Imam Bukhari : 4212
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ عَنْ وَرْقَاءَ عَنْ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَكَانَ الْمَالُ لِلْوَلَدِ وَكَانَتْ الْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ فَنَسَخَ اللَّهُ مِنْ ذَلِكَ مَا أَحَبَّ فَجَعَلَ لِلذَّكَرِ مِثْلَ حَظِّ الْأُنْثَيَيْنِ وَجَعَلَ لِلْأَبَوَيْنِ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا السُّدُسَ وَالثُّلُثَ وَجَعَلَ لِلْمَرْأَةِ الثُّمُنَ وَالرُّبُعَ وَللزَّوْجِ الشَّطْرَ وَالرُّبُعَ
[Muhammad bin Yusuf]-ek [Warqa]-tik [Ibn Abu Najih-tik] ['Atha]-tik [Ibn 'Abbas radliallahu 'anhuma]-tik esan zigun: 'Iraganean, ondasunak seme-alabentzat ziren eta testamentuak gurasoentzat. Orduan, Ala-k nahi zuenaren arabera ezabatu zuen eta gizonaren zatiarekin ordezkatu zuen, bi emakumeen zatiarekin bezala, guraso bakoitzak seiren bat eta heren bat jasoz, emaztearentzat zortziren bat eta laurden bat, eta senarrarentzat erdi bat eta laurden bat'.