Umat Islam mengalami kesedihan yang amat mendalam hingga Umar bin Khattab tidak percaya bahwa beliau wafat

इमाम बुखारी : 3394

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلَالٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَاتَ وَأَبُو بَكْرٍ بِالسُّنْحِ قَالَ إِسْمَاعِيلُ يَعْنِي بِالْعَالِيَةِ فَقَامَ عُمَرُ يَقُولُ وَاللَّهِ مَا مَاتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ وَقَالَ عُمَرُ وَاللَّهِ مَا كَانَ يَقَعُ فِي نَفْسِي إِلَّا ذَاكَ وَلَيَبْعَثَنَّهُ اللَّهُ فَلَيَقْطَعَنَّ أَيْدِيَ رِجَالٍ وَأَرْجُلَهُمْ فَجَاءَ أَبُو بَكْرٍ فَكَشَفَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَبَّلَهُ قَالَ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي طِبْتَ حَيًّا وَمَيِّتًا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَا يُذِيقُكَ اللَّهُ الْمَوْتَتَيْنِ أَبَدًا ثُمَّ خَرَجَ فَقَالَ أَيُّهَا الْحَالِفُ عَلَى رِسْلِكَ فَلَمَّا تَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ جَلَسَ عُمَرُ فَحَمِدَ اللَّهَ أَبُو بَكْرٍ وَأَثْنَى عَلَيْهِ وَقَالَ أَلَا مَنْ كَانَ يَعْبُدُ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنَّ مُحَمَّدًا قَدْ مَاتَ وَمَنْ كَانَ يَعْبُدُ اللَّهَ فَإِنَّ اللَّهَ حَيٌّ لَا يَمُوتُ وَقَالَ { إِنَّكَ مَيِّتٌ وَإِنَّهُمْ مَيِّتُونَ } وَقَالَ { وَمَا مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَفَإِنْ مَاتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ وَمَنْ يَنْقَلِبْ عَلَى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَضُرَّ اللَّهَ شَيْئًا وَسَيَجْزِي اللَّهُ الشَّاكِرِينَ } قَالَ فَنَشَجَ النَّاسُ يَبْكُونَ قَالَ وَاجْتَمَعَتْ الْأَنْصَارُ إِلَى سَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ فِي سَقِيفَةِ بَنِي سَاعِدَةَ فَقَالُوا مِنَّا أَمِيرٌ وَمِنْكُمْ أَمِيرٌ فَذَهَبَ إِلَيْهِمْ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ وَأَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ الْجَرَّاحِ فَذَهَبَ عُمَرُ يَتَكَلَّمُ فَأَسْكَتَهُ أَبُو بَكْرٍ وَكَانَ عُمَرُ يَقُولُ وَاللَّهِ مَا أَرَدْتُ بِذَلِكَ إِلَّا أَنِّي قَدْ هَيَّأْتُ كَلَامًا قَدْ أَعْجَبَنِي خَشِيتُ أَنْ لَا يَبْلُغَهُ أَبُو بَكْرٍ ثُمَّ تَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ فَتَكَلَّمَ أَبْلَغَ النَّاسِ فَقَالَ فِي كَلَامِهِ نَحْنُ الْأُمَرَاءُ وَأَنْتُمْ الْوُزَرَاءُ فَقَالَ حُبَابُ بْنُ الْمُنْذِرِ لَا وَاللَّهِ لَا نَفْعَلُ مِنَّا أَمِيرٌ وَمِنْكُمْ أَمِيرٌ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ لَا وَلَكِنَّا الْأُمَرَاءُ وَأَنْتُمْ الْوُزَرَاءُ هُمْ أَوْسَطُ الْعَرَبِ دَارًا وَأَعْرَبُهُمْ أَحْسَابًا فَبَايِعُوا عُمَرَ أَوْ أَبَا عُبَيْدَةَ بْنَ الْجَرَّاحِ فَقَالَ عُمَرُ بَلْ نُبَايِعُكَ أَنْتَ فَأَنْتَ سَيِّدُنَا وَخَيْرُنَا وَأَحَبُّنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخَذَ عُمَرُ بِيَدِهِ فَبَايَعَهُ وَبَايَعَهُ النَّاسُ فَقَالَ قَائِلٌ قَتَلْتُمْ سَعْدَ بْنَ عُبَادَةَ فَقَالَ عُمَرُ قَتَلَهُ اللَّهُ وَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَالِمٍ عَنْ الزُّبَيْدِيِّ قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْقَاسِمِ أَخْبَرَنِي الْقَاسِمُ أَنَّ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ شَخَصَ بَصَرُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ فِي الرَّفِيقِ الْأَعْلَى ثَلَاثًا وَقَصَّ الْحَدِيثَ قَالَتْ فَمَا كَانَتْ مِنْ خُطْبَتِهِمَا مِنْ خُطْبَةٍ إِلَّا نَفَعَ اللَّهُ بِهَا لَقَدْ خَوَّفَ عُمَرُ النَّاسَ وَإِنَّ فِيهِمْ لَنِفَاقًا فَرَدَّهُمْ اللَّهُ بِذَلِكَ ثُمَّ لَقَدْ بَصَّرَ أَبُو بَكْرٍ النَّاسَ الْهُدَى وَعَرَّفَهُمْ الْحَقَّ الَّذِي عَلَيْهِمْ وَخَرَجُوا بِهِ يَتْلُونَ { وَمَا مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ إِلَى الشَّاكِرِينَ }

हे आम्हाला [इस्माईल इब्न अब्दुल्लाह] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [सुलेमान इब्न बिलाल] यांच्याकडून, [हिशाम इब्न उरवा] यांच्याकडून कथन केले ज्यांनी सांगितले: 'मला ['उरवान बिन अझ-जुबैर] यांनी ['आयशा, अल्लाह तिच्यावर खुशाल होवो], पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम) यांच्या पत्नी, यांच्याकडून सांगितले की जेव्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम) यांचे निधन झाले, तेव्हा [अबू बक्र] सुनूहमध्ये होते.' इस्माईल म्हणाले: 'ती मदीनातील 'अलियाह' या भागातील एक मोहल्ला आहे.' मग उमर उभे राहिले आणि म्हणाले, 'अल्लाहची शपथ, अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, मरण पावलेले नाहीत.' आयशा (अल्लाहे त्यांच्यावर खुशाल होवो) म्हणाली: 'मग उमर म्हणाले, "माझ्या अंत:करणात मला त्या व्यतिरिक्त काहीच जाणवत नाही. आणि नक्कीच अल्लाहे त्यांना पुनरुत्थित करील, आणि जो कोणी असे म्हणेल (की ते निधन पावले आहेत), तर अल्लाहे त्यांचे हात-पाय कापून टाकेल."' मग अबू बक्र आले आणि पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या शरीरावरचा कफन उचलला आणि पुन्हा झाकले. अबू बक्र म्हणाले: 'माझ्या आईवडिलांच्या शपथे, तुमचे जीवन आणि तुमची मृत्यू दोन्ही किती उत्तम आहेत. ज्याच्या हातात माझी आत्मा आहे, त्याची शपथ, अल्लाह कधीच त्याला दुसरी मृत्यूची चव चाखू देणार नाही.' मग तो बाहेर आला आणि म्हणाला: "हे बायतुल्लझ्झम करणाऱ्या लोकांनो, शांत व्हा." अब्दुल्ला बिन उमर बसले. अब्दुल्ला बिन उमर यांनी अल्लाहची स्तुती आणि स्तवन केले, नंतर म्हणाले: "ज्याने मुहम्मद (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांची उपासना केली, त्याने ऐकावे की मुहम्मद (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) आता मृत्यू पावले आहेत; आणि ज्याने अल्लाहची उपासना केली, त्याने ऐकावे की अल्लाह सदा-जीवंत आहे, जो कधीच मरणार नाही." मग त्यांनी सूरा अझ-जुमर, आयत ३० मधील अल्लाहचे शब्द वाचले, ज्याचा अर्थ आहे: ("नक्कीच, तुम्ही मराल आणि तेही मरतील") आणि सूरा अल-इम्रान, आयत १४४ मधील अल्लाहचे