Umat Islam mengalami kesedihan yang amat mendalam hingga Umar bin Khattab tidak percaya bahwa beliau wafat

Imam Bukhari : 3394

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلَالٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَاتَ وَأَبُو بَكْرٍ بِالسُّنْحِ قَالَ إِسْمَاعِيلُ يَعْنِي بِالْعَالِيَةِ فَقَامَ عُمَرُ يَقُولُ وَاللَّهِ مَا مَاتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ وَقَالَ عُمَرُ وَاللَّهِ مَا كَانَ يَقَعُ فِي نَفْسِي إِلَّا ذَاكَ وَلَيَبْعَثَنَّهُ اللَّهُ فَلَيَقْطَعَنَّ أَيْدِيَ رِجَالٍ وَأَرْجُلَهُمْ فَجَاءَ أَبُو بَكْرٍ فَكَشَفَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَبَّلَهُ قَالَ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي طِبْتَ حَيًّا وَمَيِّتًا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَا يُذِيقُكَ اللَّهُ الْمَوْتَتَيْنِ أَبَدًا ثُمَّ خَرَجَ فَقَالَ أَيُّهَا الْحَالِفُ عَلَى رِسْلِكَ فَلَمَّا تَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ جَلَسَ عُمَرُ فَحَمِدَ اللَّهَ أَبُو بَكْرٍ وَأَثْنَى عَلَيْهِ وَقَالَ أَلَا مَنْ كَانَ يَعْبُدُ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنَّ مُحَمَّدًا قَدْ مَاتَ وَمَنْ كَانَ يَعْبُدُ اللَّهَ فَإِنَّ اللَّهَ حَيٌّ لَا يَمُوتُ وَقَالَ { إِنَّكَ مَيِّتٌ وَإِنَّهُمْ مَيِّتُونَ } وَقَالَ { وَمَا مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَفَإِنْ مَاتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ وَمَنْ يَنْقَلِبْ عَلَى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَضُرَّ اللَّهَ شَيْئًا وَسَيَجْزِي اللَّهُ الشَّاكِرِينَ } قَالَ فَنَشَجَ النَّاسُ يَبْكُونَ قَالَ وَاجْتَمَعَتْ الْأَنْصَارُ إِلَى سَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ فِي سَقِيفَةِ بَنِي سَاعِدَةَ فَقَالُوا مِنَّا أَمِيرٌ وَمِنْكُمْ أَمِيرٌ فَذَهَبَ إِلَيْهِمْ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ وَأَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ الْجَرَّاحِ فَذَهَبَ عُمَرُ يَتَكَلَّمُ فَأَسْكَتَهُ أَبُو بَكْرٍ وَكَانَ عُمَرُ يَقُولُ وَاللَّهِ مَا أَرَدْتُ بِذَلِكَ إِلَّا أَنِّي قَدْ هَيَّأْتُ كَلَامًا قَدْ أَعْجَبَنِي خَشِيتُ أَنْ لَا يَبْلُغَهُ أَبُو بَكْرٍ ثُمَّ تَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ فَتَكَلَّمَ أَبْلَغَ النَّاسِ فَقَالَ فِي كَلَامِهِ نَحْنُ الْأُمَرَاءُ وَأَنْتُمْ الْوُزَرَاءُ فَقَالَ حُبَابُ بْنُ الْمُنْذِرِ لَا وَاللَّهِ لَا نَفْعَلُ مِنَّا أَمِيرٌ وَمِنْكُمْ أَمِيرٌ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ لَا وَلَكِنَّا الْأُمَرَاءُ وَأَنْتُمْ الْوُزَرَاءُ هُمْ أَوْسَطُ الْعَرَبِ دَارًا وَأَعْرَبُهُمْ أَحْسَابًا فَبَايِعُوا عُمَرَ أَوْ أَبَا عُبَيْدَةَ بْنَ الْجَرَّاحِ فَقَالَ عُمَرُ بَلْ نُبَايِعُكَ أَنْتَ فَأَنْتَ سَيِّدُنَا وَخَيْرُنَا وَأَحَبُّنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخَذَ عُمَرُ بِيَدِهِ فَبَايَعَهُ وَبَايَعَهُ النَّاسُ فَقَالَ قَائِلٌ قَتَلْتُمْ سَعْدَ بْنَ عُبَادَةَ فَقَالَ عُمَرُ قَتَلَهُ اللَّهُ وَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَالِمٍ عَنْ الزُّبَيْدِيِّ قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْقَاسِمِ أَخْبَرَنِي الْقَاسِمُ أَنَّ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ شَخَصَ بَصَرُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ فِي الرَّفِيقِ الْأَعْلَى ثَلَاثًا وَقَصَّ الْحَدِيثَ قَالَتْ فَمَا كَانَتْ مِنْ خُطْبَتِهِمَا مِنْ خُطْبَةٍ إِلَّا نَفَعَ اللَّهُ بِهَا لَقَدْ خَوَّفَ عُمَرُ النَّاسَ وَإِنَّ فِيهِمْ لَنِفَاقًا فَرَدَّهُمْ اللَّهُ بِذَلِكَ ثُمَّ لَقَدْ بَصَّرَ أَبُو بَكْرٍ النَّاسَ الْهُدَى وَعَرَّفَهُمْ الْحَقَّ الَّذِي عَلَيْهِمْ وَخَرَجُوا بِهِ يَتْلُونَ { وَمَا مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ إِلَى الشَّاكِرِينَ }

Mae wedi dweud wrthym fod [Isma'il bin Abdullah] wedi dweud wrthym fod [Sulaiman bin Bilal] gan [Hisham bin 'Urwah] wedi dweud, mae wedi fy hysbysu ['Urwan bin Az Zubair] gan ['Aisha radhiallahu 'anhu], gwraig y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam pan fu farw Negesydd Allah sallallaahu 'alaihi wasallam, roedd [Abu Bakr] yn Sunuh'. Dywedodd Isma'il; 'Pentref 'Aliyah, Medina' yw hwnnw. Yna cododd 'Umar a dweud: 'Wrth Allah, nid yw Negesydd Allah sallallaahu 'alaihi wasallam wedi marw'. 'Dywedodd Aisha radhiallahu 'anhu, Yna dywedodd 'Umar: 'Nid oes unrhyw deimlad ynof heblaw hynny. Ac yn sicr bydd Allah yn ei atgyfodi a phwy bynnag a ddywed - ei fod wedi marw - yn sicr bydd Allah yn torri ei ddwylo a'i draed i ffwrdd'. Yna daeth Abu Bakr a thynnu'r gorchudd - a oedd yn gorchuddio - corff y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam a'i orchuddio eto. Dywedodd Abu Bakr; 'Wrth fy nhad a'm mam, bydd eich bywyd a'ch marwolaeth yn wirioneddol dda. Wrth yr Un y mae fy enaid yn ei Ddwylo, ni fydd Allah yn gadael i chi brofi dwy farwolaeth am byth'. Yna daeth allan a dweud; 'O bobl sydd wedi tyngu llw teyrngarwch, byddwch yn dawel'. Pan siaradodd Abu Bakr, 'eisteddodd Umar i lawr. Canmolodd Abu Bakr Allah a'i buro yna dywedodd; 'Pwy bynnag sy'n addoli Muhammad shallallahu 'alaihi wasallam, yn wir mae Muhammad bellach wedi marw, a phwy bynnag sy'n addoli Allah, yn wir Allah yw'r Bod Mwyaf Byw na fydd byth yn marw'. Yna darllenodd eiriau Allah, Qs az-Zumar adnod 30, sy'n golygu: -'Yn wir, byddwch chi'n marw a byddant hwythau' - a QS Alu 'Imran adnod 144, sy'n golygu: -'Nid yw Muhammad ond yn Apostol gan fod y Negeswyr wedi pasio o'i flaen.' Os bydd yn marw neu'n cael ei ladd, a fyddwch chi'n troi'n ôl - apostat -? Pwy bynnag sy'n troi'n ôl, ni fydd byth yn gallu dod â'r niwed lleiaf i Allah ac yn y dyfodol bydd Allah yn gwobrwyo'r