Imam Darimi (الامام الدارمي) - 3469 হাদিছ
হাদিছ
Imam Darimi : 1
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُؤَاخَذُ الرَّجُلُ بِمَا عَمِلَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ قَالَ مَنْ أَحْسَنَ فِي الْإِسْلَامِ لَمْ يُؤَاخَذْ بِمَا كَانَ عَمِلَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَمَنْ أَسَاءَ فِي الْإِسْلَامِ أُخِذَ بِالْأَوَّلِ وَالْآخِرِ
আমাক [মুহাম্মাদ বিন ইউছুফ] [ছুফিয়ান]ৰ পৰা [আল আ’মাছি]ৰ পৰা [আবু ৱাইল]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ]ৰ পৰা ক’লে, তেওঁ ক’লে; এজন ব্যক্তিয়ে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ওচৰলৈ আহি ক’লে, হে আল্লাহৰ ৰাছুল, কোনোবাই অজ্ঞানতাৰ সময়ছোৱাত কৰা বেয়া কামৰ শাস্তি পাবনে? ৰাছুলে উত্তৰ দিলে: ইছলামিক যুগত যিয়েই ভাল আচৰণ কৰিছিল, তেওঁ অজ্ঞানতাৰ সময়ছোৱাত তেওঁৰ বেয়া কামৰ বাবে শাস্তি পোৱা নাছিল, কিন্তু যিয়ে তেওঁৰ ইছলামিক যুগত বেয়া - বেয়া - আচৰণ কৰিছিল, তেওঁক শাস্তি দিয়া হৈছিল -তেওঁৰ পাপৰ বাবে- সেয়া অতীত হওক বা ভৱিষ্যত হওক।
হাদিছ
Imam Darimi : 2
أَخْبَرَنَا الْوَلِيدُ بْنُ النَّضْرِ الرَّمْلِيُّ عَنْ مَسَرَّةَ بْنِ مَعْبَدٍ مِنْ بَنِي الْحَارِثِ بْنِ أَبِي الْحَرَامِ مِنْ لَخْمٍ عَنْ الْوَضِينِ أَنَّ رَجُلًا أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا كُنَّا أَهْلَ جَاهِلِيَّةٍ وَعِبَادَةِ أَوْثَانٍ فَكُنَّا نَقْتُلُ الْأَوْلَادَ وَكَانَتْ عِنْدِي ابْنَةٌ لِي فَلَمَّا أَجَابَتْ وَكَانَتْ مَسْرُورَةً بِدُعَائِي إِذَا دَعَوْتُهَا فَدَعَوْتُهَا يَوْمًا فَاتَّبَعَتْنِي فَمَرَرْتُ حَتَّى أَتَيْتُ بِئْرًا مِنْ أَهْلِي غَيْرَ بَعِيدٍ فَأَخَذْتُ بِيَدِهَا فَرَدَّيْتُ بِهَا فِي الْبِئْرِ وَكَانَ آخِرَ عَهْدِي بِهَا أَنْ تَقُولَ يَا أَبَتَاهُ يَا أَبَتَاهُ فَبَكَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى وَكَفَ دَمْعُ عَيْنَيْهِ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ مِنْ جُلَسَاءِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحْزَنْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهُ كُفَّ فَإِنَّهُ يَسْأَلُ عَمَّا أَهَمَّهُ ثُمَّ قَالَ لَهُ أَعِدْ عَلَيَّ حَدِيثَكَ فَأَعَادَهُ فَبَكَى حَتَّى وَكَفَ الدَّمْعُ مِنْ عَيْنَيْهِ عَلَى لِحْيَتِهِ ثُمَّ قَالَ لَهُ إِنَّ اللَّهَ قَدْ وَضَعَ عَنْ الْجَاهِلِيَّةِ مَا عَمِلُوا فَاسْتَأْنِفْ عَمَلَكَ
আমাক [আল ৱালিদ বিন আন নাদলৰ আৰ ৰামলি] [মাছাৰাহ বিন মা’বাদ]ৰ পৰা - বানি আল হাৰিথ বিন আবু আল হাৰামৰ পৰা লখমিনৰ পৰা - [আল ৱাদলিন]ৰ পৰা ৰিপ’ৰ্ট কৰা হৈছে যে এজন ব্যক্তিয়ে হজৰত ছল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ওচৰলৈ আহি ক’লে: হে আল্লাহৰ ৰাছুল, আমি আগতে মূৰ্তি পূজা কৰা অজ্ঞান লোক আছিলোঁ আৰু আমি আমাৰ সন্তানক হত্যা কৰিছিলোঁ, সেই সময়ত আমাৰ সন্তান আছিল যিসকলে তেওঁক ফোন কৰিলে সুখী হৈছিল। এদিন মই তেওঁক ফোন কৰিলোঁ আৰু তেওঁ লগে লগে উত্তৰ দি মোৰ পিছে পিছে গ’ল। পৰিয়ালৰ কুঁৱা এটাত উপস্থিত হওঁতে লগে লগে তাৰ হাতখন ধৰি কুঁৱাটোত পেলাই দিলোঁ, তাৰ লগত মোৰ সময়খিনি শেষ হ’ল। তেওঁ মাতিলে ‘হে মোৰ পিতৃ, হে মোৰ পিতৃ। ' আল্লাহৰ ৰাছুলে কান্দিলে যেতিয়ালৈকে তেওঁৰ চকুলো বৈ নাযায়। তাৰ পাছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ লগত বহি থকা কোনোবাই মানুহজনক ক’লে: তুমি ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক দুখী কৰিলা। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে মানুহজনক ক’লে: তেওঁ হওঁক কাৰণ তেওঁ কিবা এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা সুধিছিল যিটো তেওঁৰ সন্মুখীন হৈছিল, তাৰ পিছত ৰাছুলে মানুহজনক ক’লে: আকৌ তোমাৰ কাহিনী আওৰাই, তাৰ পিছত তেওঁ কাহিনীটো আওৰাই থাকিল আৰু ৰাছুলে পুনৰ কান্দিলে যেতিয়ালৈকে তেওঁৰ চকুলো বৈ নাযায়, তেওঁৰ দাড়ি তিয়াই নাথাকিল, তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে: আল্লাহ ছুবহানাহু ৱাতা’আলাই অজ্ঞানতাৰ সময়ছোৱাত কৰা পাপবোৰ মচি পেলাইছে, সেয়েহে, নতুন ক্লিন শ্বীটৰ সৈতে আপোনাৰ কাৰ্য্যসমূহ আৰম্ভ কৰক।
হাদিছ
Imam Darimi : 3
أَخْبَرَنَا هَارُونُ بْنُ مُعَاوِيَةَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سُلَيْمَانَ الْمُؤَدِّبِ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ مُجَاهِدٍ قَالَ حَدَّثَنِي مَوْلَايَ أَنَّ أَهْلَهُ بَعَثُوا مَعَهُ بِقَدَحٍ فِيهِ زُبْدٌ وَلَبَنٌ إِلَى آلِهَتِهِمْ قَالَ فَمَنَعَنِي أَنْ آكُلَ الزُّبْدَ لِمَخَافَتِهَا قَالَ فَجَاءَ كَلْبٌ فَأَكَلَ الزُّبْدَ وَشَرِبَ اللَّبَنَ ثُمَّ بَالَ عَلَى الصَّنَمِ وَهُوَ إِسَافٌ وَنَائِلَةُ قَالَ هَارُونُ كَانَ الرَّجُلُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ إِذَا سَافَرَ حَمَلَ مَعَهُ أَرْبَعَةَ أَحْجَارٍ ثَلَاثَةً لِقِدْرِهِ وَالرَّابِعَ يَعْبُدُهُ وَيُرَبِّي كَلْبَهُ وَيَقْتُلُ وَلَدَهُ
[হাৰুন বিন মু’আৱিয়াই] আমাক [ইব্ৰাহিম বিন চুলাইমান আল মু’আদ্দিব]ৰ পৰা [মুজাহিদ]ৰ পৰা [আল আ’মাছ]ৰ পৰা জনাইছে, [মোৰ পূৰ্বৰ দাস] মোক ক’লে; যে তেওঁৰ পৰিয়ালে পনিৰ আৰু গাখীৰেৰে ভৰা পাত্ৰ এটা নিজৰ দেৱতাক উৎসৰ্গা কৰিবলৈ অৰ্পণ কৰিছিল, তেওঁ কয়; মোৰ পৰিয়ালে সেই দেৱতাসকলৰ ভয়ত মোক পনিৰ খাবলৈ নিষেধ কৰিছিল; তাৰ পিছত এটা কুকুৰ আহি পনিৰ খাই গাখীৰ খাই মূৰ্তিবোৰত প্ৰস্ৰাৱ কৰিলে, অৰ্থাৎ ইকাফ আৰু নাইলাৰ মূৰ্তিবোৰ। হাৰুণে ক’লে: অজ্ঞানৰ দিনত যেতিয়া মানুহে ভ্ৰমণ কৰিব বিচাৰে তেতিয়া তেওঁ চাৰিটা শিল লৈছিল, ইয়াৰে তিনিটা আছিল পাত্ৰ - কলহ/পাত্ৰ - সহ্য/ঠেলি দিয়া আৰু চতুৰ্থটো আছিল তেওঁৰ বাবে পূজা কৰা, নিজৰ কুকুৰক প্ৰশিক্ষণ দিয়া, আৰু নিজৰ সন্তানক হত্যা কৰা।
হাদিছ
Imam Darimi : 4
