Imam Ibnu Majah : 3107
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا الْمُحَارِبِيُّ عَنْ الشَّيْبَانِيِّ عَنْ وَاصِلٍ الْأَحْدَبِ عَنْ شَقِيقٍ قَالَبَعَثَ رَجُلٌ مَعِيَ بِدَرَاهِمَ هَدِيَّةً إِلَى الْبَيْتِ قَالَ فَدَخَلْتُ الْبَيْتَ وَشَيْبَةُ جَالِسٌ عَلَى كُرْسِيٍّ فَنَاوَلْتُهُ إِيَّاهَا فَقَالَ لَهُ أَلَكَ هَذِهِ قُلْتُ لَا وَلَوْ كَانَتْ لِي لَمْ آتِكَ بِهَا قَالَ أَمَا لَئِنْ قُلْتَ ذَلِكَ لَقَدْ جَلَسَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ مَجْلِسَكَ الَّذِي جَلَسْتَ فِيهِ فَقَالَ لَا أَخْرُجُ حَتَّى أَقْسِمَ مَالَ الْكَعْبَةِ بَيْنَ فُقَرَاءِ الْمُسْلِمِينَ قُلْتُ مَا أَنْتَ فَاعِلٌ قَالَ لَأَفْعَلَنَّ قَالَ وَلِمَ ذَاكَ قُلْتُ لِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ رَأَى مَكَانَهُ وَأَبُو بَكْرٍ وَهُمَا أَحْوَجُ مِنْكَ إِلَى الْمَالِ فَلَمْ يُحَرِّكَاهُ فَقَامَ كَمَا هُوَ فَخَرَجَ
[Abu Bakar bin Abu Syaibah-ek] esan zigun [Al Muharibi-k] [As Syaibani-tik] [Washil Al Ahdab-etik] [Syaqiq-etik] esan zuela: «Gizon batek dirhamak eman zizkidan Kaabari emateko, antza denez, Syaibah aulki batean eserita zegoen, orduan dirua eman nion, Syaibah-ek galdetu zuen: 'Zurea al da diru hau?' Nik erantzun nion: 'Ez, nirea balitz, ez nizuke emango'. [Shaibah-ek] esan zuen: «Hori esaten baduzu, Umar bin Khatthab behin eseri zen zu eserita zegoen lekuan, eta esan zuen: 'Ez naiz aterako Kaabako altxorrak musulman pobreei banatu arte'. Nik -Syu'bah-ek ere galdetu nion: 'Zergatik egin zenuen?' Umarrek erantzun zuen: 'Egia esan, hala ere egingo dut'. Umarrek jarraitu zuen: 'Zer gertatzen ari da?'». Nik -Shu'bah-ek- erantzun nion: «Egia esan, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak egoera ikusi zuen, Abu Bakr-ek bezala, biek behar zuten dirua zuk baino gehiago, beraz, ez zuten egin». Orduan, Shu'bah jaiki eta irten egin zen.