Imam Bukhari : 2855
حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَكُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَقْفَلَهُ مِنْ عُسْفَانَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى رَاحِلَتِهِ وَقَدْ أَرْدَفَ صَفِيَّةَ بِنْتَ حُيَيٍّ فَعَثَرَتْ نَاقَتُهُ فَصُرِعَا جَمِيعًا فَاقْتَحَمَ أَبُو طَلْحَةَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ جَعَلَنِي اللَّهُ فِدَاءَكَ قَالَ عَلَيْكَ الْمَرْأَةَ فَقَلَبَ ثَوْبًا عَلَى وَجْهِهِ وَأَتَاهَا فَأَلْقَاهُ عَلَيْهَا وَأَصْلَحَ لَهُمَا مَرْكَبَهُمَا فَرَكِبَا وَاكْتَنَفْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا أَشْرَفْنَا عَلَى الْمَدِينَةِ قَالَ آيِبُونَ تَائِبُونَ عَابِدُونَ لِرَبِّنَا حَامِدُونَ فَلَمْ يَزَلْ يَقُولُ ذَلِكَ حَتَّى دَخَلَ الْمَدِينَةَ
Istorio bat kontatu digu [Abu Ma'marrek]. Istorio bat kontatu digu ['Abdul Waritsek] esan du istorio bat kontatu didala [Yahya bin Abu Ishaq]-i buruz [Anas bin Malik radliallahu 'anhu]: 'Profeta sallallaahu'alaihiwasallamekin geunden Usfanetik itzuli zenean, garai hartan Rasulullah sallallaahu'alaiwasallam bere zaldiaren gainean zegoen Shofiyah bint Huyay zeramala. Orduan, bere gamelua irristatu eta biak jo zituen. Abu Tholhah laguntzera joan zen esanez: 'Alaren Mezularia, utzi Ala-k zure erregearen erreskate bihurtzen nazala'. Esan zuen: 'Emakumeei lagundu beharko zenieke'. Beraz, Abu Tholhahk aurpegia estali zuen arropa batekin, gero Shofiyahrengana joan eta arropa bota zion, gero zaldizkoaren zela konpondu zuen, eta gero berak eta Shofiyahk gainean ibiltzeko aukera izan zuten. Azkenean, Rasulullah Shallallahu'alaiwasallam laguntzea lortu genuen. Medinara ia iritsi zenean, honela otoitz egin zuen: «Aayibuuna taa'ibuuna 'aabiduuna li robbinaa haamiduuna. -Damututako zerbitzari gisa itzultzen gara, gure Jauna gurtzen dugu eta goraipatzen dugu»-. Otoitza irakurtzen jarraitu zuen Medina hirira sartu zen arte.