Ibumu, ibumu, ibumu, kemudian ayahmu
Imam Ibnu Majah : 2697حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ الْقَعْقَاعِ بْنِ شُبْرُمَةَ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ نَبِّئْنِي مَا حَقُّ النَّاسِ مِنِّي بِحُسْنِ الصُّحْبَةِ فَقَالَ نَعَمْ وَأَبِيكَ لَتُنَبَّأَنَّ أُمُّكَ قَالَ ثُمَّ مَنْ قَالَ ثُمَّ أُمُّكَ قَالَ ثُمَّ مَنْ قَالَ ثُمَّ أُمُّكَ قَالَ ثُمَّ مَنْ قَالَ ثُمَّ أَبُوكَ قَالَ نَبِّئْنِي يَا رَسُولَ اللَّهِ عَنْ مَالِي كَيْفَ أَتَصَدَّقُ فِيهِ قَالَ نَعَمْ وَاللَّهِ لَتُنَبَّأَنَّ أَنْ تَصَدَّقَ وَأَنْتَ صَحِيحٌ شَحِيحٌ تَأْمُلُ الْعَيْشَ وَتَخَافُ الْفَقْرَ وَلَا تُمْهِلْ حَتَّى إِذَا بَلَغَتْ نَفْسُكَ هَا هُنَا قُلْتَ مَالِي لِفُلَانٍ وَمَالِي لِفُلَانٍ وَهُوَ لَهُمْ وَإِنْ كَرِهْتَ
Esan digu [Abu Bakr bin Abu Syaibah-k], esan digu [Sharik]-ek [Umarah bin Qa'qa bin Shubrumah-rengandik] [Abu Zur'ah-rengandik] [Abu Hurairah-rengandik], esan zuen: 'Norbait etorri zen Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-engana eta esan zion: 'Alaren Mezularia! Esadazu, nor da laguntzeko eskubide gehien dudan pertsona?' Hark erantzun zuen: 'Ados, Ala izenean esango dizut, - bera da - zure ama'. Pertsonak galdetu zuen: 'Orduan nor?' erantzun zuen, 'Zure ama'. Pertsonak galdetu zuen: 'Orduan nor?' erantzun zuen, 'Zure ama'. Gizonak berriro galdetu zuen: 'Orduan nor?' Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek erantzun zuen: 'Orduan zure aita'. Gizonak berriro galdetu zuen: 'Oi Rasulullah, esadazu nola eman behar dudan nire aberastasuna ongintzan'. Esan zuen: «Ados, Allahgatik, esango dizuet, osasuntsu eta zikoitz zaudetenean karitatea eman behar duzuela, munduko bizitzaren ontasuna espero eta pobreziaren beldur izan, eta ez atzeratu zure arnasa hona iritsi arte, eta esan arte: 'Egiaz nire aberastasuna honentzat da, nire aberastasuna honentzat da, nahiz eta zalantzarik gabe haiena izango den, nahiz eta zuri gustatu ez arren'».