Imam Ibnu Majah : 3107

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا الْمُحَارِبِيُّ عَنْ الشَّيْبَانِيِّ عَنْ وَاصِلٍ الْأَحْدَبِ عَنْ شَقِيقٍ قَالَبَعَثَ رَجُلٌ مَعِيَ بِدَرَاهِمَ هَدِيَّةً إِلَى الْبَيْتِ قَالَ فَدَخَلْتُ الْبَيْتَ وَشَيْبَةُ جَالِسٌ عَلَى كُرْسِيٍّ فَنَاوَلْتُهُ إِيَّاهَا فَقَالَ لَهُ أَلَكَ هَذِهِ قُلْتُ لَا وَلَوْ كَانَتْ لِي لَمْ آتِكَ بِهَا قَالَ أَمَا لَئِنْ قُلْتَ ذَلِكَ لَقَدْ جَلَسَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ مَجْلِسَكَ الَّذِي جَلَسْتَ فِيهِ فَقَالَ لَا أَخْرُجُ حَتَّى أَقْسِمَ مَالَ الْكَعْبَةِ بَيْنَ فُقَرَاءِ الْمُسْلِمِينَ قُلْتُ مَا أَنْتَ فَاعِلٌ قَالَ لَأَفْعَلَنَّ قَالَ وَلِمَ ذَاكَ قُلْتُ لِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ رَأَى مَكَانَهُ وَأَبُو بَكْرٍ وَهُمَا أَحْوَجُ مِنْكَ إِلَى الْمَالِ فَلَمْ يُحَرِّكَاهُ فَقَامَ كَمَا هُوَ فَخَرَجَ

Mae wedi dweud wrthym [Abu Bakar bin Abu Syaibah] fod wedi dweud wrthym [Al Muharibi] o [As Syaibani] o [Washil Al Ahdab] o [Syaqiq] dywedodd, 'Ymddiriedodd dyn dirhams i mi i'w rhoi i'r Kaaba, mae'n debyg bod Syaibah yn eistedd ar gadair, yna rhoddais yr arian iddo, gofynnodd Syaibah, 'Ai eich arian chi yw hwn?' Atebais, 'Na, pe bai'n eiddo i mi, ni fyddwn yn ei roi i chi'. Dywedodd [Shaibah], 'Os dywedwch chi hynny, yn wir eisteddodd Umar bin Khatthab unwaith lle'r eisteddoch chi, dywedodd, 'Ni fyddaf yn dod allan nes i mi ddosbarthu trysorau'r Kaaba i'r Mwslimiaid tlawd'. Gofynnais innau - Syu'bah- hefyd, 'Pam wnaethoch chi hynny?' Atebodd Umar, 'Wir byddaf yn dal i'w wneud'. Parhaodd Umar, 'Beth sy'n digwydd?' Fi - Shu'bah - atebais, 'Yn wir, gwelodd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam y sefyllfa, fel y gwnaeth Abu Bakr, roedd angen yr arian ar y ddau ohonyn nhw fwy na chi, felly wnaethon nhw ddim ei wneud.' Yna cododd Shu'bah i fyny ac aeth allan.