Imam Malik : 499
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ أَنَّهُ قَالَهَلَكَتْ امْرَأَةٌ لِي فَأَتَانِي مُحَمَّدُ بْنُ كَعْبٍ الْقُرَظِيُّ يُعَزِّينِي بِهَا فَقَالَ إِنَّهُ كَانَ فِي بَنِي إِسْرَائِيلَ رَجُلٌ فَقِيهٌ عَالِمٌ عَابِدٌ مُجْتَهِدٌ وَكَانَتْ لَهُ امْرَأَةٌ وَكَانَ بِهَا مُعْجَبًا وَلَهَا مُحِبًّا فَمَاتَتْ فَوَجَدَ عَلَيْهَا وَجْدًا شَدِيدًا وَلَقِيَ عَلَيْهَا أَسَفًا حَتَّى خَلَا فِي بَيْتٍ وَغَلَّقَ عَلَى نَفْسِهِ وَاحْتَجَبَ مِنْ النَّاسِ فَلَمْ يَكُنْ يَدْخُلُ عَلَيْهِ أَحَدٌ وَإِنَّ امْرَأَةً سَمِعَتْ بِهِ فَجَاءَتْهُ فَقَالَتْ إِنَّ لِي إِلَيْهِ حَاجَةً أَسْتَفْتِيهِ فِيهَا لَيْسَ يُجْزِينِي فِيهَا إِلَّا مُشَافَهَتُهُ فَذَهَبَ النَّاسُ وَلَزِمَتْ بَابَهُ وَقَالَتْ مَا لِي مِنْهُ بُدٌّ فَقَالَ لَهُ قَائِلٌ إِنَّ هَاهُنَا امْرَأَةً أَرَادَتْ أَنْ تَسْتَفْتِيَكَ وَقَالَتْ إِنْ أَرَدْتُ إِلَّا مُشَافَهَتَهُ وَقَدْ ذَهَبَ النَّاسُ وَهِيَ لَا تُفَارِقُ الْبَابَ فَقَالَ ائْذَنُوا لَهَا فَدَخَلَتْ عَلَيْهِ فَقَالَتْ إِنِّي جِئْتُكَ أَسْتَفْتِيكَ فِي أَمْرٍ قَالَ وَمَا هُوَ قَالَتْ إِنِّي اسْتَعَرْتُ مِنْ جَارَةٍ لِي حَلْيًا فَكُنْتُ أَلْبَسُهُ وَأُعِيرُهُ زَمَانًا ثُمَّ إِنَّهُمْ أَرْسَلُوا إِلَيَّ فِيهِ أَفَأُؤَدِّيهِ إِلَيْهِمْ فَقَالَ نَعَمْ وَاللَّهِ فَقَالَتْ إِنَّهُ قَدْ مَكَثَ عِنْدِي زَمَانًا فَقَالَ ذَلِكِ أَحَقُّ لِرَدِّكِ إِيَّاهُ إِلَيْهِمْ حِينَ أَعَارُوكِيهِ زَمَانًا فَقَالَتْ أَيْ يَرْحَمُكَ اللَّهُ أَفَتَأْسَفُ عَلَى مَا أَعَارَكَ اللَّهُ ثُمَّ أَخَذَهُ مِنْكَ وَهُوَ أَحَقُّ بِهِ مِنْكَ فَأَبْصَرَ مَا كَانَ فِيهِ وَنَفَعَهُ اللَّهُ بِقَوْلِهَا
Malik-ek [Yahya bin Said]-ek [Al Qasim bin Muhammad]-ek esan zidan: «Nire emaztea hil zen. Orduan [Muhammad bin Ka'b Al Qurazhi] doluminak eman zizkidan eta esan zuen: «Israelgo seme-alaben artean bazegoen gizon bat, jurista, gizon jakintsua eta mujtahid bat. Maite eta miresten zuen emaztea zuen. Egun batean, bere emaztea hil zen, eta oso triste eta atsekabetuta zegoen. Jendearengandik urrun giltzapetu zuen bere burua. Inor ez zen hura ikustera etorri. Orduan, emakume batek entzun zuen eta harengana joan zen. Esan zuen: «Zerbait eskatu behar diot. Bere fatwa eskatu nahi dut. Ez naiz inoiz asebeteta egongo zuzenean berarekin hitz egin arte». Jendeak alde egin zuen, baina atean geratu zen haien zain eta esan zuen: «Ez naiz batere joango». Norbaitek Israelgo seme-alaben gizonari esan zion: «Hemen emakume bat dago zure fatwa eskatu nahi duena, eta esan zuen: «Ez dut berarekin hitz egin nahi pertsonalki izan ezik». Jendeak utzi egin du, baina bera ez da zure etxeko atetik irten. Gizonak esan zuen: "Utzi sartzen". Emakumea sartu eta esan zuen: "Gai bati buruzko fatwa bat eskatzera etorri naiz zuregana". Gizonak galdetu zuen: "Zer da?". Emakumeak erantzun zuen: "Bitxiak maileguan hartu nizkien bizilagunei. Jantzi eta denbora batez maileguan hartu nituen. Gero, mezulari bat bidali zidaten galdetuz ea itzuli behar nituen?". Gizonak erantzun zuen: "Bai". Emakumeak esan zuen: "Alaren izenean, denbora batez eraman dut". Gizonak esan zuen: "Hori da; eskubidea dute zuri kentzeko, denbora batez utzi ondoren". Emakumeak esan zuen: "Oso ondo, Ala erruki izan dezala zutaz. Ez al zaude pozik Ala-k utzi dizunarekin eta gero itzultzen du, nahiz eta zuk baino eskubide gehiago izan horren gainean?". Orduan, gizonak konturatu zen zer gertatu zen. Ala-k mesede egin zion bere hitzetatik.