'alaihi wasallam, hil zenean, [Abu Bakr] Sunuh-en zegoela. Isma'ilek esan zuen: 'Aliyah herrixka bat da hori, Medina'. Orduan, Umarrek zutitu eta esan zuen: 'Alaren izenean, Alaren Mezularia, sallallaahu 'alaihi wasallam, ez dago hilda'. Aisha radhiallahu 'anhu-k esan zuen: Orduan, Umarrek esan zuen: 'Ez dut sentimendurik hori izan ezik. Eta ziur aski Alak berpiztuko du, eta hil dela esaten duenak, ziur aski Alakek eskuak eta oinak moztuko dizkio'. Orduan, Abu Bakr etorri eta Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en gorputza estaltzen zuen estalkia kendu eta berriro estali zuen. Abu Bakr-ek esan zuen: "Nire aita eta amaren izenean, zuen bizitza eta heriotza benetan onak izango dira. Nire arima zeinen eskuetan dagoenaren izenean, Ala-k ez dizue bi heriotza betiko bizitzen utziko". Gero atera eta esan zuen: "Leialtasuna zin egin duzuen jendea, lasai egon". Abu Bakr-ek hitz egin zuenean, 'Umar eseri zen. Abu Bakr-ek Ala goraipatu eta purifikatu egin zuen, eta gero esan zuen: "Muhammad gurtzen duena shallallahu 'alaihi wasallam, egia esan, Muhammad hilda dago orain, eta Ala gurtzen duena, egiaz, Ala da Izaki Bizidunena, inoiz hilko ez dena". Ondoren, Ala-ren hitzak irakurri zituen, Qs az-Zumar 30. bertsoa, hau da, "Egia esan, zuek hilko zarete eta haiek hilko dira" - eta QS Alu 'Imran 144. bertsoa, hau da, "Muhammad ez da Apostolu bat baino, Mezulariak haren aurretik igaro ziren bezala". Hiltzen edo hiltzen badute, atzera egingo al duzu - apostata -? Atzera egiten duenak, ezingo dio inoiz Alahi kalterik txikiena egin eta etorkizunean Alahek esker oneko direnak sarituko ditu'-. Narratzaileak -'Amru- esan zuen; 'Orduan, jendeak negar egin zuen mingots. Narratzaileak berriro esan zuen; 'Orduan, Ansarrek Sa'ad bin 'Ubadah bildu ziren Bani Sa'adah-ren dendan eta esan zuten: 'Gure aldetik lider bat dago, baita zuen aldetik - Muhajirin- ere - lider bat dago'. Orduan, Abu Bakr, 'Umar bin Al Khaththab eta Abu 'Ubaidah bin Al Jarah etorri zitzaizkien. 'Umarrek hitz egiten hasi zen, baina Abu Bakrek lasaitu egin zuen. Aurretik 'Umarrek esan zuen: 'Egia esan, ez nuen horrelakorik esan nahi. Harritu ninduen hitzaldi bat prestatu nuen, baina kezkatuta nengoen Abu Bakr-ek emango ez balu. Orduan, Abu Bakr-ek gizon jakintsu baten hizkera erakusten zuten hitzekin hitz egiten hasi zen. Bere hitzaldiaren zati horretan esan zuen; «Gu - Muhajirinak - liderrak gara, eta zuek ministroak zarete». Hubab bin Al Mundzirrek berez esan zuen: «Ez, Alaren izenean, ez dugu horrela nahi. Baina baditugu liderrak, eta zuek ere zuen liderrak dituzue». Abu Bakr-ek erantzun zuen: «Ez. Baina gu gara liderrak, eta zuek ministroak zarete». Muhajirinak erdiguneko eremuan bizi ziren arabiarrak ziren, eta arabiar jatorri garbienak. Horregatik, hartu leialtasuna - zin egin leialtasuna - Umar edo Abu 'Ubaidah bin Al Jarah-ri. Beraz, Umarrek esan zuen: «Ez horrela. Aitzitik, gu gara zuri leialtasuna zin egiten dizugunak. Izan ere, benetan zu zare gure agintaria, gure pertsonarik onena eta Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam'-ek gehien maite duen pertsona». Orduan, Umarrek Abu Bakr-en eskua hartu eta leialtasuna zin egin zion, eta jendetzak jarraitu zion. Norbaitek esan zuen: «Sa'ad bin 'Ubadah' suntsitu duzu». Umarrek berehala erantzun zuen: «Alak suntsitu dezala». Eta [Abdullah bin Salam]-ek esan zuen, [Az Zubaidiy]-k esan duenez [Abdurrahman bin Al Qasim]-ek jakinarazi dit [Al Qasim]-ek ['Aisyah radliallahu 'anhu]-ek esan zuela: 'Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek begiak gora ireki eta esan zuen: 'Maitatu Gorenarengana', hiru aldiz. Gero, hadith osoa kontatu zuen eta gero esan zuen: 'Ez zegoen ezer haien sermoietan, Ala-k sermoi horrekin onurak eman zituela izan ezik. 'Umarrek jendea beldurtu zuen haien artean nifaq agertzeko aukerarekin, eta Ala-k itzuli egin zituen -istiqamah-era batasuna mantentzeko- 'Umarren sermoiaren bidez. Bitartean, Abu Bakr-ek bere ikuspuntuen heldutasuna erakutsi zuen jendea gidaritzara eramateko eta haiengan zegoen egia hobekien zekien pertsona gisa, QS Alu 'Imran-en 144. bertsoa errezitatzen ari zela atera zen -'Muhammad ez zen Apostolu bat baino, Mezulariak haren aurretik igaro ziren bezala...-. bertsoaren amaierara arte -...esker oneko direnak'-.