حَدَّثَنَا مُجَاهِدُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا رَيْحَانُ هُوَ ابْنُ سَعِيدٍ السَّامِيُّ حَدَّثَنَا عَبَّادٌ هُوَ ابْنُ مَنْصُورٍ عَنْ أَبِي رَجَاءٍ قَالَ كُنَّا فِي الْجَاهِلِيَّةِ إِذَا أَصَبْنَا حَجَرًا حَسَنًا عَبَدْنَاهُ وَإِنْ لَمْ نُصِبْ حَجَرًا جَمَعْنَا كُثْبَةً مِنْ رَمْلٍ ثُمَّ جِئْنَا بِالنَّاقَةِ الصَّفِيِّ فَتَفَاجُّ عَلَيْهَا فَنَحْلُبُهَا عَلَى الْكُثْبَةِ حَتَّى نَرْوِيَهَا ثُمَّ نَعْبُدُ تِلْكَ الْكُثْبَةَ مَا أَقَمْنَا بِذَلِكَ الْمَكَانِ قَالَ أَبُو مُحَمَّد الصَّفِيُّ الْكَثِيرَةُ الْأَلْبَانِ
আমাক কোৱা হৈছে [মুজাহিদ বিন মুছাই] আমাক কৈছে [ৰাইহান ইবনু ছাইদ আছ ছামি] আমাক [‘আব্বাদ ইবনু মনছুৰ] [আবু ৰাজা’ৰ পৰা] কৈছে, তেওঁ কৈছে: অজ্ঞানৰ দিনত যেতিয়া আমি এটা ভাল শিল পাইছিলোঁ, তেতিয়া আমি ইয়াক পূজা কৰিছিলোঁ আৰু যেতিয়া আমি ভাল শিল নাপালোঁ, তেতিয়া আমি বালি সংগ্ৰহ কৰিছিলোঁ। তাৰ পিছত আমি এটা শ্বাফী উট আনিলোঁ, যেতিয়া উটটোৱে তাক ঠেলি দি আছিল, আমি সংগ্ৰহ কৰা বালিৰ থোপাটোত পানী দিবলৈ তাৰ গাখীৰ চেপি ধৰিছিলো, তাৰ পিছত আমি সেই ঠাইত থকালৈকে বালিৰ থোকটোক পূজা কৰিছিলো। আবু মহম্মদে ক’লে: শ্বাফী উট হ’ল এনে উট যিবোৰৰ গাখীৰ বেছি।
হাদিছ
Imam Darimi : 5
أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ الرَّبِيعِ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ قَالَ قَالَ كَعْبٌ نَجِدُهُ مَكْتُوبًا مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا فَظٌّ وَلَا غَلِيظٌ وَلَا صَخَّابٌ بِالْأَسْوَاقِ وَلَا يَجْزِي بِالسَّيِّئَةِ السَّيِّئَةَ وَلَكِنْ يَعْفُو وَيَغْفِرُ وَأُمَّتُهُ الْحَمَّادُونَ يُكَبِّرُونَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى كُلِّ نَجْدٍ وَيَحْمَدُونَهُ فِي كُلِّ مَنْزِلَةٍ وَيَتَأَزَّرُونَ عَلَى أَنْصَافِهِمْ وَيَتَوَضَّئُونَ عَلَى أَطْرَافِهِمْ مُنَادِيهِمْ يُنَادِي فِي جَوِّ السَّمَاءِ صَفُّهُمْ فِي الْقِتَالِ وَصَفُّهُمْ فِي الصَّلَاةِ سَوَاءٌ لَهُمْ بِاللَّيْلِ دَوِيٌّ كَدَوِيِّ النَّحْلِ وَمَوْلِدُهُ بِمَكَّةَ وَمُهَاجِرُهُ بِطَابَةَ وَمُلْكُهُ بِالشَّامِ
আমাক কৈছে [আল হাছান বিন আৰ ৰবী’] আমাক [আবুল আহৱাছ] [আল আ’মাছি]ৰ পৰা [আবু ছালিহ]ৰ পৰা কৈছে, তেওঁ কয়; [কাব] ক’লে; আমি লিখা দেখিলোঁ: মহম্মদ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম, তেওঁৰ কথাত কঠোৰ নাছিল, চৰিত্ৰত কঠোৰ নাছিল, বজাৰত থকাৰ সময়ত জোৰেৰে কথা কোৱা নাছিল, বেয়াৰ প্ৰতিশোধ নিদিছিল, কিন্তু ক্ষমা আৰু ক্ষমা কৰি উত্তৰ দিছিল, তেওঁৰ লোকসকল আছিল সদায় তাহমিদ কৰিছিল -আল্লাহৰ প্ৰশংসা কৰা- বেৰতকবীৰ -আল্লাহৰ মহিমামণ্ডিত কৰা- প্ৰতিটো উচ্চ স্থানত/আৰোহণত, বা যুদ্ধত, তেওঁলোকে প্ৰত্যেক ঘৰত আল্লাহ চুবহানাহু ৱা তাআলাৰ প্ৰশংসা কৰিছিল, মাজৰ অংশত চেৰং পিন্ধিছিল, তেওঁলোকৰ অজুৰ প্ৰতিজন সদস্যৰ ওপৰত অজু কৰিছিল, তেওঁলোকৰ নামাজ আকাশত শুনা যায়, যুদ্ধৰ সময়ত তেওঁলোকৰ শ্বাফ নামাজৰ সময়ত তেওঁলোকৰ শ্বাফৰ দৰে, তেওঁলোকৰ মাত - কোৰআন পঢ়ি জিকিৰ কৰাৰ সময়ত - মৌমাখিৰ গৰ্জনৰ দৰে, তেওঁৰ জন্মস্থান মক্কাত আৰু তেওঁৰ প্ৰব্ৰজন স্থান থাবাত - মদীনা - আৰু তেওঁৰ ৰাজ্য ছামত।
হাদিছ
Imam Darimi : 6
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ حَدَّثَنِي خَالِدٌ هُوَ ابْنُ يَزِيدَ عَنْ سَعِيدٍ هُوَ ابْنُ أَبِي هِلَالٍ عَنْ هِلَالِ بْنِ أُسَامَةَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ ابْنِ سَلَامٍ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ إِنَّا لَنَجِدُ صِفَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ شَاهِدًا وَمُبَشِّرًا وَنَذِيرًا وَحِرْزًا لِلْأُمِّيِّينَ أَنْتَ عَبْدِي وَرَسُولِي سَمَّيْتُهُ الْمُتَوَكِّلَ لَيْسَ بِفَظٍّ وَلَا غَلِيظٍ وَلَا صَخَّابٍ بِالْأَسْوَاقِ وَلَا يَجْزِي بِالسَّيِّئَةِ مِثْلَهَا وَلَكِنْ يَعْفُو وَيَتَجَاوَزُ وَلَنْ أَقْبِضَهُ حَتَّى نُقِيمَ الْمِلَّةَ الْمُتَعَوِّجَةَ بِأَنْ تَشْهَدَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ يَفْتَحُ بِهِ أَعْيُنًا عُمْيًا وَآذَانًا صُمًّا وَقُلُوبًا غُلْفًا قَالَ عَطَاءُ بْنُ يَسَارٍ وَأَخْبَرَنِي أَبُو وَاقِدٍ اللَّيْثِيُّ أَنَّهُ سَمِعَ كَعْبًا يَقُولُ مِثْلَ مَا قَالَ ابْنُ سَلَامٍ
আমাক কৈছে [আব্দুল্লাহ বিন ছালিহে] মোক কৈছে [আল লাইতছে] মোক [খালিদ ইবনু ইয়াজিদ] [ছাইদ ইবনে আবু হিলাল]ৰ পৰা [হিলাল বিন উছামাহ]ৰ পৰা [‘আথা’ বিন ইয়াছাৰ]ৰ পৰা [ইবনে চালাম]ৰ পৰা কৈছে, যে তেওঁ কৈছিল; আমি ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ চৰিত্ৰ আৱিষ্কাৰ কৰিলোঁ 'সঁচাকৈয়ে আমি তোমাক সাক্ষী হিচাপে, ভাল খবৰ দাতা আৰু সতৰ্কবাণী হিচাপে পঠিয়াইছো', যিয়ে উম্মিক সহায় কৰে, তুমি মোৰ বান্দা মোৰ ৰাছুল, মই তেওঁক আল মুতাৱাক্কিল নাম দিলোঁ, তেওঁৰ বক্তৃতা কঠোৰ নাছিল আৰু তেওঁৰ স্বভাৱ কঠোৰ নাছিল, তেওঁ বজাৰত চিঞৰিছিল আৰু বেয়াৰ প্ৰতিদান নিদিলে, কিন্তু তেওঁক ক্ষমা কৰি আমি কোনো দেৱতা নাই বুলি দিয়া সাক্ষ্যৰ পৰা বিচ্যুত হোৱা এটা ধৰ্মক পোন কৰিলোঁ। আল্লাহ চুবহানাহু ৱা তাআলাৰ বাহিৰেও ইবাদত হোৱাৰ অধিকাৰ আছে, এই সাক্ষ্যৰ দ্বাৰা আমি অন্ধ চকু, বধিৰ কাণ আৰু বন্ধ হৃদয় মেলিব পাৰো। [‘আথা` বিন ইয়াছাৰে] ক’লে; [আবু ৱাকিদ আল লাইচ্চি] মোক ক’লে যে তেওঁ [কা’ব]ও ইবনে চালামে কোৱা কথাবোৰ কোৱা শুনিছে।
হাদিছ
Imam Darimi : 7
أَخْبَرَنَا زَيْدُ بْنُ عَوْفٍ قَالَ وَحَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ ذَكْوَانَ أَبِي صَالِحٍ عَنْ كَعْبٍ فِي السَّطْرِ الْأَوَّلِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ عَبْدِي الْمُخْتَارُ لَا فَظٌّ وَلَا غَلِيظٌ وَلَا صَخَّابٌ فِي الْأَسْوَاقِ وَلَا يَجْزِي بِالسَّيِّئَةِ السَّيِّئَةَ وَلَكِنْ يَعْفُو وَيَغْفِرُ مَوْلِدُهُ بِمَكَّةَ وَهِجْرَتُهُ بِطَيْبَةَ وَمُلْكُهُ بِالشَّامِ وَفِي السَّطْرِ الثَّانِي مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ أُمَّتُهُ الْحَمَّادُونَ يَحْمَدُونَ اللَّهَ فِي السَّرَّاءِ وَالضَّرَّاءِ يَحْمَدُونَ اللَّهَ فِي كُلِّ مَنْزِلَةٍ وَيُكَبِّرُونَ عَلَى كُلِّ شَرَفٍ رُعَاةُ الشَّمْسِ يُصَلُّونَ الصَّلَاةَ إِذَا جَاءَ وَقْتُهَا وَلَوْ كَانُوا عَلَى رَأْسِ كُنَاسَةٍ وَيَأْتَزِرُونَ عَلَى أَوْسَاطِهِمْ وَيُوَضِّئُونَ أَطْرَافَهُمْ وَأَصْوَاتُهُمْ بِاللَّيْلِ فِي جَوِّ السَّمَاءِ كَأَصْوَاتِ النَّحْلِ
