Imam Tirmidzi : 154

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْمُرُ مَعَ أَبِي بَكْرٍ فِي الْأَمْرِ مِنْ أَمْرِ الْمُسْلِمِينَ وَأَنَا مَعَهُمَاوَفِي الْبَاب عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَأَوْسِ بْنِ حُذَيْفَةَ وَعِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عُمَرَ حَدِيثٌ حَسَنٌ وَقَدْ رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ الْحَسَنُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ جُعْفِيٍّ يُقَالُ لَهُ قَيْسٌ أَوْ ابْنُ قَيْسٍ عَنْ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذَا الْحَدِيثَ فِي قِصَّةٍ طَوِيلَةٍ وَقَدْ اخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالتَّابِعِينَ وَمَنْ بَعْدَهُمْ فِي السَّمَرِ بَعْدَ صَلَاةِ الْعِشَاءِ الْآخِرَةِ فَكَرِهَ قَوْمٌ مِنْهُمْ السَّمَرَ بَعْدَ صَلَاةِ الْعِشَاءِ وَرَخَّصَ بَعْضُهُمْ إِذَا كَانَ فِي مَعْنَى الْعِلْمِ وَمَا لَا بُدَّ مِنْهُ مِنْ الْحَوَائِجِ وَأَكْثَرُ الْحَدِيثِ عَلَى الرُّخْصَةِ قَدْ رُوِيَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا سَمَرَ إِلَّا لِمُصَلٍّ أَوْ مُسَافِرٍ

wedi dweud wrthym [dywedodd Ahmad bin Mani']; wedi dweud wrthym [Abu Mu'awiyah] gan [Al A'masy] gan [Ibrahim] gan [Alqamah] gan [Umar bin Al Khaththab] dywedodd; 'Cafodd Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam sgwrs unwaith gydag Abu Bakr ynglŷn â phroblemau'r Mwslimiaid, tra roeddwn i gyda'r ddau ohonyn nhw.' Dywedodd; 'Yn y bennod hon mae hanes hefyd gan Abdullah bin Amru, Amru bin Hudzaifah ac Imran bin Hushain'. Dywedodd Abu Isa; 'Mae hadith Umar yn ddilys gan hasan. Mae [Al Hasan bin Ubaidullah] wedi adrodd yr hadith hwn gan [Ibrahim] o [Alqamah] gan ddyn o Ju'fi a elwir yn [Qais neu Ibn Qais] o [Umar] gan y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam, ac mae'r hadith hwn mewn stori hir. Roedd ysgolheigion o blith Cymdeithion y Proffwyd (boed heddwch a bendithion Allah arno), ei ddilynwyr, a'r rhai a ddaeth ar eu hôl yn anghytuno ynghylch y rheol ar sgwrsio ar ôl y weddi Isha olaf. Roedd rhai ohonynt yn ystyried ei bod yn makrooh (gwaharddedig) sgwrsio ar ôl y weddi Isha, tra bod eraill yn caniatáu hynny os oedd o fewn cwmpas gwybodaeth neu'n angenrheidiol. Mae'r rhan fwyaf o hadithiau yn caniatáu hyn. Adroddir gan y Proffwyd (boed heddwch a bendithion Allah arno) ei fod wedi dweud: "Ni chaniateir sgwrsio ac eithrio i'r rhai sy'n gweddïo neu'n teithio."