rhai sy'n ddiolchgar'-. Dywedodd yr adroddwr - 'Amru-; 'Yna wylodd y bobl yn chwerw. Dywedodd yr adroddwr eto; 'Yna ymgasglodd yr Ansar i gyfarfod â Sa'ad bin 'Ubadah ym mhabell Bani Sa'adah a dywedasant; 'O'n hochr ni mae arweinydd, yn ogystal ag o'ch ochr chi - y Muhajirin - mae arweinydd'. Yna daeth Abu Bakr ac 'Umar bin Al Khaththab ac Abu 'Ubaidah bin Al Jarah atynt. Dechreuodd 'Umar siarad ond tawelodd Abu Bakr ef. Yn flaenorol dywedodd 'Umar; 'Mewn gwirionedd, doeddwn i ddim yn golygu dim byd fel 'na. Dim ond fy mod wedi paratoi sgwrs a oedd yn fy synnu ond roeddwn i'n poeni a fyddai'n cael ei thraddodi gan Abu Bakr. Yna dechreuodd Abu Bakr siarad gyda geiriau a ddangosodd araith dyn doeth. Dywedodd yn y rhan honno o'i sgwrs; 'Ni - y Muhajirin - yw'r arweinwyr tra mai chi yw'r gweinidogion'. Dywedodd Hubab bin Al Mundzir yn ddigymell; 'Na, wrth Allah, dydyn ni ddim eisiau pethau fel 'na. Ond mae gennym ni arweinwyr ac mae gennych chi eich arweinwyr eich hun hefyd'. Atebodd Abu Bakr; 'Na. Ond ni yw'r arweinwyr tra mai chi yw'r gweinidogion. Arabiaid oedd y Muhajirin a oedd yn byw yn yr ardal fwyaf canolog ac oeddent o'r dras Arabaidd buraf. Am y rheswm hwn, cymerwch deyrngarwch - addewid teyrngarwch - i 'Umar neu Abu 'Ubaidah bin Al Jarah'. Felly dywedodd 'Umar; 'Nid fel 'na. I'r gwrthwyneb, ni yw'r rhai sy'n addo teyrngarwch i chi. Oherwydd, yn wir chi yw ein llywodraethwr, ein person gorau a'r person sydd fwyaf annwyl gan Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam'. Yna cymerodd 'Umar law Abu Bakr ac addo teyrngarwch iddo ac fe'i dilynwyd gan y dorf. Roedd rhywun a ddywedodd; 'Rydych chi wedi dinistrio Sa'ad bin 'Ubadah'. Atebodd Umar ar unwaith; 'Boed i Allah ei ddinistrio'. A dywedodd [Abdullah bin Salam], o [Az Zubaidiy] mae wedi dweud bod [Abdurrahman bin Al Qasim] wedi fy hysbysu [Al Qasim] fod ['Aisyah radliallahu 'anhu] wedi dweud; 'Agorodd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam ei lygaid i fyny a dweud; 'Tuag at yr Anwylyd Goruchaf', dair gwaith. Yna adroddodd yr hadith cyflawn ac yna dywedodd; 'Nid oedd dim yn y naill bregethau na'r llall heblaw bod Allah wedi darparu buddion gyda'r bregeth honno. 'Roedd Umar wedi dychryn y bobl gyda'r posibilrwydd y byddai nifaq yn ymddangos yn eu plith, yna dychwelodd Allah nhw - i istiqamah i gynnal undod - trwy bregeth 'Umar. Yn y cyfamser, roedd Abu Bakr wedi dangos aeddfedrwydd ei safbwyntiau i arwain pobl at arweiniad ac fel y person a wyddai orau am y gwirionedd oedd ynddynt, daeth allan wrth adrodd pennill QS Alu 'Imran pennill 144 - 'Nid oedd Muhammad ond Apostol gan fod y Negeswyr wedi mynd heibio o'i flaen...-. hyd at ddiwedd yr adnod -...y rhai sy'n ddiolchgar'-.