আমাক কৈছে [জাইদ বিন ইউছুফে] আমাক [আবু আৱানাহ] [আব্দুল মালিক বিন উমাইৰ]ৰ পৰা [জাকৱান আবু ছালিহ]ৰ পৰা [কাব]ৰ পৰা কৈছে যে প্ৰথম অনুচ্ছেদত লিখা হৈছে; মহম্মদ হৈছে আল্লাহ চুবহানাহু ৱা তাআলাৰ ৰাছুল, আৰু মোৰ নিৰ্বাচিত বান্দা, তেওঁৰ কথা কঠোৰ নহয়, তেওঁৰ স্বভাৱ উচ্চ নহয়, তেওঁ বজাৰত জোৰেৰে কথা নকয়, তেওঁ বেয়াৰ প্ৰতিশোধ নিদিয়ে কিন্তু ক্ষমা আৰু ক্ষমাৰে উত্তৰ দিয়ে, তেওঁৰ জন্মস্থান মক্কাত আৰু তেওঁৰ প্ৰব্ৰজন স্থান থাইবাত আৰু তেওঁৰ ৰাজ্য/শক্তি শ্বামত। আৰু দ্বিতীয় অনুচ্ছেদত লিখা আছে, মহম্মদ হৈছে আল্লাহ চুবহানাহু ৱা তাআলাৰ ৰাছুল, তেওঁৰ লোকসকল হৈছে এনে লোক যিয়ে আল্লাহৰ সকলো মহিমাৰ বাবে সদায় আল্লাহৰ প্ৰশংসা কৰে, সূৰ্য্যৰ পৰ্যবেক্ষক - নামাজৰ সময় জানিবলৈ - সময় আহিলে নামাজ কৰে, যদিও তেওঁলোক লেতেৰা ঠাইত থাকে, মাজত চেৰং পিন্ধি, নিজৰ অজুৰ সকলো অংশ ধুই, আৰু ৰাতি তেওঁলোকৰ মাত বতাহত শুনা যায় যেনে মৌমাখিৰ গৰ্জন - পূজা আৰু কান্দোনত অটল থকাৰ বাবে।
হাদিছ
Imam Darimi : 8
أَخْبَرَنَا مُجَاهِدُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا مَعْنُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ أَبِي فَرْوَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ سَأَلَ كَعْبَ الْأَحْبَارِ كَيْفَ تَجِدُ نَعْتَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي التَّوْرَاةِ فَقَالَ كَعْبٌ نَجِدُهُ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ يُولَدُ بِمَكَّةَ وَيُهَاجِرُ إِلَى طَابَةَ وَيَكُونُ مُلْكُهُ بِالشَّامِ وَلَيْسَ بِفَحَّاشٍ وَلَا صَخَّابٍ فِي الْأَسْوَاقِ وَلَا يُكَافِئُ بِالسَّيِّئَةِ السَّيِّئَةَ وَلَكِنْ يَعْفُو وَيَغْفِرُ أُمَّتُهُ الْحَمَّادُونَ يَحْمَدُونَ اللَّهَ فِي كُلِّ سَرَّاءَ وَضَرَّاءَ وَيُكَبِّرُونَ اللَّهَ عَلَى كُلِّ نَجْدٍ يُوَضِّئُونَ أَطْرَافَهُمْ وَيَأْتَزِرُونَ فِي أَوْسَاطِهِمْ يُصَفُّونَ فِي صَلَوَاتِهِمْ كَمَا يُصَفُّونَ فِي قِتَالِهِمْ دَوِيُّهُمْ فِي مَسَاجِدِهِمْ كَدَوِيِّ النَّحْلِ يُسْمَعُ مُنَادِيهِمْ فِي جَوِّ السَّمَاءِ
আমাক কৈছে [মুজাহিদ বিউন মুছাই] আমাক কৈছে [মা’ন ইবনে ইছাই] আমাক [মুআৱিয়া বিন ছালিহক] [আবু ফাৰৱাহৰ] পৰা [ইবনে আব্বাছ] ৰাদলিয়াল্লাহআনহুৰ পৰা কৈছে, যে তেওঁ কাআব আল আহবৰক সুধিছিল; তওৰাতত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ চৰিত্ৰ কেনেকৈ বিচাৰি পালে?, [কাবে] উত্তৰ দিলে; আমি দেখিলোঁ যে মহম্মদ বিন আব্দুল্লাৰ জন্ম মক্কাত হৈছিল, থাবা বা মদিনালৈ প্ৰব্ৰজন কৰিছিল, তেওঁৰ ৰাজ্য ছিৰিয়াত হ’ব, তেওঁ কোনো নিষ্ঠুৰ ব্যক্তি নহয়, তেওঁ বজাৰত ডাঙৰ শব্দ নকৰে, তেওঁ বেয়াৰ প্ৰতিদান নিদিয়ে কিন্তু ক্ষমা কৰে আৰু ক্ষমা কৰে, তেওঁৰ মানুহে তেওঁক সদায় প্ৰশংসা কৰে। তেওঁলোকে ভাল সময়ত হওক বা বেয়া সময়ত আল্লাহ চুবহানাহু ৱা তাআলাৰ প্ৰশংসা কৰে, প্ৰতিটো বিজয়তে সদায় আল্লাহ চুবহানাহু ৱা তাআলাৰ মহিমা কৰে, অজুৰ সদস্য ধুই মাজভাগত চেৰং পিন্ধে, যুদ্ধত মাৰ্চ কৰাৰ দৰে নামাজত শাৰী পাতি থাকে, তেওঁলোকৰ মছজিদত তেওঁলোকৰ মাত মৌমাখিৰ গৰ্জনৰ দৰে, আকাশত তেওঁলোকৰ মু`জিনৰ মাত শুনা যায়।
হাদিছ
Imam Darimi : 9
أَخْبَرَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ بْنُ الْوَلِيدِ الْمِيثَمِيُّ حَدَّثَنَا بَحِيرُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ الْحَضْرَمِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ إِلَيْكُمْ لَيْسَ بِوَهِنٍ وَلَا كَسِلٍ لِيَخْتِنَ قُلُوبًا غُلْفًا وَيَفْتَحَ أَعْيُنًا عُمْيًا وَيُسْمِعَ آذَانًا صُمًّا وَيُقِيمَ أَلْسِنَةً عُوجًا حَتَّى يُقَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ
আমাক কৈছে [হাইৱাহ বিন চ্যুৰৈহে] আমাক কৈছে [বাকিয়াহ বিন আল ৱালিদ আল মাইতামীয়ে] আমাক [বুহাইৰ বিন ছা’দ] [খালিদ বিন মা’দান]ৰ পৰা [জুবাইৰ বিন নুফাইৰ আল হাদলৰামি]ৰ পৰা কৈছে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে ক’লে, ‘তোমালোকৰ ওচৰলৈ এজন ৰাছুল আহিছে যিজন দুৰ্বল বা এলেহুৱাও নহয়, -পঠিয়াইছে- অসাৱধান হৃদয় জগাই তুলিবলৈ, বন্ধ চকু মেলিবলৈ, আৰু বধিৰ কাণ শুনিবলৈ, বেঁকা জিভা পোন কৰিবলৈ, যাতে কোৱা হয়; কেৱল আল্লাহ চুবহানাহু ৱা তাআলাৰ বাহিৰে আন কোনো ভগৱানৰ ইবাদত হোৱাৰ অধিকাৰ নাই।
হাদিছ
Imam Darimi : 10
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ الْحِزَامِيُّ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي قَيْسٍ عَنْ عَطَاءٍ قَالَ كَانَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَهُ إِلَيْهِ حَاجَةٌ فَمَشَى مَعَهُ حَتَّى دَخَلَ قَالَ فَإِحْدَى رِجْلَيْهِ فِي الْبَيْتِ وَالْأُخْرَى خَارِجَهُ كَأَنَّهُ يُنَاجِي فَالْتَفَتَ فَقَالَ أَتَدْرِي مَنْ كُنْتُ أُكَلِّمُ إِنَّ هَذَا مَلَكٌ لَمْ أَرَهُ قَطُّ قَبْلَ يَوْمِي هَذَا اسْتَأْذَنَ رَبَّهُ أَنْ يُسَلِّمَ عَلَيَّ قَالَ إِنَّا آتَيْنَاكَ أَوْ أَنْزَلْنَا الْقُرْآنَ فَصْلًا وَالسَّكِينَةَ صَبْرًا وَالْفُرْقَانَ وَصْلًا
আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন ইয়াজিদ আল হিজামীয়ে] আমাক [ইছহাক বিন চুলেমান] [‘আমৰ বিন আবু কাইছ]ৰ পৰা [‘আথা`]ৰ পৰা কৈছে, তেওঁ কয়; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ এজন চাহাবাৰ তেওঁৰ প্ৰয়োজন আছিল। তেওঁ লগত খোজ কাঢ়িছিল, যেতিয়ালৈকে তেওঁ ঘৰত প্ৰৱেশ কৰিছিল আৰু তেওঁৰ এখন ভৰি ভিতৰত আৰু আনখন ঘৰৰ বাহিৰত আছিল, তেতিয়ালৈকে এনে লাগিছিল যেন আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কোনো মানুহৰ লগত কথা-বতৰা পাতি আছিল, তাৰ পিছত তেওঁ ঘূৰি আহি বন্ধুজনৰ লগত কথা পাতিলে: আপুনি জানেনে মই কাৰ লগত কথা পাতি আছিলো? তেওঁ আছিল এজন ফেৰেস্তা যিজনক মই আগতে কেতিয়াও দেখা নাছিলো, ফেৰেস্তাজনে মোক হেল্ল’ ক’বলৈ তেওঁৰ প্ৰভুৰ অনুমতি বিচাৰিছিল। আল্লাহে কৈছে, ‘সঁচাকৈয়ে আমি তোমালোকৰ ওচৰলৈ আহিছো বা গোচৰৰ সিদ্ধান্তক হিচাপে কোৰআন আৰু আছ ছাকিনাক ধৈৰ্য্য আৰু আল ফুৰক’নক পথ প্ৰদৰ্শক হিচাপে নমাই দিছো।
