Membebaskan budak dan menikahinya mendapat dua pahala

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي عُبَيْدٍ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الْأَكْوَعِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَخَرَجْنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى خَيْبَرَ فَسِرْنَا لَيْلًا فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ لِعَامِرٍ يَا عَامِرُ أَلَا تُسْمِعُنَا مِنْ هُنَيْهَاتِكَ وَكَانَ عَامِرٌ رَجُلًا شَاعِرًا فَنَزَلَ يَحْدُو بِالْقَوْمِ يَقُولُ اللَّهُمَّ لَوْلَا أَنْتَ مَا اهْتَدَيْنَاوَلَا تَصَدَّقْنَا وَلَا صَلَّيْنَافَاغْفِرْ فِدَاءً لَكَ مَا أَبْقَيْنَاوَثَبِّتْ الْأَقْدَامَ إِنْ لَاقَيْنَاوَأَلْقِيَنْ سَكِينَةً عَلَيْنَاإِنَّا إِذَا صِيحَ بِنَا أَبَيْنَاوَبِالصِّيَاحِ عَوَّلُوا عَلَيْنَافَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ هَذَا السَّائِقُ قَالُوا عَامِرُ بْنُ الْأَكْوَعِ قَالَ يَرْحَمُهُ اللَّهُ قَالَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ وَجَبَتْ يَا نَبِيَّ اللَّهِ لَوْلَا أَمْتَعْتَنَا بِهِ فَأَتَيْنَا خَيْبَرَ فَحَاصَرْنَاهُمْ حَتَّى أَصَابَتْنَا مَخْمَصَةٌ شَدِيدَةٌ ثُمَّ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى فَتَحَهَا عَلَيْهِمْ فَلَمَّا أَمْسَى النَّاسُ مَسَاءَ الْيَوْمِ الَّذِي فُتِحَتْ عَلَيْهِمْ أَوْقَدُوا نِيرَانًا كَثِيرَةً فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا هَذِهِ النِّيرَانُ عَلَى أَيِّ شَيْءٍ تُوقِدُونَ قَالُوا عَلَى لَحْمٍ قَالَ عَلَى أَيِّ لَحْمٍ قَالُوا لَحْمِ حُمُرِ الْإِنْسِيَّةِ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَهْرِيقُوهَا وَاكْسِرُوهَا فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَوْ نُهَرِيقُهَا وَنَغْسِلُهَا قَالَ أَوْ ذَاكَ فَلَمَّا تَصَافَّ الْقَوْمُ كَانَ سَيْفُ عَامِرٍ قَصِيرًا فَتَنَاوَلَ بِهِ سَاقَ يَهُودِيٍّ لِيَضْرِبَهُ وَيَرْجِعُ ذُبَابُ سَيْفِهِ فَأَصَابَ عَيْنَ رُكْبَةِ عَامِرٍ فَمَاتَ مِنْهُ قَالَ فَلَمَّا قَفَلُوا قَالَ سَلَمَةُ رَآنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ آخِذٌ بِيَدِي قَالَ مَا لَكَ قُلْتُ لَهُ فَدَاكَ أَبِي وَأُمِّي زَعَمُوا أَنَّ عَامِرًا حَبِطَ عَمَلُهُ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَذَبَ مَنْ قَالَهُ إِنَّ لَهُ لَأَجْرَيْنِ وَجَمَعَ بَيْنَ إِصْبَعَيْهِ إِنَّهُ لَجَاهِدٌ مُجَاهِدٌ قَلَّ عَرَبِيٌّ مَشَى بِهَا مِثْلَهُحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا حَاتِمٌ قَالَ نَشَأَ بِهَا

Esan zigun [Abdullah bin Maslamah-k] esan zigun [Hatim bin Isma'il-ek] [Yazid bin Abu 'Ubaid-ek] [Salamah bin Al Akwa' radliallahu 'anhu]-ek esan zigun: 'Gauez bidaiatzen ari ginen Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin Khaibar aldera, eta orduan taldeko gizon batek esan zion 'Amir-i: 'O Amir, ez al litzateke hobe izango zure poesiaren bertsoak entzutea?' -'Amir poeta aditua da.' Beraz, poesia abesten hasi zen taldeari. Esan zuen: 'O Ala, zuregatik ez balitz, noski ez genuke gidaritzarik jasoko. Ez dugu shadaqah emango, ezta otoitz egingo ere. Barkatu iezaguzu zure erreskate gisa utzi dugunagatik. Gogortu gure oinak etsaiarekin topo egiten dugunean. Eman iezaguzu bakea. Izan ere, guri deituko baligute, ez genuke jarraituko. Baina dei horrekin etorri ziren guregana'. Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek galdetu zuen: "Nor da marmar egiten ari dena?". Erantzun zuten: "Amir bin Al Akwa". Hark esan zuen: "Alak erruki izan dezala berarekin". Bat-batean, gizon batek esan zuen: "Horrela izan beharko luke, O Nabiyullah. -Nola izango litzateke- gurekin pozik ez bagaude?". Orduan, Khaibar setiatu genuen, oso gose izan arte. Orduan, Ala Ta'alak konkistatu zuen. Arratsaldean, hau da, Khaibar konkistatu zuten lehen egunean, jendeak sua piztu zuen, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak galdetu zuela ikusita: "Zer da sua? Zergatik pizten da?". Erantzun zuten: "Haragia prestatzeko". Galdetu zuen: "Zer haragi?". Erantzun zuten: "Asto haragia hezi". Beraz, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak esan zuen: "Isuri eta hautsi -lapikoak-". Gizon batek galdetu zuen: "Oi Ala-ren Mezularia, ez al dugu isuri eta gero garbitu?". Esan zuen: «Edo horrelako zerbait». Tropa taldeak elkarri begira zeudenean, Amirrek bere ezpata motza ekarri zuen, eta gero judu baten hanka-txorkaila mozteko astindu zuen. Hala ere, bere ezpatak hanka jo eta Amiren orkatila zauritu zuen, eroriaraziz. Salamahk esan zuen: «Itzuli zirenean, Salamahk esan zuen: «Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek ikusi ninduen, gero eskua heldu eta esan zidan: 'Zer gertatzen zaizu?'. Nik esan nion: «Nire aita eta amaren mesedetan, erreskate gisa, jauna. Jendeak uste zuen 'Amirrek ekintza alferrikakoak egin zituela'. Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek galdetu zuen: «Gezurra diote. Nork esan du? Izan ere, bi sari jasoko ditu». -Bi hatz elkartu zituen- «Egia esan, tinko borrokatu zen mujahid bat zen. Oso arabiar gutxik egin zezaketen berak egin zuena». Guri esan ondoren [Qutaibah] esan zigun [Hatim] esan zuen; -Beste narrazio batzuetan, nasya'a bihaa esaldia erabiltzen da, hura adibide gisa adierazteko esan nahi duena.