Beliau meminta Abu Bakar ash-Shiddiq untuk menjadi imam shalat menggantikannya

Imam Ibnu Majah : 1224

حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دَاوُدَ مِنْ كِتَابِهِ فِي بَيْتِهِ قَالَ سَلَمَةُ بْنُ نُبَيْطٍ أَنْبَأَنَا عَنْ نُعَيْمِ بْنِ أَبِي هِنْدٍ عَنْ نُبَيْطِ بْنِ شَرِيطٍ عَنْ سَالِمِ بْنِ عُبَيْدٍ قَالَأُغْمِيَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَرَضِهِ ثُمَّ أَفَاقَ فَقَالَ أَحَضَرَتْ الصَّلَاةُ قَالُوا نَعَمْ قَالَ مُرُوا بِلَالًا فَلْيُؤَذِّنْ وَمُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ ثُمَّ أُغْمِيَ عَلَيْهِ فَأَفَاقَ فَقَالَ أَحَضَرَتْ الصَّلَاةُ قَالُوا نَعَمْ قَالَ مُرُوا بِلَالًا فَلْيُؤَذِّنْ وَمُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ ثُمَّ أُغْمِيَ عَلَيْهِ فَأَفَاقَ فَقَالَ أَحَضَرَتْ الصَّلَاةُ قَالُوا نَعَمْ قَالَ مُرُوا بِلَالًا فَلْيُؤَذِّنْ وَمُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ فَقَالَتْ عَائِشَةُ إِنَّ أَبِي رَجُلٌ أَسِيفٌ إِذَا قَامَ ذَلِكَ الْمَقَامَ يَبْكِي لَا يَسْتَطِيعُ فَلَوْ أَمَرْتَ غَيْرَهُ ثُمَّ أُغْمِيَ عَلَيْهِ فَأَفَاقَ فَقَالَ مُرُوا بِلَالًا فَلْيُؤَذِّنْ وَمُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ فَإِنَّكُنَّ صَوَاحِبُ يُوسُفَ أَوْ صَوَاحِبَاتُ يُوسُفَ قَالَ فَأُمِرَ بِلَالٌ فَأَذَّنَ وَأُمِرَ أَبُو بَكْرٍ فَصَلَّى بِالنَّاسِ ثُمَّ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَدَ خِفَّةً فَقَالَ انْظُرُوا لِي مَنْ أَتَّكِئُ عَلَيْهِ فَجَاءَتْ بَرِيرَةُ وَرَجُلٌ آخَرُ فَاتَّكَأَ عَلَيْهِمَا فَلَمَّا رَآهُ أَبُو بَكْرٍ ذَهَبَ لِيَنْكِصَ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ أَنْ اثْبُتْ مَكَانَكَ ثُمَّ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى جَلَسَ إِلَى جَنْبِ أَبِي بَكْرٍ حَتَّى قَضَى أَبُو بَكْرٍ صَلَاتَهُ ثُمَّ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُبِضَقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لَمْ يُحَدِّثْ بِهِ غَيْرُ نَصْرِ بْنِ عَلِيٍّ

Esan zigun [Nashr bin Ali Al Jahdlami-k] esan zigun, esan zigun [Abdullah bin Dawud-ek] - bere etxean duen liburuan - esan zigun, esan zigun [Salamah bin Nubaith-ek] [Nu'aim bin Abu Hindun-ek] [Nubaith bin Syarith-ek] [Salim bin Ubaid-ek] esan zuen: 'Gaixo zegoenean, Alaren Mezulariak (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarengan izan daitezela) zorabiatu egin zen eta gero esnatu zen, galdetu zuen: 'Otoitz egiteko ordua al da?'. Lagunek erantzun zioten: 'Bai', esan zuen: 'Agindu Bilali otoitzerako dei egiteko, eta agindu Abu Bakrri jendea gidatzeko'. Orduan zorabiatu eta konortea berreskuratu zuen, eta gero galdetu zuen: 'Otoitz egiteko ordua al da?'. Lagunek erantzun zioten: 'Bai', esan zuen: 'Agindu Bilali otoitzerako dei egiteko, eta agindu Abu Bakrri jendea gidatzeko'. Gero zorabiatu eta konortea berreskuratu zuen, eta gero galdetu zuen: 'Otoitz egiteko ordua al da?'. Lagunek erantzun zuten: «Bai», esan zuen: «Agindu Bilali otoitzerako dei egiteko, eta agindu Abu Bakrri jendea gidatzeko». Aisyah-ek esan zuen orduan: «Egia esan, nire aita bihotz biguneko gizona da; posizio horretan egongo balitz, negar egingo luke eta ez luke gai izango -irakurtzeko-, saiatu beste norbaiti aginduak ematen». Gero, zorabiatu eta konortea berreskuratu zuen, eta esan zuen: «Agindu Bilali otoitzerako dei egiteko, eta agindu Abu Bakrri jendea gidatzeko. Egia esan, Yusuf-en lagunak edo Yusuf-en emakumezko lagunak zarete». Salim bin Ubaidek esan zuen: «Bilali otoitzerako deitzeko agindu zioten, eta Abu Bakrri ere jendea gidatzeko». Ondoren, Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, hobeto sentitu zen, eta esan zuen: «Begira nazazu, norengan fidatu naiteke?». Orduan etorri ziren Barirah eta beste gizon bat, eta biengan makurtu zen. Abu Bakr-ek ikusi zuenean, atzera egin zuen, baina keinu egin zion; geratu zauden lekuan». Orduan Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam etorri zen eta Abu Bakr-en ondoan eseri zen, Abu Bakr-ek bere otoitza amaitu zuen arte. Horren ondoren, sallallaahu 'alaihi wasallam profeta hil zen. Abu Abdullah-k esan zuen: "Hadith hau gharib da, eta inork ez zuen kontatu Nasr bin Ali izan ezik. '