হাদিছ
Imam Darimi : 11
أَخْبَرَنَا مُجَاهِدُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا رَيْحَانُ هُوَ ابْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبَّادٌ هُوَ ابْنُ مَنْصُورٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ عَطِيَّةَ أَنَّهُ سَمِعَ رَبِيعَةَ الْجُرَشِيَّ يَقُولُ أُتِيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقِيلَ لَهُ لِتَنَمْ عَيْنُكَ وَلْتَسْمَعْ أُذُنُكَ وَلْيَعْقِلْ قَلْبُكَ قَالَ فَنَامَتْ عَيْنَايَ وَسَمِعَتْ أُذُنَايَ وَعَقَلَ قَلْبِي قَالَ فَقِيلَ لِي سَيِّدٌ بَنَى دَارًا فَصَنَعَ مَأْدُبَةً وَأَرْسَلَ دَاعِيًا فَمَنْ أَجَابَ الدَّاعِيَ دَخَلَ الدَّارَ وَأَكَلَ مِنْ الْمَأْدُبَةِ وَرَضِيَ عَنْهُ السَّيِّدُ وَمَنْ لَمْ يُجِبْ الدَّاعِيَ لَمْ يَدْخُلْ الدَّارَ وَلَمْ يَطْعَمْ مِنْ الْمَأْدُبَةِ وَسَخِطَ عَلَيْهِ السَّيِّدُ قَالَ فَاللَّهُ السَّيِّدُ وَمُحَمَّدٌ الدَّاعِي وَالدَّارُ الْإِسْلَامُ وَالْمَأْدُبَةُ الْجَنَّةُ
আমাক কৈছে [মুজাহিদ বিন মুছাই] আমাক কৈছে [ৰাইহান ইবনু ছাইদে] আমাক [আব্বাদ ইবনু মনছুৰ] [আয়ুব]ৰ পৰা [আবু কিলাবা]ৰ পৰা [আথিয়াহ]ৰ পৰা কৈছে যে তেওঁ [ৰবিয়া আল জুৰাছিয়ে] কোৱা শুনিছে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক আনি দিয়া হ’ল আৰু তেওঁক কোৱা হ’ল, অনুগ্ৰহ কৰি আপোনাৰ চকু শুবলৈ দিয়ক, আপোনাৰ কাণে শুনিব দিয়ক, আৰু আপোনাৰ হৃদয়ে চিন্তা কৰক। তেওঁ ক’লে: তেতিয়া মোৰ চকুৱে দেখে, মোৰ কাণে শুনিব, আৰু মোৰ হৃদয়ে চিন্তা কৰে। তেওঁ ক’লে; তথ্য পালো 'এজন প্ৰভুৱে ঘৰ সাজি, তাৰ পিছত ভোজৰ ব্যৱস্থা কৰে, তাৰ পিছত তেওঁ কাৰোবাক ভোজলৈ নিমন্ত্ৰণ কৰিবলৈ পঠিয়াই দিয়ে, যিয়ে ফোন কৰাজনৰ আহ্বানৰ প্ৰতি সঁহাৰি জনাই ঘৰত প্ৰৱেশ কৰি খাদ্য খাব, প্ৰভুৱে তেওঁৰ ওপৰত সন্তুষ্ট হ'ব।' আনহাতে যিজনে ফোন কৰাজনৰ আহ্বানৰ প্ৰতি সঁহাৰি নিদিয়ে আৰু ঘৰত প্ৰৱেশ নকৰে আৰু খাদ্য নাখায়, তেতিয়া মাষ্টৰ তেওঁৰ ওপৰত খং উঠিব। তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে: মাষ্টৰ হৈছে আল্লাহ চুবহানাহু ৱা তাআলা, আহ্বান কৰাজন হ’ল মুহাম্মাদ চাল্লালহু আলাইহি ৱাছাল্লাম, ঘৰ ইছলাম, আৰু খাদ্য স্বৰ্গ।
হাদিছ
Imam Darimi : 12
أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مَيْمُونٍ التَّمِيمِيِّ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ إِلَى الْبَطْحَاءِ وَمَعَهُ ابْنُ مَسْعُودٍ فَأَقْعَدَهُ وَخَطَّ عَلَيْهِ خَطًّا ثُمَّ قَالَ لَا تَبْرَحَنَّ فَإِنَّهُ سَيَنْتَهِي إِلَيْكَ رِجَالٌ فَلَا تُكَلِّمْهُمْ فَإِنَّهُمْ لَنْ يُكَلِّمُوكَ فَمَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَيْثُ أَرَادَ ثُمَّ جَعَلُوا يَنْتَهُونَ إِلَى الْخَطِّ لَا يُجَاوِزُونَهُ ثُمَّ يَصْدُرُونَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ جَاءَ إِلَيَّ فَتَوَسَّدَ فَخِذِي وَكَانَ إِذَا نَامَ نَفَخَ فِي النَّوْمِ نَفْخًا فَبَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُتَوَسِّدٌ فَخِذِي رَاقِدٌ إِذْ أَتَانِي رِجَالٌ كَأَنَّهُمْ الْجِمَالُ عَلَيْهِمْ ثِيَابٌ بِيضٌ اللَّهُ أَعْلَمُ مَا بِهِمْ مِنْ الْجَمَالِ حَتَّى قَعَدَ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ عِنْدَ رَأْسِهِ وَطَائِفَةٌ مِنْهُمْ عِنْدَ رِجْلَيْهِ فَقَالُوا بَيْنَهُمْ مَا رَأَيْنَا عَبْدًا أُوتِيَ مِثْلَ مَا أُوتِيَ هَذَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ عَيْنَيْهِ لَتَنَامَانِ وَإِنَّ قَلْبَهُ لَيَقْظَانُ اضْرِبُوا لَهُ مَثَلًا سَيِّدٌ بَنَى قَصْرًا ثُمَّ جَعَلَ مَأْدُبَةً فَدَعَا النَّاسَ إِلَى طَعَامِهِ وَشَرَابِهِ ثُمَّ ارْتَفَعُوا وَاسْتَيْقَظَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَ ذَلِكَ فَقَالَ لِي أَتَدْرِي مَنْ هَؤُلَاءِ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ هُمْ الْمَلَائِكَةُ قَالَ وَهَلْ تَدْرِي مَا الْمَثَلُ الَّذِي ضَرَبُوهُ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ الرَّحْمَنُ بَنَى الْجَنَّةَ فَدَعَا إِلَيْهَا عِبَادَهُ فَمَنْ أَجَابَهُ دَخَلَ جَنَّتَهُ وَمَنْ لَمْ يُجِبْهُ عَاقَبَهُ وَعَذَّبَهُ
আমাক জনাইছে [আল হাছান বিন আলীয়ে] আমাক [আবু উছামাহক] [জাফৰ বিন মাইমুন আত তামিমি]ৰ পৰা [আবু উছমান আন নাহদি]ৰ পৰা কৈছে যে আল্লাহৰ ৰাছুল চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম বাথালৈ ওলাই গৈছিল আৰু তেওঁৰ লগত ইবনে মাছৌদ ৰাদলিয়াল্লাহুআনহু, তাৰ পিছত আল্লাহৰ ৰাছুল চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম বাথালৈ গৈছিল ইবনে মাছুদ ৰাদলিয়াল্লাহুআনহুৰ সৈতে, তাৰ পিছত তেওঁ ইবনে মাছুদক বহিবলৈ আৰু তেওঁৰ বাবে এটা লাইন বনাই দিলে। তেতিয়া তেওঁ ক’লে: এই ঠাইৰ পৰা কেতিয়াও নাযাবা, কাৰণ কিছুমান মানুহে আপোনাক লগ কৰিব আৰু আপুনি তেওঁলোকৰ লগত কথা নাপাতিব, আৰু তেওঁলোকে আপোনাৰ লগত কথা নাপাতিব। তাৰ পাছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে য’তেই মন যায় তাতেই যাত্ৰা অব্যাহত ৰাখিলে। তাৰ পিছত তেওঁলোকে লাইনত আহিল আৰু তেওঁলোকে তাক পাৰ নহ’ল, তাৰ পিছত তেওঁলোকে আল্লাহৰ ৰাছুল চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ওচৰলৈ গ’ল। ৰাতিৰ শেষলৈকে তেওঁ মোৰ ওচৰলৈ আহি মোৰ উৰুটোক আঠুৱা হিচাপে লৈ শুইছিল, আৰু শুই থাকোঁতে তেওঁৰ উশাহ-নিশাহৰ শব্দ শুনিবলৈ পাইছিল। যেতিয়া ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লাম মোৰ উৰুত শুই আছিল, তেতিয়া পুৰুষসকলে