حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا يُحَدِّثُ قَالَجَعَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الرَّجَّالَةِ يَوْمَ أُحُدٍ وَكَانُوا خَمْسِينَ رَجُلًا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ جُبَيْرٍ فَقَالَ إِنْ رَأَيْتُمُونَا تَخْطَفُنَا الطَّيْرُ فَلَا تَبْرَحُوا مَكَانَكُمْ هَذَا حَتَّى أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ وَإِنْ رَأَيْتُمُونَا هَزَمْنَا الْقَوْمَ وَأَوْطَأْنَاهُمْ فَلَا تَبْرَحُوا حَتَّى أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ فَهَزَمُوهُمْ قَالَ فَأَنَا وَاللَّهِ رَأَيْتُ النِّسَاءَ يَشْتَدِدْنَ قَدْ بَدَتْ خَلَاخِلُهُنَّ وَأَسْوُقُهُنَّ رَافِعَاتٍ ثِيَابَهُنَّ فَقَالَ أَصْحَابُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جُبَيْرٍ الْغَنِيمَةَ أَيْ قَوْمِ الْغَنِيمَةَ ظَهَرَ أَصْحَابُكُمْ فَمَا تَنْتَظِرُونَ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جُبَيْرٍ أَنَسِيتُمْ مَا قَالَ لَكُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالُوا وَاللَّهِ لَنَأْتِيَنَّ النَّاسَ فَلَنُصِيبَنَّ مِنْ الْغَنِيمَةِ فَلَمَّا أَتَوْهُمْ صُرِفَتْ وُجُوهُهُمْ فَأَقْبَلُوا مُنْهَزِمِينَ فَذَاكَ إِذْ يَدْعُوهُمْ الرَّسُولُ فِي أُخْرَاهُمْ فَلَمْ يَبْقَ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَيْرُ اثْنَيْ عَشَرَ رَجُلًا فَأَصَابُوا مِنَّا سَبْعِينَ وَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابُهُ أَصَابُوا مِنْ الْمُشْرِكِينَ يَوْمَ بَدْرٍ أَرْبَعِينَ وَمِائَةً سَبْعِينَ أَسِيرًا وَسَبْعِينَ قَتِيلًا فَقَالَ أَبُو سُفْيَانَ أَفِي الْقَوْمِ مُحَمَّدٌ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَنَهَاهُمْ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُجِيبُوهُ ثُمَّ قَالَ أَفِي الْقَوْمِ ابْنُ أَبِي قُحَافَةَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ قَالَ أَفِي الْقَوْمِ ابْنُ الْخَطَّابِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى أَصْحَابِهِ فَقَالَ أَمَّا هَؤُلَاءِ فَقَدْ قُتِلُوا فَمَا مَلَكَ عُمَرُ نَفْسَهُ فَقَالَ كَذَبْتَ وَاللَّهِ يَا عَدُوَّ اللَّهِ إِنَّ الَّذِينَ عَدَدْتَ لَأَحْيَاءٌ كُلُّهُمْ وَقَدْ بَقِيَ لَكَ مَا يَسُوءُكَ قَالَ يَوْمٌ بِيَوْمِ بَدْرٍ وَالْحَرْبُ سِجَالٌ إِنَّكُمْ سَتَجِدُونَ فِي الْقَوْمِ مُثْلَةً لَمْ آمُرْ بِهَا وَلَمْ تَسُؤْنِي ثُمَّ أَخَذَ يَرْتَجِزُ أُعْلُ هُبَلْ أُعْلُ هُبَلْ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَا تُجِيبُوا لَهُ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا نَقُولُ قَالَ قُولُوا اللَّهُ أَعْلَى وَأَجَلُّ قَالَ إِنَّ لَنَا الْعُزَّى وَلَا عُزَّى لَكُمْ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَا تُجِيبُوا لَهُ قَالَ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا نَقُولُ قَالَ قُولُوا اللَّهُ مَوْلَانَا وَلَا مَوْلَى لَكُمْ

