Imam Bukhari : 2855

حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَكُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَقْفَلَهُ مِنْ عُسْفَانَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى رَاحِلَتِهِ وَقَدْ أَرْدَفَ صَفِيَّةَ بِنْتَ حُيَيٍّ فَعَثَرَتْ نَاقَتُهُ فَصُرِعَا جَمِيعًا فَاقْتَحَمَ أَبُو طَلْحَةَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ جَعَلَنِي اللَّهُ فِدَاءَكَ قَالَ عَلَيْكَ الْمَرْأَةَ فَقَلَبَ ثَوْبًا عَلَى وَجْهِهِ وَأَتَاهَا فَأَلْقَاهُ عَلَيْهَا وَأَصْلَحَ لَهُمَا مَرْكَبَهُمَا فَرَكِبَا وَاكْتَنَفْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا أَشْرَفْنَا عَلَى الْمَدِينَةِ قَالَ آيِبُونَ تَائِبُونَ عَابِدُونَ لِرَبِّنَا حَامِدُونَ فَلَمْ يَزَلْ يَقُولُ ذَلِكَ حَتَّى دَخَلَ الْمَدِينَةَ

اسان کي ابو معمر ٻڌايو آهي ته اسان کي عبدالوارث ٻڌايو آهي ته مون کي يحييٰ بن ابو اسحاق ٻڌايو آهي ته [انس بن مالڪ رضي الله عنه] چيو آهي ته: 'اسان هڪ ڀيري رسول الله صلي الله عليه وسلم سان گڏ هئاسين جڏهن هو عسفان کان واپس آيا، ان وقت رسول الله صلي الله عليه وسلم پنهنجي سواري تي هئا جيڪو شوفيه بنت حييٰ کي کڻي رهيو هو. پوءِ سندس اٺ لڙڪي پيو ۽ ٻنهي کي ٽڪرائي ڇڏيو. ابو ثولحه ان جي مدد لاءِ ڊوڙيو ۽ چيو: 'يا رسول الله صلي الله عليه وسلم، الله مون کي توهان جي بادشاهه جي فديه بڻائي.' هن چيو: 'توهان کي عورتن جي مدد ڪرڻ گهرجي'. تنهن ڪري ابو ثولحه پنهنجو چهرو ڪپڙي جي هڪ ٽڪري سان ڍڪيو، پوءِ شوفيه وٽ آيو ۽ ان لاءِ ڪپڙا اڇلايا، پوءِ سواري جي زين کي درست ڪيو، پوءِ هو ۽ شوفيه ان تي سوار ٿي سگهيا. آخرڪار اسان رسول الله صلي الله عليه وسلم جي مدد ڪرڻ جي قابل ٿي ويا. جڏهن هو مديني ۾ پهچڻ جي ويجهو پهتو، ته هن دعا گهري؛ 'آيِبُونَ تَعَائِبُونَ 'عَابِدُونَ لِرُبِنا حامِدُونَ. - اسين توبه ڪندڙ ٻانهن جي حيثيت ۾ موٽون ٿا، پنهنجي رب جي عبادت ڪريون ٿا ۽ سندس تعريف ڪريون ٿا' -. هو مديني شهر ۾ داخل ٿيڻ تائين نماز پڙهندو رهيو.