সকলো বগা কাপোৰ পিন্ধি সুদৰ্শন মুখ লৈ আহিছিল। হুমুনিয়াহ কাঢ়ি, কিমান ধুনীয়া সিহঁত! যাতে তেওঁলোকৰ এটা দল নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ মূৰত আৰু আন এটা দল আমাৰ কাষত বহিল আৰু তেওঁলোকে ইজনে সিজনক ক’লে: আমাৰ কেতিয়াও এনেকুৱা এটা বান্দক হোৱা নাই যাক নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক দিয়া উপহাৰৰ দৰে উপহাৰ দিয়া হৈছিল। এই ব্যক্তিজনৰ চকু শুই আছে কিন্তু তেওঁৰ হৃদয় জাগ্ৰত, তেওঁৰ বাবে এটা দৃষ্টান্ত বনাওক। বাৰু, তেওঁ এজন মাষ্টৰৰ দৰে যিয়ে ৰাজপ্ৰসাদ সাজি, তাৰ পিছত বাচন বনাই তাৰ পিছত মানুহক খাবলৈ-পান কৰিবলৈ মাতে, তাৰ পিছত মানুহবোৰ আকাশলৈ উঠি যায়। তেতিয়া আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে সাৰ পাই মোক ক’লে: আপুনি জানেনে তেওঁলোক কোন? তাৰ পিছত মই উত্তৰ দিলোঁ: আল্লাহ চুবহানাহু ৱা তাআলা আৰু তেওঁৰ ৰাছুলে বেছিকৈ জানে। তেতিয়া তেওঁ ক’লে: তেওঁলোক স্বৰ্গদূত। তাৰ পাছত আকৌ ক’লে: উপমাটো কি জানেনে? মই ক’লো আল্লাহ চুবহানাহু ৱা তা’লা আৰু তেওঁৰ ৰাছুল যিজনে ভালকৈ জানিছিল তেওঁ উত্তৰ দিলে: আৰ ৰহমানে স্বৰ্গ নিৰ্মাণ কৰিলে, তাৰ পিছত তেওঁৰ বান্দাসকলক মাতিলে -আমন্ত্ৰণ কৰিলে- যিয়ে গ্ৰহণ কৰিব তেওঁ স্বৰ্গত প্ৰৱেশ কৰিব আৰু যিয়ে অস্বীকাৰ কৰিব তেতিয়া তেওঁ তেওঁক শাস্তি আৰু অত্যাচাৰ কৰিব।
হাদিছ
Imam Darimi : 13
أَخْبَرَنَا نُعَيْمُ بْنُ حَمَّادٍ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ عَنْ بَحِيرٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَمْرٍو السُّلَمِيُّ عَنْ عُتْبَةَ بْنِ عَبْدٍ السُّلَمِيِّ أَنَّهُ حَدَّثَهُمْ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَهُ رَجُلٌ كَيْفَ كَانَ أَوَّلُ شَأْنِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ كَانَتْ حَاضِنَتِي مِنْ بَنِي سَعْدِ بْنِ بَكْرٍ فَانْطَلَقْتُ أَنَا وَابْنٌ لَهَا فِي بَهْمٍ لَنَا وَلَمْ نَأْخُذْ مَعَنَا زَادًا فَقُلْتُ يَا أَخِي اذْهَبْ فَأْتِنَا بِزَادٍ مِنْ عِنْدِ أُمِّنَا فَانْطَلَقَ أَخِي وَمَكَثْتُ عِنْدَ الْبَهْمِ فَأَقْبَلَ طَائِرَانِ أَبْيَضَانِ كَأَنَّهُمَا نَسْرَانِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ أَهُوَ هُوَ قَالَ الْآخَرُ نَعَمْ فَأَقْبَلَا يَبْتَدِرَانِي فَأَخَذَانِي فَبَطَحَانِي لِلْقَفَا فَشَقَّا بَطْنِي ثُمَّ اسْتَخْرَجَا قَلْبِي فَشَقَّاهُ فَأَخْرَجَا مِنْهُ عَلَقَتَيْنِ سَوْدَاوَيْنِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ ائْتِنِي بِمَاءِ ثَلْجٍ فَغَسَلَ بِهِ جَوْفِي ثُمَّ قَالَ ائْتِنِي بِمَاءِ بَرَدٍ فَغَسَلَ بِهِ قَلْبِي ثُمَّ قَالَ ائْتِنِي بِالسَّكِينَةِ فَذَرَّهُ فِي قَلْبِي ثُمَّ قَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ حُصْهُ فَحَاصَهُ وَخَتَمَ عَلَيْهِ بِخَاتَمِ النُّبُوَّةِ ثُمَّ قَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ اجْعَلْهُ فِي كِفَّةٍ وَاجْعَلْ أَلْفًا مِنْ أُمَّتِهِ فِي كِفَّةٍ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا أَنَا أَنْظُرُ إِلَى الْأَلْفِ فَوْقِي أُشْفِقُ أَنْ يَخِرَّ عَلَيَّ بَعْضُهُمْ فَقَالَ لَوْ أَنَّ أُمَّتَهُ وُزِنَتْ بِهِ لَمَالَ بِهِمْ ثُمَّ انْطَلَقَا وَتَرَكَانِي قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفَرِقْتُ فَرَقًا شَدِيدًا ثُمَّ انْطَلَقْتُ إِلَى أُمِّي فَأَخْبَرْتُهَا بِالَّذِي لَقِيتُ فَأَشْفَقَتْ أَنْ يَكُونَ قَدْ الْتَبَسَ بِي فَقَالَتْ أُعِيذُكَ بِاللَّهِ فَرَحَلَتْ بَعِيرًا لَهَا فَجَعَلَتْنِي عَلَى الرَّحْلِ وَرَكِبَتْ خَلْفِي حَتَّى بُلْغَتِنَا إِلَى أُمِّي فَقَالَتْ أَدَّيْتُ أَمَانَتِي وَذِمَّتِي وَحَدَّثَتْهَا بِالَّذِي لَقِيتُ فَلَمْ يَرُعْهَا ذَلِكَ وَقَالَتْ إِنِّي رَأَيْتُ حِينَ خَرَجَ مِنِّي يَعْنِي نُورًا أَضَاءَتْ مِنْهُ قُصُورُ الشَّامِ
আমাক কৈছে [নুআইম বিন হাম্মাদে] আমাক কৈছে [বাকিয়াহ] [বাহিৰ]ৰ পৰা [খালিদ বিন মা’দানে] আমাক [আব্দুৰ ৰহমান বিন আমৰ আছ চুলামী] [‘উতবাহ বিন আব্দ আছ চুলামী]ৰ পৰা কৈছে যে তেওঁ তেওঁলোকক কৈছিল, আৰু তেওঁ নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাল্লামৰ এজন সহযোগী আছিল, এজন মানুহে সুধিছিল ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম: হে আল্লাহৰ ৰাছুল, তোমাৰ জীৱনৰ আৰম্ভণি কি আছিল? তেওঁ উত্তৰ দিলে: সেই সময়ত মোৰ পোষক মাতৃ আছিল বানি ছাদ বিন বকৰৰ এগৰাকী মহিলা। সেই সময়ত মই আৰু সেই জনগোষ্ঠীৰ আন এটা সৰু ল’ৰা-ছোৱালীয়ে পশুধন চৰাই আছিলো। আমি ৰচনা অনাৰ বাবে বন্ধুক সুধিলোঁ: হে ভাই, ঘৰলৈ গৈ আমাৰ মাৰ পৰা ৰচনা বিচাৰিব। তাৰ পিছত ভাইটি গুচি গ’ল আৰু মই অকলে পশুধন চোৱাচিতা কৰিবলৈ বাকী থাকিলোঁ। হঠাৎ দুটা বগা চৰাই আহিল ঈগলৰ দৰে, এটাই আনজনক ক’লে, সঁচাকৈয়ে তেওঁ নেকি? আন এজনে উত্তৰ দিলে; হয়! তাৰ পিছত দুয়োজনে মোক ঘেৰি ধৰি টানি মোক মেলি দিলে, তাৰ পিছত মোৰ পেটটো কাটি পেলালে তাৰ পিছত মোৰ হৃদয়খন উলিয়াই কাটি কাটি দুটা ক'লা গোট উলিয়াই দিলে। তেতিয়া দুয়োৰে এজনে বন্ধুক ক’লে: মোক নিয়ৰৰ পানী দিয়া আৰু তাৰ পিছত তেওঁ মোৰ পেট ধুবলৈ ব্যৱহাৰ কৰিব। তাৰ পিছত আকৌ ক’লে: মোক ঠাণ্ডা পানী দিয়ক’। আৰু মোৰ হৃদয়খন ধুই দিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে: মোক দিয়ক As Sakinah -tranquility-! তাৰ পিছত মোৰ হৃদয়ত ছটিয়াই দিলে। তেতিয়া এজনে বন্ধুক ক’লে: চিলাই কৰি দিব! তাৰ পিছত চিলাই কৰিলে আৰু তেওঁ খাটাম নুবুৱাহ -নবীসকলৰ আৱৰণ- ৰে চিহ্নিত কৰিলে। তেতিয়া তেওঁলোকৰ এজনে তেওঁৰ বন্ধুক ক’লে: তেওঁক এটা পাল্লাত ৰাখক আৰু তেওঁৰ হাজাৰ লোকক এটা পাল্লাত ৰাখক। তেতিয়া ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে: সেই সময়ত মই মোৰ ওপৰত হাজাৰ মানুহ দেখিছিলো গতিকে মই ভয় খাইছিলো যে তেওঁলোকৰ কিছুমান মোৰ ওপৰত পৰিব, তেতিয়া মানুহজনে আকৌ ক’লে: যদি তেওঁৰ লোকসকলক তেওঁৰ লগত ওজন কৰা হয়, তেন্তে তেওঁ নিশ্চিতভাৱে তেওঁৰ লোকসকলতকৈ গধুৰ হ’ব আৰু তেতিয়া দুয়োজনে মোক এৰি থৈ গ’ল। আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, মই বৰ ভয় খাইছিলো, গতিকে মই মোৰ ভিজা নাৰ্ছৰ ওচৰলৈ দৌৰি গৈ মোৰ কি হৈছে সেই কথা ক’লোঁ। মোৰ কিবা এটা হ’ব পাৰে বুলি তাই চিন্তিত আছিল, গতিকে তাই ক’লে: মই তোমাৰ বাবে আল্লাহ চুবহানাহু ৱা তাআলাৰ ওচৰত আশ্ৰয় বিচাৰিছো। তাৰ পাছত তেওঁ নিজৰ পৰ্বতটো যাবলৈ সাজু কৰি মোক উটত উঠাই মোৰ পিছফালে উঠি মাৰ ওচৰ পালোঁগৈ, তাৰ পিছত তেওঁ তাইক ক’লে: মোৰ ওপৰত যি আস্থা আৰু বোজা জাপি দিয়া হৈছে, মই সেই আস্থা আৰু বোজা পূৰণ কৰিলোঁ, তাৰ পিছত তেওঁ তাইক ক’লে যে মোৰ কি হৈছে। কিন্তু সেইটোৱে তেওঁক বিচলিত কৰা নাছিল, আচলতে মায়ে উত্তৰ দিছিল: আচলতে মই তেওঁক মোৰ গৰ্ভৰ পৰা মাত্ৰ ওলাই অহাৰ সময়ত দেখিছিলো, অৰ্থাৎ ছিৰিয়াৰ সিংহাসন আলোকিত কৰা পোহৰ।
