Shadaqah dari harta yang dicintai sehingga Umar menyerahkan hasil dari tanah Khaibar untuk shadaqah
Imam Bukhari : 2565
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَأَصَابَ عُمَرُ بِخَيْبَرَ أَرْضًا فَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَصَبْتُ أَرْضًا لَمْ أُصِبْ مَالًا قَطُّ أَنْفَسَ مِنْهُ فَكَيْفَ تَأْمُرُنِي بِهِ قَالَ إِنْ شِئْتَ حَبَّسْتَ أَصْلَهَا وَتَصَدَّقْتَ بِهَا فَتَصَدَّقَ عُمَرُ أَنَّهُ لَا يُبَاعُ أَصْلُهَا وَلَا يُوهَبُ وَلَا يُورَثُ فِي الْفُقَرَاءِ وَالْقُرْبَى وَالرِّقَابِ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالضَّيْفِ وَابْنِ السَّبِيلِ لَا جُنَاحَ عَلَى مَنْ وَلِيَهَا أَنْ يَأْكُلَ مِنْهَا بِالْمَعْرُوفِ أَوْ يُطْعِمَ صَدِيقًا غَيْرَ مُتَمَوِّلٍ فِيهِ
hi byerile [Musaddad] u hi byerile [Yazid bin Zurai’] u hi byerile [Ibn ‘Aun] ku suka eka [Nafi’] ku suka eka [Ibn ‘Umar radliallahu ‘anhuma] u te; ‘Umar u kumile nhundzu hi xivumbeko xa misava e Khaibar kutani a hlangana na Muprofeta sallallaahu ‘alaihi wasallam kutani a ku: ‘Ndzi kumile nhundzu naswona a ndzi si tshama ndzi kuma nhundzu leyi nga na nkoka ku tlula yona. Xana u ta ndzi letela njhani hi mhaka leyi?’ U te: ‘Loko u swi lava, u langutela mirhi ivi u nyika vupfuni eka mbuyelo’. Kutani 'Umar u nyikile sadaqah ya yena, laha a nga xavisangiki mirhi, naswona a nga yi nyikanga naswona a nga yi dya ndzhaka, -kambe u nyikerile rifuwo ra yena - eka swisiwana, maxaka,. ku ntshunxa mahlonga, fii sabilillah -ndleleni ya Allah-, ku amukela vaendzi na ibn sabil. Naswona a hi xidyoho leswaku munhu loyi a yi hlayisaka a dya eka yona hi ndlela leyinene ni ku phamela vanghana va yena ntsena loko ku nga ri hi xikongomelo xo yi hlengeleta.