Ibumu, ibumu, ibumu, kemudian ayahmu
Imam Ahmad : 19175حَدَّثَنَا يَزِيدُ حَدَّثَنَا بَهْزُ بْنُ حَكِيمِ بْنِ مُعَاوِيَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَنْ أَبَرُّ قَالَ أُمَّكَ قُلْتُ ثُمَّ مَنْ قَالَ أُمَّكَ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ثُمَّ مَنْ قَالَ أُمَّكَ قَالَ قُلْتُ ثُمَّ مَنْ قَالَ ثُمَّ أَبَاكَ ثُمَّ الْأَقْرَبَ فَالْأَقْرَبَ
Esan digu [Yazid], esan digu [Bahz bin Hakim bin Mu'awiyah] [bere aitatik] [bere aitonarengandik] esan digu; galdetu nion; 'O Allahren mezularia, nori zerbitzatu behar diot?'. Hark erantzun zion: «Zure ama». galdetu zuen berriro; — Nor da, bada? Hark erantzun zion: «Zure ama». galdetu zuen berriro; 'Nor da, bada?'. Berriz erantzun zuen: «Zure ama». galdetu zuen berriro; 'Nor da, bada?'. Hark erantzun zion: «Zure aita, gero zure senide hurbilena eta hurbilena».