Imam Bukhari : 4212

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ عَنْ وَرْقَاءَ عَنْ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَكَانَ الْمَالُ لِلْوَلَدِ وَكَانَتْ الْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ فَنَسَخَ اللَّهُ مِنْ ذَلِكَ مَا أَحَبَّ فَجَعَلَ لِلذَّكَرِ مِثْلَ حَظِّ الْأُنْثَيَيْنِ وَجَعَلَ لِلْأَبَوَيْنِ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا السُّدُسَ وَالثُّلُثَ وَجَعَلَ لِلْمَرْأَةِ الثُّمُنَ وَالرُّبُعَ وَللزَّوْجِ الشَّطْرَ وَالرُّبُعَ

আমাক [মুহম্মদ বিন ইউছুফ] [ৱাৰকা]ৰ পৰা [ইবনে আবু নাজিহৰ] পৰা [আথা]ৰ পৰা [ইবনে আব্বাছ ৰাদলিয়াল্লাহ আনহুমা]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; 'আগতে সম্পত্তি সন্তানৰ বাবে আৰু উইল পিতৃ-মাতৃৰ বাবে আছিল।' তাৰ পিছত আল্লাহে নিজৰ ইচ্ছামতে ইয়াক বিলুপ্ত কৰি তাৰ ঠাইত মহিলা দুগৰাকীৰ অংশৰ দৰে পুৰুষৰ অংশ দিলে, পিতৃ-মাতৃ দুয়োৰে বাবে অংশটোৱে প্ৰত্যেকেই এক ষষ্ঠ আৰু এক তৃতীয়াংশ লাভ কৰিলে, পত্নীৰ বাবে এক অষ্টম আৰু এক চতুৰ্থাংশ হ’ল, আৰু স্বামীৰ বাবে আধা আৰু এক চতুৰ্থাংশ হ’ল’।