Imam Bukhari : 2846
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ مَسْرُوقٍ عَنْ عَبَايَةَ بْنِ رِفَاعَةَ عَنْ جَدِّهِ رَافِعٍ قَالَكُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِذِي الْحُلَيْفَةِ فَأَصَابَ النَّاسَ جُوعٌ وَأَصَبْنَا إِبِلًا وَغَنَمًا وَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي أُخْرَيَاتِ النَّاسِ فَعَجِلُوا فَنَصَبُوا الْقُدُورَ فَأَمَرَ بِالْقُدُورِ فَأُكْفِئَتْ ثُمَّ قَسَمَ فَعَدَلَ عَشَرَةً مِنْ الْغَنَمِ بِبَعِيرٍ فَنَدَّ مِنْهَا بَعِيرٌ وَفِي الْقَوْمِ خَيْلٌ يَسِيرَةٌ فَطَلَبُوهُ فَأَعْيَاهُمْ فَأَهْوَى إِلَيْهِ رَجُلٌ بِسَهْمٍ فَحَبَسَهُ اللَّهُ فَقَالَ هَذِهِ الْبَهَائِمُ لَهَا أَوَابِدُ كَأَوَابِدِ الْوَحْشِ فَمَا نَدَّ عَلَيْكُمْ فَاصْنَعُوا بِهِ هَكَذَا فَقَالَ جَدِّي إِنَّا نَرْجُو أَوْ نَخَافُ أَنْ نَلْقَى الْعَدُوَّ غَدًا وَلَيْسَ مَعَنَا مُدًى أَفَنَذْبَحُ بِالْقَصَبِ فَقَالَ مَا أَنْهَرَ الدَّمَ وَذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ فَكُلْ لَيْسَ السِّنَّ وَالظُّفُرَ وَسَأُحَدِّثُكُمْ عَنْ ذَلِكَ أَمَّا السِّنُّ فَعَظْمٌ وَأَمَّا الظُّفُرُ فَمُدَى الْحَبَشَةِ
Esan zigun [Musa bin Isma'ilek] [Abu 'Awanahk] [Sa'id bin Masruqek] ['Abayah bin Rifa'ahk] [bere aitona Rafi'k] esan zuela: 'Profetarekin geunden, sallallaahu'alaihiwasallam, Dhul Hulaifahen, eta orduan jendea goseak jota zegoen, eta gero gamelu eta ahuntzen ghanimah lortu genuen. Garai hartan, sallallaahu'alaihiwasallam profeta taldearen atzean zegoen. Antza denez, gose zirenek beren sukaldeak jarri zituzten. Hala ere, sallallaahu'alaihiwasallam profetak lapikoa isurtzeko agindu zuen. Gero, rata banatu zuen -gainerako ghanimah-, non hamar ahuntz gamelu baten baliokidea zen. Hala ere, gamelu bat ihesi zihoan, eta taldearen erdian zaldi bizkor bat zegoen. Berehala bilatu zuten ihesi joan zen gamelua, baina antza denez, nekatuta zeuden. Orduan norbaitek lantza batekin bilatu zuen, eta azkenean Alak gamelua hiltzera kondenatu zuen. Orduan esan zuen: «Egia esan, animalia honek oraindik ere basapiztien antzera basakeriaren ezaugarriak ditu. Beraz, norbait haiengandik ihes egiten badu, horrela jokatu». Nire aitona-amonak esan zuen: «Bihar etsaiarekin topo egitea espero edo kezkatzen gara, baina ez dugu labanarik, zilegi al zaigu animalia bat egurrarekin hiltzea?». Esan zuen: «Alaren izenean odola isuri zaion orok, hortzak eta azazkalak izan ezik jan dezala, eta hori esango dizuet. Hortzak hezurrak dira, eta azazkalak, berriz, Abisiniako herriaren aiztoak».