حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ قَالَ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّ نَاسًا مِنْ الْأَنْصَارِ قَالُوا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ أَمْوَالِ هَوَازِنَ مَا أَفَاءَ فَطَفِقَ يُعْطِي رِجَالًا مِنْ قُرَيْشٍ الْمِائَةَ مِنْ الْإِبِلِ فَقَالُوا يَغْفِرُ اللَّهُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعْطِي قُرَيْشًا وَيَدَعُنَا وَسُيُوفُنَا تَقْطُرُ مِنْ دِمَائِهِمْ قَالَ أَنَسٌ فَحُدِّثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَقَالَتِهِمْ فَأَرْسَلَ إِلَى الْأَنْصَارِ فَجَمَعَهُمْ فِي قُبَّةٍ مِنْ أَدَمٍ وَلَمْ يَدْعُ مَعَهُمْ أَحَدًا غَيْرَهُمْ فَلَمَّا اجْتَمَعُوا جَاءَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا كَانَ حَدِيثٌ بَلَغَنِي عَنْكُمْ قَالَ لَهُ فُقَهَاؤُهُمْ أَمَّا ذَوُو آرَائِنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَلَمْ يَقُولُوا شَيْئًا وَأَمَّا أُنَاسٌ مِنَّا حَدِيثَةٌ أَسْنَانُهُمْ فَقَالُوا يَغْفِرُ اللَّهُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعْطِي قُرَيْشًا وَيَتْرُكُ الْأَنْصَارَ وَسُيُوفُنَا تَقْطُرُ مِنْ دِمَائِهِمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي أُعْطِي رِجَالًا حَدِيثٌ عَهْدُهُمْ بِكُفْرٍ أَمَا تَرْضَوْنَ أَنْ يَذْهَبَ النَّاسُ بِالْأَمْوَالِ وَتَرْجِعُوا إِلَى رِحَالِكُمْ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَاللَّهِ مَا تَنْقَلِبُونَ بِهِ خَيْرٌ مِمَّا يَنْقَلِبُونَ بِهِ قَالُوا بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ رَضِينَا فَقَالَ لَهُمْ إِنَّكُمْ سَتَرَوْنَ بَعْدِي أَثَرَةً شَدِيدَةً فَاصْبِرُوا حَتَّى تَلْقَوْا اللَّهَ وَرَسُولَهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الْحَوْضِ قَالَ أَنَسٌ فَلَمْ نَصْبِرْ

Esan digu [Abu Al Yaman]-ek esan digu [Syu'aib]-ek esan digu [Az Zuhriy]-ek esan didala [Anas bin Malik] Ansar-eko jendeak Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam-ekin hitz egin zuela Ala-k Hawazin tribuaren jabetza Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam-i eman zionean. Garai hartan, Quraysh-ei ehun gameluren zati bat ematen zien. Esan zuten: "Barkatu Ala-k Allah-en Mezularia sallallaahu'alaihiwasallam, Quraysh-ei zati bat eman eta abandonatu gintuelako, nahiz eta gure ezpatak izan haien odola isuri zutenak". Anas-ek esan zuen: "Orduan, Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam-i jakinarazi zitzaion eztabaidatu zutena". Beraz, mezulari bat bidali zioten Ansarri eta larru beltzez egindako denda batean bildu zituen, eta ez zien inori sartzen utzi, haien artean izan ezik. Bildu zirenean, Profeta, sallallaahu'alaihiwasallam, haien bila joan zen eta esan zuen: "Zer gertatzen da zuei buruz iritsi zaizkidan berriekin?". Haien faqih-ak esan zion: "Gure artean jakintsuek ez dute ezer esan, Allahren Mezularia. Hala ere, badira gazteak esaten dutenak: "Alak barka diezaiola Allahren Mezulariari, Quraysh-ei zati bat eman eta Ansarrak abandonatu zituelako, nahiz eta gure ezpatak izan haien odola isuri zutenak". Beraz, Profeta, sallallaahu'alaihiwasallam, esan zuen: "Egia esan, zatiak ematen dizkiet bizitza oraindik sinesgaiztasunetik gertu dagoen jendeari. Pozik al zaudete jende hauek aberastasunarekin etxera itzultzeaz, baina zuek, Allahren Mezulariarekin, sallallaahu'alaihiwasallam-ekin bizi zareten lekura itzuliko zarete?". Allahren izenean, etxera ekartzen duzuena haiek ekarritakoa baino hobea da". Ansarrek esan zuen: "Pozik gaude, Allahren Mezularia". Gero berriro esan zuen: "Egia esan, nire heriotzaren ondoren gauza oso zailak ikusiko dituzue". Horregatik, izan pazientzia Ala eta Bere Mezularia, sallallaahu'alaihiwasallam, al-haudl' lakuan topatu arte. Anasek esan zuen: «Geroago konturatu ginen ezin genuela itxaron».