Esan digu ['Amru bin Kholidek] esan digu [Zuhair] esan digu [Abu Ishaq] esan duela entzun nuela [Al Baro' bin 'Azib radliallahu 'anhuma] esan zuela, esan zuen; Profeta, sallallaahu'alaihiwasallam, Abdullah bin Jubair izendatu zuela oinezko tropen - arkularien - komandante Uhudeko guduan, berrogeita hamar pertsona zirenak. Esan zuen: 'Txoriek harrapatzen gaituztela ikusten baduzue, ez utzi zuen lekua mezulari bat bidali arte jakinarazteko. Eta etsaia garaitzen eta zapaltzen ikusten baduzue, ez utzi zuen lekua mezulari bat bidali arte'. Azkenean, musulmanek etsaiak garaitzea lortu zuten. Al Barok'-ek esan zuen: 'Niri dagokidanez, egiaz, Ala izenean, emakumeak -etsaiak- korrika ikusi nituen, oinetan eta txorkatiletan eskumuturrekoak ikus zitezkeenez, arropak altxatzen zituztelako'. Beraz, 'Abdullah bin Jubairren gizonek esan zuten: "Horiek ghonimah dira - gerrako harrapakinak -, hau da, emakumeak ghonimah dira. Zure lagunek garaitu dituzte, beraz, zer zain zaudete?". Beraz, 'Abdullah bin Jubair-ek esan zuen: "Ahaztu al zaizu Rasulullah Sallallahu'alaiwasallam-ek esan dizuna?". Erantzun zuten: "Bai, haiengana joan behar dugu ghonimah lortzeko". Beheko tropetara hurbildu zirenean, aurpegiak alde batera begiratu zituzten - helburu nagusitik - nahas-mahasean korrika hasi ziren arte. Hori izan zen gertakaria sallallaahu'alaiwasallam Profetak atzetik deitu zituenean, une hartan ez zegoen inor sallallahu'alaihiwasallam Profetarekin hamabi soldadu izan ezik. Gure aldetik hirurogeita hamar pertsona hil ziren. Bitartean, Badr-eko guduan, sallallaahu'alaihiwasallam profetak eta bere lagunek ehun eta berrogei Mushrikin soldadu garaitu ahal izan zituzten, hau da, hirurogeita hamar pertsona hil ziren eta beste hirurogeita hamar pertsona preso geratu ziren. Une hartan, Abu Sufyanek galdetu zuen: "Ba al dago Muhammad tropen artean?". Hiru aldiz galdetu zuen. Sallallaahu'alaihiwasallam profetak lagunei erantzutea debekatu zien. Gero, berriro esan zuen: "Ba al dago Ibn Abi Qohafah tropen artean -Abu Bakr radiallahu 'anhu-?" hiru aldiz. Gero, berriro esan zuen: "Ba al dago Ibn Al Khoththob tropen artean?", hiru aldiz. Gero, bere lagunengana itzuli eta esan zuen: "Denak hil dituzte". Beraz, 'Umarrek ezin izan zituen bere emozioak kontrolatu eta esan zuen: "Gezurra esaten ari zarete. Allahren izenean, Allahren etsaia, bilatzen ari zareten pertsonak oraindik bizirik daude eta oraindik geratzen dira gaitza ekartzeko". Abu Sufyanek esan zuen: «Gerra hau Badr gerraren erantzuna izan zen, gerran garaipenak etorri eta joaten baitira. Izan ere, infidelak gorpuak mutilatzen eta biktimak txikitzen aurkituko dituzu, nik ez nuen agindu, baina ez naiz horretaz kezkatzen». Orduan, Abu Sufyanek poesia marmar egiten hasi zen: «Handia da Hubal, handia da Hubal». Beraz, sallallaahu'alaihiwasallam profetak esan zuen: «Zergatik ez duzue erantzuten?». Lagunek galdetu zuten: «Alaren Mezularia, zer esan behar dugu?». Hark esan zuen: «Esan: Ala da Handiena, Gorena». Abu Sufyanek berriro esan zuen: «Guk Hubal jainkoa dugu, zuek ez duzuen bitartean». Beraz, sallallaahu'alaihiwasallam profetak berriro esan zuen: «Zergatik ez duzue erantzuten?». Lagunek galdetu zuten: «Alaren Mezularia, zer esan behar dugu?». Hark esan zuen: «Esan: Ala da gure Babeslea, zuek babeslerik ez duzuen bitartean».