इमाम इब्न माजह : 3107

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا الْمُحَارِبِيُّ عَنْ الشَّيْبَانِيِّ عَنْ وَاصِلٍ الْأَحْدَبِ عَنْ شَقِيقٍ قَالَبَعَثَ رَجُلٌ مَعِيَ بِدَرَاهِمَ هَدِيَّةً إِلَى الْبَيْتِ قَالَ فَدَخَلْتُ الْبَيْتَ وَشَيْبَةُ جَالِسٌ عَلَى كُرْسِيٍّ فَنَاوَلْتُهُ إِيَّاهَا فَقَالَ لَهُ أَلَكَ هَذِهِ قُلْتُ لَا وَلَوْ كَانَتْ لِي لَمْ آتِكَ بِهَا قَالَ أَمَا لَئِنْ قُلْتَ ذَلِكَ لَقَدْ جَلَسَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ مَجْلِسَكَ الَّذِي جَلَسْتَ فِيهِ فَقَالَ لَا أَخْرُجُ حَتَّى أَقْسِمَ مَالَ الْكَعْبَةِ بَيْنَ فُقَرَاءِ الْمُسْلِمِينَ قُلْتُ مَا أَنْتَ فَاعِلٌ قَالَ لَأَفْعَلَنَّ قَالَ وَلِمَ ذَاكَ قُلْتُ لِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ رَأَى مَكَانَهُ وَأَبُو بَكْرٍ وَهُمَا أَحْوَجُ مِنْكَ إِلَى الْمَالِ فَلَمْ يُحَرِّكَاهُ فَقَامَ كَمَا هُوَ فَخَرَجَ

हे आम्हाला [अबू बक्र बिन अबू शयाबाह] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [अल-मुहरिबी] यांच्याकडून, [अस-शयबानी] यांच्याकडून, [वशील अल-अहदब] यांच्याकडून, [शकीक] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: "एका माणसाने काबाला भेट म्हणून देण्यासाठी एक दिरहम माझ्याकडे जबाबदारीने ठेवला होता; असे घडले की शयबाह खुर्चीवर बसलेली होती, म्हणून मी पैसे त्याला दिले. शैबाहने विचारले, 'हे पैसे तुझे आहेत का?' मी उत्तर दिले, 'नाही, जर ते माझे असते, तर मी ते नक्कीच तुला दिले नसते.' [सैबाह] म्हणाली, 'जर तुम्ही असेच म्हणत असाल, तर खरोखरच उमर इब्न अल-खत्ताब एकदा जिथे तुम्ही बसलात तिथेच बसले होते; त्यांनी म्हटले, "मी काबाचे संपत्ती मुसलमानांमधील गरिबांमध्ये वाटून देईपर्यंत इथून जाणार नाही."' मी (शु'बाह) विचारले, "तुम्ही हे का करत आहात?" उमर यांनी उत्तर दिले, 'खरोखर, मी आजही तेच करीन.' उमर पुढे म्हणाले, 'काय झाले?' मी (शु'बाह) उत्तर दिले, 'प्रत्यक्षात पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी परिस्थिती पाहिली, तसेच अबू बक्र यांनीही; दोघांनाही त्या पैशांची तुमच्यापेक्षा जास्त गरज होती, म्हणून त्यांनी ते केले नाही.' मग शु'बाह उठून बाहेर गेले."