Imam Bukhari : 4212

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ عَنْ وَرْقَاءَ عَنْ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَكَانَ الْمَالُ لِلْوَلَدِ وَكَانَتْ الْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ فَنَسَخَ اللَّهُ مِنْ ذَلِكَ مَا أَحَبَّ فَجَعَلَ لِلذَّكَرِ مِثْلَ حَظِّ الْأُنْثَيَيْنِ وَجَعَلَ لِلْأَبَوَيْنِ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا السُّدُسَ وَالثُّلُثَ وَجَعَلَ لِلْمَرْأَةِ الثُّمُنَ وَالرُّبُعَ وَللزَّوْجِ الشَّطْرَ وَالرُّبُعَ

Kuo talamai kiate kimautolu [Muhammad bin Siusef] mei [Warqa] mei [ʻIpini ʻApu Najih] mei [ʻAta] mei [ʻIpini ʻApasi radliallahu ʻanhuma] naʻá ne pehē; ‘I he kuohilí, ko e ngaahi koloá na‘e ma‘á e fānaú pea ko e ngaahi tohi fakamo‘oní ma‘á e ngaahi mātu‘á. Pea na'e fakangata ia 'e Allah 'o fakatatau ki he me'a na'a ne loto ki ai pea fetongi ia 'aki 'a e vahe 'o e tangata 'o hange ko e vahe 'o e ongo fefine, ko e vahe ki he ongo matu'a takitaha ma'u 'a e vahe ono 'e taha mo e vahe tolu 'e taha, 'o ngaohi ma'ae uaifi 'a e vahe valu 'e taha mo e kuata, pea ki he husepaniti 'a e vaeua mo e vahe fa 'e taha'.