Makanan sedikit barokah untuk orang banyak

Imam Bukhari : 3313

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُقَالَ أَبُو طَلْحَةَ لِأُمِّ سُلَيْمٍ لَقَدْ سَمِعْتُ صَوْتَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ضَعِيفًا أَعْرِفُ فِيهِ الْجُوعَ فَهَلْ عِنْدَكِ مِنْ شَيْءٍ قَالَتْ نَعَمْ فَأَخْرَجَتْ أَقْرَاصًا مِنْ شَعِيرٍ ثُمَّ أَخْرَجَتْ خِمَارًا لَهَا فَلَفَّتْ الْخُبْزَ بِبَعْضِهِ ثُمَّ دَسَّتْهُ تَحْتَ يَدِي وَلَاثَتْنِي بِبَعْضِهِ ثُمَّ أَرْسَلَتْنِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَذَهَبْتُ بِهِ فَوَجَدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ وَمَعَهُ النَّاسُ فَقُمْتُ عَلَيْهِمْ فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ آرْسَلَكَ أَبُو طَلْحَةَ فَقُلْتُ نَعَمْ قَالَ بِطَعَامٍ فَقُلْتُ نَعَمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِمَنْ مَعَهُ قُومُوا فَانْطَلَقَ وَانْطَلَقْتُ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ حَتَّى جِئْتُ أَبَا طَلْحَةَ فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ يَا أُمَّ سُلَيْمٍ قَدْ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالنَّاسِ وَلَيْسَ عِنْدَنَا مَا نُطْعِمُهُمْ فَقَالَتْ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ فَانْطَلَقَ أَبُو طَلْحَةَ حَتَّى لَقِيَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو طَلْحَةَ مَعَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلُمِّي يَا أُمَّ سُلَيْمٍ مَا عِنْدَكِ فَأَتَتْ بِذَلِكَ الْخُبْزِ فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَفُتَّ وَعَصَرَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ عُكَّةً فَأَدَمَتْهُ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهِ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقُولَ ثُمَّ قَالَ ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ فَأَذِنَ لَهُمْ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا ثُمَّ خَرَجُوا ثُمَّ قَالَ ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ فَأَذِنَ لَهُمْ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا ثُمَّ خَرَجُوا ثُمَّ قَالَ ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ فَأَذِنَ لَهُمْ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا ثُمَّ خَرَجُوا ثُمَّ قَالَ ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ فَأَكَلَ الْقَوْمُ كُلُّهُمْ وَشَبِعُوا وَالْقَوْمُ سَبْعُونَ أَوْ ثَمَانُونَ رَجُلًا

[عبدالله بن يوسف] اسان کي [مالڪ] [اسحاق بن عبدالله بن ابو طلحه] کان بيان ڪيو ته هن [انس بن مالڪ] کي چوندي ٻڌو ته: ابو طلحه ام سليم کي چيو: "مون رسول الله ﷺ جي آواز کي تمام ڪمزور ٻڌو، جيڪو مون سمجهيو ته هن کي بک لڳي آهي. ڇا توهان وٽ ڪجهه آهي؟" ام سليم چيو؛ 'ها، مون وٽ آهي.' پوءِ ام سليم ڪڻڪ جي ماني جا ڪجهه روٽيون ڪڍيون، ۽ هن پنهنجي پردي جو هڪ ٽڪرو ڪڍيو، جنهن جو هڪ حصو هوءَ ماني کي ويڙهيندي هئي، پوءِ ان کي منهنجي هٿ هيٺ رکي ۽ پنهنجي پردي جي ٻئي ڪنڊ کي منهنجي چوڌاري ويڙهيو، پوءِ هن مون کي رسول الله ﷺ ڏانهن موڪليو. -انس بن مالڪ - چيو؛ 'پوءِ مان ماني کڻي ويس ۽ رسول الله ﷺ کي مسجد ۾ ڪجهه ماڻهن سان گڏ ڏٺو.' مان انهن جي سامهون بيٺو هوس، ۽ رسول الله ﷺ مون کان پڇيو؛ 'ڇا توهان کي ابو طلحه موڪليو هو؟'. مون جواب ڏنو؛ 'ها'. هن ٻيهر پڇيو؛ 'کاڌو آڻڻ مان توهان جو ڇا مطلب آهي؟'. مون ٻيهر جواب ڏنو؛ 'ها'. پوءِ رسول الله ﷺ فرمايو؛ 'هن سان گڏ ڪير رهڻ چاهي ٿو، اٿي بيهو'. هو هليو ويو ۽ مان به انهن سان گڏ هليو ويس جيستائين اسان ابو طلحه وٽ پهتاسين ۽ پوءِ مون ابو طلحه کي خبر ڏني. ابو طلحه چيو؛ 'اي ام سليم، رسول الله ﷺ هڪ ٽولي سان گڏ آيا آهن جڏهن ته اسان وٽ انهن کي کارائڻ لاءِ ڪجهه به ناهي'. ام سليم چيو؛ 'الله ۽ ان جو رسول بهتر ڄاڻن ٿا'. پوءِ ابو طلحه رسول الله ﷺ سان ملڻ لاءِ ويو ۽ رسول الله ﷺ ان جو استقبال ڪيو، پوءِ ابو طلحه ان سان گڏ داخل ٿيو، پوءِ رسول الله ﷺ چيو؛ 'ڇا توهان کي خبر آهي ته مان ڇا ڪريان؟' 'اي ام سليم، جيڪو توهان وٽ آهي سو هتي آڻيو.' پوءِ ام سليم ماني کڻي آئي ۽ رسول الله ﷺ حڪم ڏنو ته ماني کي ٽوڙي ڇڏيو. ام سليم پڻ ماني کي ننڍڙن ٽڪرن ۾ ملائي ان کي هڪ پاسي واري ٿانو ۾ ٺاهيو. پوءِ رسول الله ﷺ اهو جملو چيو جيئن الله چاهيندو هو ۽ پوءِ فرمايو: 'ڏهن ماڻهن کي اندر اچڻ جي اجازت ڏيو'. پوءِ انهن کي اندر اچڻ جي اجازت ڏني وئي، جيستائين اهي پيٽ ڀري نه وڃن ۽ پوءِ ٻاهر نڪري وڃن. پوءِ پاڻ ﷺ ٻيهر فرمايو: 'ڏهن ماڻهن کي اندر اچڻ جي اجازت ڏيو'. پوءِ انهن کي اندر اچڻ جي اجازت ڏني وئي، پوءِ انهن کاڌو جيستائين پيٽ ڀري نه وڃي ۽ هليا ويا. پوءِ پاڻ ﷺ ٻيهر فرمايو: 'ڏهن ماڻهن کي اندر اچڻ جي اجازت ڏيو.' تنهن ڪري ٽولي ايتري تائين کاڌو جيستائين پيٽ ڀري نه وڃي. ان وقت ٽولي ۾ ستر يا اسي ماڻهو هئا.