হাদিছ
Imam Darimi : 14
أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عِمْرَانَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عُثْمَانَ الْقُرَشِيُّ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي ذَرٍّ الْغِفَارِيِّ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ عَلِمْتَ أَنَّكَ نَبِيٌّ حَتَّى اسْتَيْقَنْتَ فَقَالَ يَا أَبَا ذَرٍّ أَتَانِي مَلَكَانِ وَأَنَا بِبَعْضِ بَطْحَاءِ مَكَّةَ فَوَقَعَ أَحَدُهُمَا عَلَى الْأَرْضِ وَكَانَ الْآخَرُ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ أَهُوَ هُوَ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَزِنْهُ بِرَجُلٍ فَوُزِنْتُ بِهِ فَوَزَنْتُهُ ثُمَّ قَالَ فَزِنْهُ بِعَشَرَةٍ فَوُزِنْتُ بِهِمْ فَرَجَحْتُهُمْ ثُمَّ قَالَ زِنْهُ بِمِائَةٍ فَوُزِنْتُ بِهِمْ فَرَجَحْتُهُمْ ثُمَّ قَالَ زِنْهُ بِأَلْفٍ فَوُزِنْتُ بِهِمْ فَرَجَحْتُهُمْ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهِمْ يَنْتَثِرُونَ عَلَيَّ مِنْ خِفَّةِ الْمِيزَانِ قَالَ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ لَوْ وَزَنْتَهُ بِأُمَّتِهِ لَرَجَحَهَا
আমাক কৈছে [আব্দুল্লাহ বিন ইমৰানে] আমাক কৈছে [আবু দাউদে] আমাক [জাফৰ বিন উৎছমান আল কুৰাছী] [উছমান বিন উৰৱাহ বিন আজ জুবাইৰ]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা] [আবু জাৰ আল গিফাৰী] ৰাদলিয়াল্লাহআনহুৰ পৰা কৈছে, তেওঁ কয়; মই সুধিলোঁ, হে আল্লাহৰ ৰাছুল, আপুনি কেনেকৈ নিশ্চিত হ’ব পাৰে যে আপুনি এজন নবী? ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে উত্তৰ দিলে: হে আবু জাৰ, মই মক্কাৰ উপত্যকাত থকাৰ সময়ত দুজন ফেৰেস্তা মোৰ ওচৰলৈ আহিছিল। ইয়াৰে এটা পৃথিৱীলৈ নামি যায় আৰু আনটো আকাশ-পৃথিৱীৰ মাজত। এজনে বন্ধুক ক’লে: সঁচাকৈয়ে তেওঁ নেকি? তেতিয়া তেওঁৰ বন্ধুৱে উত্তৰ দিলে: হয়! তাৰ পিছত আকৌ ক’লে: তাৰ পিছত তেওঁক কাৰোবাৰ লগত ওজন কৰা, তেতিয়া মই দহজনৰ লগত ওজন কৰা হ’ম আৰু মই তেওঁলোকতকৈ গধুৰ হ’ম। তাৰ পাছত তেওঁ পুনৰ ক’লে: ‘তেওঁক এশ মানুহেৰে ওজন কৰা’, গতিকে মোৰ ওজন কৰা হ’ল আৰু মই তেওঁলোকৰ তুলনাত গধুৰ হ’লোঁ৷ তাৰ পাছত তেওঁ পুনৰ ক’লে: ‘তেন্তে হাজাৰ মানুহৰ লগত নিজকে ওজন কৰা’, তাৰ পিছত মোৰ ওজন কৰা হ’ল আৰু মই তেওঁলোকৰ তুলনাত গধুৰ হ’লোঁ৷ সেই সময়ত মই যেন সিহঁতক জোকাৰণি মাৰি থকা দেখিলোঁ কাৰণ পাল্লাবোৰ অতি সংকীৰ্ণ আছিল, তেতিয়া দুজন ফেৰেস্তাৰ এজনে নিজৰ বন্ধুক ক’লে: যদিও তেওঁক তেওঁৰ সকলো মানুহৰ সৈতে ওজন কৰা হয়, তথাপিও তেওঁ তেওঁলোকতকৈ গধুৰ হ’ব।
হাদিছ
Imam Darimi : 15
أَخْبَرَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ خَلِيلٍ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي صَالِحٍ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُنَادِيهِمْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّمَا أَنَا رَحْمَةٌ مُهْدَاةٌ
আমাক কৈছে [ইছমাইল বিন খলিলে] আমাক কৈছে [আলী বিন মুছিৰে] আমাক [আল আ’মাছিক] [আবু ছালিহৰ] পৰা কৈছে, তেওঁ কয়; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে এবাৰ তেওঁলোকক মাতিছিল; হে লোকসকল, নিশ্চয় মই দয়া আৰু পথ প্ৰদৰ্শক।
হাদিছ
Imam Darimi : 16
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ طَرِيفٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ حَدَّثَنَا أَبُو حَيَّانَ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَأَقْبَلَ أَعْرَابِيٌّ فَلَمَّا دَنَا مِنْهُ قَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيْنَ تُرِيدُ قَالَ إِلَى أَهْلِي قَالَ هَلْ لَكَ فِي خَيْرٍ قَالَ وَمَا هُوَ قَالَ تَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ قَالَ وَمَنْ يَشْهَدُ عَلَى مَا تَقُولُ قَالَ هَذِهِ السَّلَمَةُ فَدَعَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهِيَ بِشَاطِئِ الْوَادِي فَأَقْبَلَتْ تَخُدُّ الْأَرْضَ خَدًّا حَتَّى قَامَتْ بَيْنَ يَدَيْهِ فَاسْتَشْهَدَهَا ثَلَاثًا فَشَهِدَتْ ثَلَاثًا أَنَّهُ كَمَا قَالَ ثُمَّ رَجَعَتْ إِلَى مَنْبَتِهَا وَرَجَعَ الْأَعْرَابِيُّ إِلَى قَوْمِهِ وَقَالَ إِنْ اتَّبَعُونِي أَتَيْتُكَ بِهِمْ وَإِلَّا رَجَعْتُ فَكُنْتُ مَعَكَ
আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন থাৰিফে] আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন ফুদলাইলে] আমাক [আবু হায়ান] [‘আথা`]ৰ পৰা [ইবনে উমৰ] ৰাদলিয়াল্লাহআনহুৰ পৰা কৈছে, তেওঁ কয়; আমি যেতিয়া ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ লগত যাত্ৰাত আছিলো তেতিয়া আমি এজন বেদুইন আৰবক লগ পাইছিলো আৰু আমি তেওঁৰ ওচৰলৈ যোৱাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে তেওঁক ক’লে: আপুনি ক’লৈ গৈ আছে? বেদুইন আৰবে উত্তৰ দিলে: মই মোৰ পৰিয়ালক লগ কৰিব বিচাৰো। তেতিয়া পাঁচনিয়ে ক’লে: আপুনি ভাল কিবা এটা বিচাৰেনে? তেওঁ উত্তৰ দিলে: মঙ্গল কি? ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে: অৰ্থাৎ আপুনি সাক্ষ্য দিয়ে যে আল্লাহ চুবহানাহু ৱাতালাৰ বাহিৰে কোনো ইবাদতৰ যোগ্য ঈশ্বৰ নাই আৰু সাক্ষ্য দিয়ে যে মহম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম তেওঁৰ বান্দা আৰু ৰাছুল। বেদুইন আৰবে ক’লে: তেন্তে আপুনি কোৱা কথাখিনিৰ সত্যতা কোনে প্ৰমাণ কৰিব পাৰে? ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে উত্তৰ দিলে: ছালামাহ গছ, গতিকে গছজোপা পাহাৰৰ দাঁতিত থকাৰ সময়ত নবীয়ে তেওঁক মাতিলে, তাৰ পিছত গছজোপা ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ সন্মুখত উপস্থিত নোহোৱালৈকে পৃথিৱীখন ফালি নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ কাষ চাপিল। পাঁচনিয়ে তেওঁক তিনিবাৰ সাক্ষ্য দিবলৈ ক’লে। তেওঁ নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কোৱাৰ দৰে তিনিবাৰকৈ সাক্ষ্যও দিছিল আৰু তাৰ পিছত গছজোপা গজি উঠা ঠাইলৈ ঘূৰি আহিছিল। বেদুইন আৰবজনে নিজৰ লোকসকলৰ ওচৰলৈ উভতি আহি ক’লে; যদি তেওঁলোকে মোৰ অনুসৰণ কৰে তেন্তে মই তেওঁলোকক ৰজা -ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম-ক লগ কৰিবলৈ লৈ যাম, যদি নহয় মই ৰজাৰ ওচৰলৈ উভতি যাম আৰু তেওঁৰ লগত থাকিম।
হাদিছ
Imam Darimi : 17
أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَ خَرَجْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ وَكَانَ لَا يَأْتِي الْبَرَازَ حَتَّى يَتَغَيَّبَ فَلَا يُرَى فَنَزَلْنَا بِفَلَاةٍ مِنْ الْأَرْضِ لَيْسَ فِيهَا شَجَرٌ وَلَا عَلَمٌ فَقَالَ يَا جَابِرُ اجْعَلْ فِي إِدَاوَتِكَ مَاءً ثُمَّ انْطَلِقْ بِنَا قَالَ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى لَا نُرَى فَإِذَا هُوَ بِشَجَرَتَيْنِ بَيْنَهُمَا أَرْبَعُ أَذْرُعٍ فَقَالَ يَا جَابِرُ انْطَلِقْ إِلَى هَذِهِ الشَّجَرَةِ فَقُلْ يُقَلْ لَكِ الْحَقِي بِصَاحِبَتِكِ حَتَّى أَجْلِسَ خَلْفَكُمَا فَرَجَعَتْ إِلَيْهَا فَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَلْفَهُمَا ثُمَّ رَجَعَتَا إِلَى مَكَانِهِمَا فَرَكِبْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَسُولُ اللَّهِ بَيْنَنَا كَأَنَّمَا عَلَيْنَا الطَّيْرُ تُظِلُّنَا فَعَرَضَتْ لَهُ امْرَأَةٌ مَعَهَا صَبِيٌّ لَهَا فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ابْنِي هَذَا يَأْخُذُهُ الشَّيْطَانُ كُلَّ يَوْمٍ ثَلَاثَ مِرَارٍ قَالَ فَتَنَاوَلَ الصَّبِيَّ فَجَعَلَهُ بَيْنَهُ وَبَيْنَ مُقَدَّمِ الرَّحْلِ ثُمَّ قَالَ اخْسَأْ عَدُوَّ اللَّهِ أَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اخْسَأْ عَدُوَّ اللَّهِ أَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثًا ثُمَّ دَفَعَهُ إِلَيْهَا فَلَمَّا قَضَيْنَا سَفَرَنَا مَرَرْنَا بِذَلِكَ الْمَكَانِ فَعَرَضَتْ لَنَا الْمَرْأَةُ مَعَهَا صَبِيُّهَا وَمَعَهَا كَبْشَانِ تَسُوقُهُمَا فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ اقْبَلْ مِنِّي هَدِيَّتِي فَوَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا عَادَ إِلَيْهِ بَعْدُ فَقَالَ خُذُوا مِنْهَا وَاحِدًا وَرُدُّوا عَلَيْهَا الْآخَرَ قَالَ ثُمَّ سِرْنَا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَنَا كَأَنَّمَا عَلَيْنَا الطَّيْرُ تُظِلُّنَا فَإِذَا جَمَلٌ نَادٌّ حَتَّى إِذَا كَانَ بَيْنَ سِمَاطَيْنِ خَرَّ سَاجِدًا فَحَبَسَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ عَلَيَّ النَّاسَ مَنْ صَاحِبُ الْجَمَلِ فَإِذَا فِتْيَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ قَالُوا هُوَ لَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَمَا شَأْنُهُ قَالُوا اسْتَنَيْنَا عَلَيْهِ مُنْذُ عِشْرِينَ سَنَةً وَكَانَتْ بِهِ شُحَيْمَةٌ فَأَرَدْنَا أَنْ نَنْحَرَهُ فَنَقْسِمَهُ بَيْنَ غِلْمَانِنَا فَانْفَلَتَ مِنَّا قَالَ بِيعُونِيهِ قَالُوا لَا بَلْ هُوَ لَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ أَمَّا لِي فَأَحْسِنُوا إِلَيْهِ حَتَّى يَأْتِيَهُ أَجَلُهُ قَالَ الْمُسْلِمُونَ عِنْدَ ذَلِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ نَحْنُ أَحَقُّ بِالسُّجُودِ لَكَ مِنْ الْبَهَائِمِ قَالَ لَا يَنْبَغِي لِشَيْءٍ أَنْ يَسْجُدَ لِشَيْءٍ وَلَوْ كَانَ ذَلِكَ كَانَ النِّسَاءُ لِأَزْوَاجِهِنَّ
উবৈদুল্লাহ বিন মুছাই আমাক ইছা বিন আব্দুল মালিকৰ পৰা জাবিৰৰ (ৰাঃ)ৰ পৰা আবু আজ জুবাইৰৰ পৰা ৰিপৰ্ট কৰিছিল যিয়ে কৈছিল: মই ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ সৈতে যাত্ৰাত ওলাই গৈছিলো, আৰু যেতিয়াই তেওঁ নিজকে সকাহ দিব বিচাৰে তেতিয়াই তেওঁ লুকাই আছিল যাতে তেওঁক দেখা নাপায়। আমি এখন বিশাল মুকলি পথাৰত আছিলো, য’ত কোনো গছ-গছনি বা জীৱনৰ চিন-মোকাম নাছিল, তেতিয়া তেওঁ ক’লে: হে জাবীৰ, তোমাৰ পাত্ৰটোৰে পানী অলপ লৈ যাওঁ, আমাৰ যাত্ৰা আগুৱাই যাওঁ। জাবিৰে ক’লে, আমি দেখা নোপোৱালৈকে যাত্ৰা অব্যাহত ৰাখিলোঁ। হঠাতে চাৰি হাতৰ ব্যৱধানত দুজোপা গছ আবিৰ্ভাৱ হ’ল। তেওঁ ক’লে: অনুগ্ৰহ কৰি সেই গছজোপাৰ কাষ চাপি তাৰ লগত কথা পাতিব, ই উত্তৰ দিব, গতিকে কওক: আপোনাৰ কাষৰ গছজোপাৰ ওচৰলৈ যাওক যাতে মই তোমালোক দুয়োৰে পিছফালে বহিব পাৰো। গছজোপা তাৰ লগৰী, কাষৰ গছজোপাৰ ওচৰ পালেগৈ আৰু সিহঁতৰ পিছফালে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে বহিল, আৰু তাৰ পাছত গছ দুজোপা নিজৰ স্থানলৈ উভতি আহিল। ইয়াৰ পিছত আমি আমাৰ মাউণ্টত উঠিলোঁ, আৰু আমাৰ ওপৰত যেন আমাক ঢাকি ৰাখিছে, তেতিয়া এগৰাকী মহিলা আৰু তেওঁৰ কেঁচুৱাটোৱে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক বাধা দিলে, তেওঁ ক’লে; হে আল্লাহৰ ৰাছুল, মোৰ সন্তানক আচলতে প্ৰতিদিনে তিনিবাৰকৈ চয়তানে বিচলিত কৰে। জাবিৰে ক’লে; তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কেঁচুৱাটোক লৈ নিজৰ বাহনৰ সন্মুখত ৰাখিলে তেতিয়া তেওঁ ক’লে; যোৱা হে আল্লাহৰ শত্ৰু! মই আল্লাহৰ ৰাছুল। পাঁচনিয়ে তিনিবাৰকৈ কৈছিল। তাৰ পাছত মহিলাগৰাকীক ঘূৰাই দিলে। যাত্ৰাৰ পৰা উভতি আহোঁতে আমি মূল পথটোৰে পাৰ হৈ গ’লোঁ আৰু এগৰাকী মহিলা আৰু তেওঁৰ সন্তানে তাই চৰাই থকা দুটা ভেড়া লৈ আমাক বাধা দিলে। তেতিয়া তেওঁ ক’লে; ‘হে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলাম, অনুগ্ৰহ কৰি মোৰ পৰা এই উপহাৰ গ্ৰহণ কৰক, যিজনে তোমাক সঁচাকৈয়ে পঠিয়াইছে তেওঁৰ স্বাৰ্থত, চয়তান পুনৰ নাহিব। ' তেওঁ ক'লে: এটা লৈ আনটো তেওঁৰ ওচৰলৈ ঘূৰাই দিয়ক। তাৰ পিছত আমি যাত্ৰা অব্যাহত ৰাখিলোঁ আৰু চৰাইবোৰে আমাক আশ্ৰয় দিয়া যেন লাগিল, হঠাতে এটা উট পলাই গ’ল, কিন্তু যেতিয়া ই দুটা গছৰ বাগিচাত উপনীত হ’ল, তেতিয়া ই লগে লগে প্ৰণাম কৰি প্ৰণাম কৰিলে আৰু ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে ইয়াক ধৰিলে। ৰাছুলে ৰাইজক সুধিলে: ‘হে লোকসকল, ইয়ালৈ আহক, এই উটৰ মালিক কাৰ?’ তাৰ পাছত আনছাৰৰ পৰা অহা কেইজনমান যুৱকে উত্তৰ দিলে, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, আমাৰেই, তেওঁ সুধিলে, ‘ইয়াত কি দোষ?’? তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে- 'আমি বিশ বছৰ ধৰি ইয়াৰ যত্ন লৈ ভাগৰি পৰিছো আৰু ই বহুত চৰ্বি বাঢ়িছে - ই মোটা হৈ পৰিছে - গতিকে আমি ইয়াক বধ কৰিব বিচাৰিছিলো আৰু আমাৰ ল'ৰা-ছোৱালীৰ মাজত ভাগ কৰিব বিচাৰিছিলো, কিন্তু ই আমাৰ পৰা পলাই গ'ল।' তেওঁ ক’লে: ‘ঠিক আছে, তেন্তে মোক বিক্ৰী কৰক।’ তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে: ‘অ’, প্ৰয়োজন নাই মহামহিম, কিন্তু মহামহিমৰ বাবে উপহাৰ হিচাপে ই যথেষ্ট।’ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘ঠিক আছে, যদি মোৰ হয় তেন্তে ইয়াৰ লগত ভাল ব্যৱহাৰ কৰা, যেতিয়ালৈকে ইয়াৰ মৃত্যু নহয়।’ সেই সময়ত মুছলমানসকলে কৈছিল; হে আল্লাহৰ ৰাছুল, আমাৰ পশুৰ ৰজাৰ ওচৰত সজ্জা কৰাৰ অধিক অধিকাৰ আছে, তেওঁ ক’লে: এটা -জীৱ-ই আন এটা -প্ৰাণীৰ ওচৰত সজ্জা কৰাটো উচিত নহয়, যদি সেয়া জায়েজ হ’লহেঁতেন তেন্তে মহিলাসকলে স্বামীৰ ওচৰত সজ্জিত কৰিবলৈ দিয়া হ’লহেঁতেন।
হাদিছ
Imam Darimi : 18
حَدَّثَنَا يَعْلَى حَدَّثَنَا الْأَجْلَحُ عَنْ الذَّيَّالِ بْنِ حَرْمَلَةَ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ أَقْبَلْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى دُفِعْنَا إِلَى حَائِطٍ فِي بَنِي النَّجَّارِ فَإِذَا فِيهِ جَمَلٌ لَا يَدْخُلُ الْحَائِطَ أَحَدٌ إِلَّا شَدَّ عَلَيْهِ فَذَكَرُوا ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَتَاهُ فَدَعَاهُ فَجَاءَ وَاضِعًا مِشْفَرَهُ عَلَى الْأَرْضِ حَتَّى بَرَكَ بَيْنَ يَدَيْهِ فَقَالَ هَاتُوا خِطَامًا فَخَطَمَهُ وَدَفَعَهُ إِلَى صَاحِبِهِ ثُمَّ الْتَفَتَ فَقَالَ مَا بَيْنَ السَّمَاءِ إِلَى الْأَرْضِ إِلَّا يَعْلَمُ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَّا عَاصِيَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ
আমাক কৈছে [য়া’লাই] আমাক [আল আজলাহ] [আজ্জ্জিয়াল বিন হৰমালাহ]ৰ পৰা [জাবিৰ বিন আব্দুল্লাহ] ৰাদলিয়াল্লাহআনহুৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; আমি ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ সৈতে ভ্ৰমণৰ পৰা উভতি আহিলোঁ। বানি নজ্জাৰ গাঁৱ এখনত উপস্থিত হোৱালৈকে হঠাৎ বাগিচাখনত সোমাব বিচৰা সকলোকে উট এটাই বাধা দি আছিল। এই কথা ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক জনাইছিল, গতিকে তেওঁ তেওঁৰ ওচৰলৈ গৈ উটটোক মাতিলে। উটটোৱে আহি আঁঠু দুটা তাৰ সন্মুখত নমৰালৈকে মাটিত ওঁঠ দুটা ৰাখিলে। তাৰ পাছত ক’লে: মোৰ বাবে ৰছী এখন আনি দিয়া, তাৰ পিছত ৰছীডালেৰে বান্ধি মালিকক ঘূৰাই দিলে। তাৰ পিছত তেওঁ পিছলৈ ঘূৰি চাই ক’লে: আকাশ আৰু পৃথিৱীৰ মাজত কোনোৱেই নহয় কিন্তু তেওঁ জানে যে মই সঁচাকৈয়ে আল্লাহ চুবহানাহু ৱা তাআলাৰ ৰাছুল, অবাধ্যসকলৰ বাহিৰে; জিন আৰু মানুহৰ পৰা।
হাদিছ
Imam Darimi : 19
أَخْبَرَنَا الْحَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ فَرْقَدٍ السَّبَخِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ امْرَأَةً جَاءَتْ بِابْنٍ لَهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ابْنِي بِهِ جُنُونٌ وَإِنَّهُ يَأْخُذُهُ عِنْدَ غَدَائِنَا وَعَشَائِنَا فَيُخَبَّثُ عَلَيْنَا فَمَسَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَدْرَهُ وَدَعَا فَثَعَّ ثَعَّةً وَخَرَجَ مِنْ جَوْفِهِ مِثْلُ الْجِرْوِ الْأَسْوَدِ فَسَعَى
আমাক ৰিপৰ্ট কৰা হৈছে [আল হাজ্জাজ বিন মিনহালে] আমাক [হাম্মাদ বিন চালামাহ] [ফাৰকাদ আছ ছাবাখী]ৰ পৰা [ছাইদ বিন জুবাইৰ]ৰ পৰা [ইবনে আব্বাছ] ৰাদলিয়াল্লাহুআনহুৰ পৰা কৈছে যে এগৰাকী মহিলাই ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ওচৰলৈ নিজৰ সন্তানক আনিবলৈ আহিছিল আৰু কৈছিল: ‘হে ৰাছুলুল্লাহ, মোৰ সন্তানটো এজনৰ অধিকাৰী আছিল jinn, আমি দুপৰীয়া আৰু ৰাতিৰ আহাৰ খাওঁতে জিনটো সদায় সোমাই আহে। আমাক, আৰু আমাক বেডমাউথ। তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তেওঁৰ বাবে নামাজ দিলে। তাৰ পিছত বমি কৰিলে আৰু তাৰ মুখৰ পৰা কিবা এটা - ক'লা কুকুৰ পোৱালিৰ দৰে - ওলাই আহিল আৰু তাৰ পিছত গুচি গ'ল।
হাদিছ
Imam Darimi : 20
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَعِيدٍ أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي بُكَيْرٍ الْعَبْدِيُّ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ طَهْمَانَ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَأَعْرِفُ حَجَرًا بِمَكَّةَ كَانَ يُسَلِّمُ عَلَيَّ قَبْلَ أَنْ أُبْعَثَ إِنِّي لَأَعْرِفُهُ الْآنَ
আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন ছাইদে] আমাক [ইব্ৰাহিম বিন থাহমান]ৰ পৰা [ইব্ৰাহিম বিন থাহমান] [চিমাকৰ] পৰা [জাবিৰ বিন চামুৰা] ৰাদলিয়াল্লাহুআনহুৰ পৰা [ইয়াহ্যা বিন আবু বকৰ আল আব্দী] কৈছে তেওঁ কৈছিল; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে ক’লে, ‘মই সঁচাকৈয়ে জানো যে মক্কাত এটা শিল আছে, যিটো শিল তেওঁ মোক পঠোৱাৰ আগতে মোক সম্ভাষণ জনাইছিল। সঁচাকৈয়ে মই সঁচাকৈয়ে এতিয়া জানো'।
