Wahai Rasulullah, aku telah berburu keledai liar dan aku masih menyisakan dagingnya, maka beliau berkata, makanlah, padahal saat itu mereka sedang berihram

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ الرَّبِيعِ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ يَحْيَى عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ أَنَّ أَبَاهُ حَدَّثَهُ قَالَانْطَلَقْنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ الْحُدَيْبِيَةِ فَأَحْرَمَ أَصْحَابُهُ وَلَمْ أُحْرِمْ فَأُنْبِئْنَا بِعَدُوٍّ بِغَيْقَةَ فَتَوَجَّهْنَا نَحْوَهُمْ فَبَصُرَ أَصْحَابِي بِحِمَارِ وَحْشٍ فَجَعَلَ بَعْضُهُمْ يَضْحَكُ إِلَى بَعْضٍ فَنَظَرْتُ فَرَأَيْتُهُ فَحَمَلْتُ عَلَيْهِ الْفَرَسَ فَطَعَنْتُهُ فَأَثْبَتُّهُ فَاسْتَعَنْتُهُمْ فَأَبَوْا أَنْ يُعِينُونِي فَأَكَلْنَا مِنْهُ ثُمَّ لَحِقْتُ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَخَشِينَا أَنْ نُقْتَطَعَ أَرْفَعُ فَرَسِي شَأْوًا وَأَسِيرُ عَلَيْهِ شَأْوًا فَلَقِيتُ رَجُلًا مِنْ بَنِي غِفَارٍ فِي جَوْفِ اللَّيْلِ فَقُلْتُ أَيْنَ تَرَكْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ تَرَكْتُهُ بِتَعْهَنَ وَهُوَ قَائِلٌ السُّقْيَا فَلَحِقْتُ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَيْتُهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَصْحَابَكَ أَرْسَلُوا يَقْرَءُونَ عَلَيْكَ السَّلَامَ وَرَحْمَةَ اللَّهِ وَبَرَكَاتِهِ وَإِنَّهُمْ قَدْ خَشُوا أَنْ يَقْتَطِعَهُمْ الْعَدُوُّ دُونَكَ فَانْظُرْهُمْ فَفَعَلَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا اصَّدْنَا حِمَارَ وَحْشٍ وَإِنَّ عِنْدَنَا فَاضِلَةً فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأَصْحَابِهِ كُلُوا وَهُمْ مُحْرِمُونَ

[Sa'id bin Ar-Rabik] [Ali bin Al Mubarak] [Yahya-rengandik] [Abdullah bin Abu Qatadah-rengandik] esan digunez, [bere aitak] esan zion hau: Hudaibiyahko Itunaren urtean abiatu ginen sallallaahu 'alaihi wasallam Profetarekin, eta gero lagunak ihramera sartu ziren, baina nik ez. Orduan, etsaiak Ghoiqah-en zeudela jakin genuen. Haiei aurre egitera abiatu ginen. Bidean, nire lagunek asto basati bat ikusi zuten, eta horrek elkarri barre eginarazi zien. Beraz, esploratu egin nuen, gero nire zaldiarekin jarraitu nion, gero labankadaz zauritu eta lotu egin nuen gehiago mugitu ez zedin. Laguntza eskatu nien, baina ez ziren laguntzera animatu. Gero, haragia jan genuen. Gero, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam jarraitzen saiatu nintzen, etsaiak egongo ote ziren beldur ginelako. Beraz, batzuetan nire zaldia bizkortzen dut eta batzuetan moteltzen dut. Orduan, gauerdian, Bani Ghifarreko norbaitekin topo egin nuen eta galdetu nion: "Non utzi zenuen Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam profeta?". Esan zuen: "Lehenago Ta'han eremuan utzi nuen, non arratsaldean Suqyan atseden hartu zuen". Azkenean, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin topo egin nuen, harengana hurbildu nintzen arte, eta orduan esan nion: "Oi Rasulullah, zure Maiestatearen lagunek agurrak, errukia eta Alaren bedeinkazioak helarazten dizkizute. Erregearekin batera etorri gabe etsaiari aurre egiteaz kezkatuta daude, beraz, itxaron itzazu". Beraz, itxaron egin zien. Nik ere esan nion: "Oi Alaren Mezularia, asto basatiak ehizatu ditugu eta oraindik haragi pixka bat geratzen zaigu". Beraz, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek bere lagunei esan zien: "Jan". Une hartan ihramen zeuden.