Imam Tirmidzi : 154
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْمُرُ مَعَ أَبِي بَكْرٍ فِي الْأَمْرِ مِنْ أَمْرِ الْمُسْلِمِينَ وَأَنَا مَعَهُمَاوَفِي الْبَاب عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَأَوْسِ بْنِ حُذَيْفَةَ وَعِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عُمَرَ حَدِيثٌ حَسَنٌ وَقَدْ رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ الْحَسَنُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ جُعْفِيٍّ يُقَالُ لَهُ قَيْسٌ أَوْ ابْنُ قَيْسٍ عَنْ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذَا الْحَدِيثَ فِي قِصَّةٍ طَوِيلَةٍ وَقَدْ اخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالتَّابِعِينَ وَمَنْ بَعْدَهُمْ فِي السَّمَرِ بَعْدَ صَلَاةِ الْعِشَاءِ الْآخِرَةِ فَكَرِهَ قَوْمٌ مِنْهُمْ السَّمَرَ بَعْدَ صَلَاةِ الْعِشَاءِ وَرَخَّصَ بَعْضُهُمْ إِذَا كَانَ فِي مَعْنَى الْعِلْمِ وَمَا لَا بُدَّ مِنْهُ مِنْ الْحَوَائِجِ وَأَكْثَرُ الْحَدِيثِ عَلَى الرُّخْصَةِ قَدْ رُوِيَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا سَمَرَ إِلَّا لِمُصَلٍّ أَوْ مُسَافِرٍ
[Ahmad bin Mani'-k] esan zigun; [Abu Mu'awiyah-k] [Al A'masy-tik] [Ibrahim]-etik [Alqamah-etik] [Umar bin Al Khaththab-etik] esan zigun; 'Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek behin Abu Bakr-ekin elkarrizketa bat izan zuen musulmanen arazoei buruz, ni biekin nengoela'. Esan zuen; 'Kapitulu honetan Abdullah bin Amru, Amru bin Hudzaifah eta Imran bin Hushain-en historia bat ere badago'. Abu Isak esan zuen; 'Umar-en haditha benetakoa da. [Al Hasan bin Ubaidullah-ek] hadith hau kontatu du [Ibrahim]-engandik [Alqamah-etik] Ju'fiko gizon batengandik, [Qais edo Ibn Qais] deitzen dena [Umar]-engandik sallallaahu 'alaihi wasallam-etik, eta hadith hau istorio luze batean dago. Profetaren (bakea eta bedeinkapena haren gainean izan daitezela) Lagunen, haren jarraitzaileek eta ondorengoek iritzi desberdinak zituzten azken Isha otoitzaren ondoren hitz egiteari buruzko erabakiari buruz. Batzuek debekatuta (makruh) zegoela uste zuten Isha otoitzaren ondoren hitz egitea, eta beste batzuek, berriz, onartzen zuten ezagutzaren esparruan edo beharrezkoa bazen. Hadith gehienek onartzen dute hori. Profetak (bakea eta bedeinkapena haren gainean izan daitezela) kontatu duenez, honakoa esan zuen: "Ez da zilegi hitz egitea otoitz egiten edo bidaiatzen ari direnentzat izan ezik".