शब्द वाचले, ज्याचा अर्थ आहे: ("मुहम्मद हा फक्त एक प्रेषित आहे, त्याच्यापूर्वीचे प्रेषितही निधन पावले. जर तो मरण पावला किंवा ठार झाला, तर तुम्ही पाठ फिरवाल का? जो कोणी पाठ फिरवेल, तो अल्लाहला किंचितही इजा पोहोचवू शकणार नाही, आणि अल्लाह कृतज्ञ लोकांना प्रतिफळ देईल." कथक ('अमरु') म्हणाले: "मग लोक जोरजोरात रडले. कथा सांगणाऱ्याने पुढे सांगितले: "मग अंसार बानी सा'दाहच्या तंबूत स'आद इब्न उबादाह यांना भेटण्यासाठी जमले आणि म्हणाले: 'आमच्यातही एक नेता आहे, जसे तुमच्यात (मुहाजिरीनमध्ये) एक नेता आहे.'" मग अबू बक्र आणि उमर इब्न अल-खत्ताब, अबू उबैदा इब्न अल-जर्राह यांच्यासह त्यांच्याकडे आले. उमर बोलू लागले, परंतु अबू बक्रने त्यांना शांत केले. यापूर्वी उमर म्हणाले होते: "खरं सांगायचं तर माझा असा अर्थ नव्हता. मी फक्त एक भाषण तयार केलं होतं ज्याने मला अभिमानित केलं, परंतु मला भीती वाटत होती की ते अबू बक्रद्वारे सादर होणार नाही." मग अबू बक्रने शहाण्या माणसाला शोभेल अशा शब्दांत बोलायला सुरुवात केली. त्याने आपल्या भाषणाच्या त्या भागात म्हटले: 'आम्ही (मुहाजिरिन) नेते आहोत, तर तुम्ही मंत्री आहात.' अचानक, हुबाब बिन अल-मुंदिर म्हणाले: 'नाही, अल्लाहच्या शपथे, आम्हाला ते नको आहे. पण आमचा एक नेता आहे, आणि तुमचाही तुमचा नेता आहे.' अबू बक्र म्हणाले: 'नाही. पण आम्ही नेते आहोत, तर तुम्ही मंत्री आहात. मुहाजिर म्हणजे ते अरब ज्यांचे मूळ भूमीच्या मध्यभागी आहे आणि जे शुद्ध अरबी वंशाचे आहेत. म्हणून 'उमर किंवा अबू उबैदा बिन अल-जराह यांना बयाअत करा." मग 'उमर म्हणाले: "असे नाही. उलट, आम्हीच तुम्हाला बयाअत करतो. कारण खरोखरच, तुम्ही आमचे प्रमुख आहात, आमच्यातले सर्वोत्तम आहात, आणि पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांचे सर्वात प्रिय आहात." मग उमर यांनी अबू बक्र यांचा हात धरला आणि त्यांना बयाअत केली, आणि गर्दीनेही त्याचप्रमाणे केले. कोणीतरी म्हणाले, "तुम्ही सा'द बिन उबादाह यांचा नाश केला." उमर यांनी ताबडतोब उत्तर दिले, "अल्लाहे त्यांचा नाश करो." आणि [अब्दुल्ला बिन सलाम] यांनी [अज़्-जुबैदी] यांच्याकडून सांगितले की, [अब्दुर्रहमान बिन अल-कासिम] यांनी मला [अल-कासिम] यांना कळवले की [आयशा (रज़िअल्लाहु ता'आला अन्हा) यांनी म्हटले; "पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी डोके वर करून तीन वेळा 'सर्वांत उंच प्रियतम' असे म्हटले." मग त्यांनी संपूर्ण हदीस सांगितली आणि म्हणाले; "त्यांच्या दुसऱ्या प्रवचनाचा एकही भाग असा नव्हता ज्यातून अल्लाहने लाभ दिला नाही; 'उमरने लोकांमध्ये ढोंगीपणा निर्माण होण्याची शक्यता असल्याची भीती निर्माण केली होती, मग अल्लाहने 'उमरच्या प्रवचनाद्वारे त्यांना (एकता टिकवून ठेवण्यात) स्थिर केले." अbu बक्र यांच्या बाबतीत, त्यांनी लोकांना मार्गदर्शन करण्यात त्यांच्या दृष्टीकोनाची परिपक्वता दाखवली, आणि त्यांच्यातील सत्याचा सर्वात जास्त जाणकार म्हणून ते सूरा अल-इम्रान, आयत १४४ ("मुहम्मद हे फक्त एक प्रेषित आहेत, त्यांच्यापूर्वीचे प्रेषितही निधन पावले आहेत…") ही आयत पठण करत प्रगट झाले, ...आयतच्या शेवटपर्यंत (...जे कृतज्ञ आहेत").