Umat Islam mengalami kesedihan yang amat mendalam hingga Umar bin Khattab tidak percaya bahwa beliau wafat

حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ قَالَ أَخْبَرَنِي مَعْمَرٌ وَيُونُسُ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ أَنَّ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخْبَرَتْهُ قَالَتْأَقْبَلَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَلَى فَرَسِهِ مِنْ مَسْكَنِهِ بِالسُّنْحِ حَتَّى نَزَلَ فَدَخَلَ الْمَسْجِدَ فَلَمْ يُكَلِّمْ النَّاسَ حَتَّى دَخَلَ عَلَى عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا فَتَيَمَّمَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ مُسَجًّى بِبُرْدِ حِبَرَةٍ فَكَشَفَ عَنْ وَجْهِهِ ثُمَّ أَكَبَّ عَلَيْهِ فَقَبَّلَهُ ثُمَّ بَكَى فَقَالَ بِأَبِي أَنْتَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ لَا يَجْمَعُ اللَّهُ عَلَيْكَ مَوْتَتَيْنِ أَمَّا الْمَوْتَةُ الَّتِي كُتِبَتْ عَلَيْكَ فَقَدْ مُتَّهَاقَالَ أَبُو سَلَمَةَ فَأَخْبَرَنِي ابْنُ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا أَنَّ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ خَرَجَ وَعُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يُكَلِّمُ النَّاسَ فَقَالَ اجْلِسْ فَأَبَى فَقَالَ اجْلِسْ فَأَبَى فَتَشَهَّدَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَمَالَ إِلَيْهِ النَّاسُ وَتَرَكُوا عُمَرَ فَقَالَ أَمَّا بَعْدُ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ يَعْبُدُ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنَّ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ مَاتَ وَمَنْ كَانَ يَعْبُدُ اللَّهَ فَإِنَّ اللَّهَ حَيٌّ لَا يَمُوتُ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى{ وَمَا مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ إِلَى الشَّاكِرِينَ }وَاللَّهِ لَكَأَنَّ النَّاسَ لَمْ يَكُونُوا يَعْلَمُونَ أَنَّ اللَّهَ أَنْزَلَهَا حَتَّى تَلَاهَا أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَتَلَقَّاهَا مِنْهُ النَّاسُ فَمَا يُسْمَعُ بَشَرٌ إِلَّا يَتْلُوهَا

[Bisyir bin Muhammad] esan digu ['Abdullahk] esan duela, esan dit [Ma'mar] eta [Yunus] [Az Zuhriytik] esan duela, esan dit [Abu Salamah] ['Aisyah radliallahu 'anha] Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en emazteak esan ziola, esan zuela; [Abu Bakr] radiallahu 'anhuk bere zaldiz ibili zela Sunih izeneko leku batetik iritsi eta meskitara sartu zen arte eta ez ziola inorekin hitz egin, gero 'Aishah radiallahu 'anha-rekin topo egin zuen eta zuzenean Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-engana joan zen, zeinak bere gorputza kotoizko oihal batekin estali baitzuen. Gero, aurpegia estali zuen, eta Abu Bakr Profetaren gorputzaren aurrean belaunikatu zen, eta berriro estali zuen. Orduan, Abu Bakr-ek negar egin eta esan zuen: "Nire aita eta amaren izenean, Allahren Profeta, Allahk ez zaitu bi aldiz hilaraziko. Zuretzat izendatu zen lehen heriotza dagoeneko gertatu da". Esan zuen, [Abu Salamah]; jakinarazi zidan [Ibn 'Abbas] radliallahu 'anhumak; Orduan [Abu Bakr] radliallahu 'anhu atera zen, 'Umar radliallahu 'anhu jendetzari hitz egiten ari zenean. Beraz, -Abu Bakr radliallahu 'anhu-k esan zion -'Umar radliallahu 'anhu-ri: 'Eseri!'. Baina 'Umarrek ez zion axola. Orduan Abu Bakr-ek berriro esan zuen: 'Eseri!'. Baina 'Umarrek oraindik ez zion axola. Azkenean, Abu Bakr-ek deklaratu zuen - sallallaahu 'alaihi wasallam Profetaren heriotzari buruz -, jendea haren inguruan bildu eta 'Umar utzi zuten, orduan Abu Bakr-ek esan zuen: 'Orduan, zuetako Muhammad shallallahu 'alaihi wasallam gurtzen duena, egia esan Muhammad shallallahu 'alaihi wasallam orain hilda dago eta zuetako Ala gurtzen duena, benetan Ala bizirik dago eta ez da inoiz hilko. Ala Ta'alak esan du: -hau da,-: 'Eta Muhammad ez zen apostolu bat baino, aurreko apostoluak hil baitziren... eta horrela bertsoaren amaierara arte... Ala-k esker oneko direnak sarituko ditu' -QS. Ali'Imran 165-. Ala-ren izenean, jendeak ez balu bezala da Ala-k bertso hau errebelatu zuela, Abu Bakr-ek, Ala-k berarekin pozik egon dadila, irakurri zuen arte. Azkenean, jendeak ulertu zuen eta inork ez zuen horren berri izan -Profetaren heriotza- irakurtzeko izan ezik'.