इमाम अबू दाऊद : 3401
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ أَبِي بِشْرٍ عَنْ أَبِي الْمُتَوَكِّلِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّأَنَّ رَهْطًا مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْطَلَقُوا فِي سَفْرَةٍ سَافَرُوهَا فَنَزَلُوا بِحَيٍّ مِنْ أَحْيَاءِ الْعَرَبِ فَقَالَ بَعْضُهُمْ إِنَّ سَيِّدَنَا لُدِغَ فَهَلْ عِنْدَ أَحَدٍ مِنْكُمْ شَيْءٌ يَنْفَعُ صَاحِبَنَا فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ نَعَمْ وَاللَّهِ إِنِّي لَأَرْقِي وَلَكِنْ اسْتَضَفْنَاكُمْ فَأَبَيْتُمْ أَنْ تُضَيِّفُونَا مَا أَنَا بِرَاقٍ حَتَّى تَجْعَلُوا لِي جُعْلًا فَجَعَلُوا لَهُ قَطِيعًا مِنْ الشَّاءِ فَأَتَاهُ فَقَرَأَ عَلَيْهِ أُمَّ الْكِتَابِ وَيَتْفُلُ حَتَّى بَرَأَ كَأَنَّمَا أُنْشِطَ مِنْ عِقَالٍ قَالَ فَأَوْفَاهُمْ جُعْلَهُمْ الَّذِي صَالَحُوهُمْ عَلَيْهِ فَقَالُوا اقْتَسِمُوا فَقَالَ الَّذِي رَقَى لَا تَفْعَلُوا حَتَّى نَأْتِيَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَسْتَأْمِرَهُ فَغَدَوْا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرُوا لَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ أَيْنَ عَلِمْتُمْ أَنَّهَا رُقْيَةٌ أَحْسَنْتُمْ اقْتَسِمُوا وَاضْرِبُوا لِي مَعَكُمْ بِسَهْمٍ
हे आम्हाला [मुसद्दद] यांनी सांगितले, ज्यांनी [अबू 'अवानाह] यांच्याकडून, [अबू बिश्र] यांच्याकडून, [अबू अल-मुतवक्किल] यांच्याकडून, [अबू सा'ईद अल-खुद्री] यांच्याकडून सांगितले की पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या काही सहचार्यांनी प्रवासाला निघाले. ते मग एका अरब गावात थांबले, आणि काही गावकऱ्यांनी म्हटले, 'खरंच, आमच्या नेत्याला विखारी कीरने चावलं आहे; तुमच्यापैकी कोणाकडे तरी काही आहे का जे आमच्या सोबतीला उपयुक्त ठरेल?' मग पैकी एका सोबतीने उत्तर दिलं, 'होय. अल्लाहच्या शपथे, मी एक दुआ वाचणार आहे, पण आम्ही तुम्हाला आमचे पाहुणे व्हायला सांगितले होते, तरीही तुम्ही आम्हाला पाहुणे म्हणून स्वीकारले नाही. मी उपचार करणार नाही जोपर्यंत तुम्ही मला भेटवस्तू देत नाही." गावकऱ्यांनी त्याला भेट म्हणून बकऱ्यांचा एक कळप दिला, आणि त्या सहचार्याने चाकलेल्या माणसाजवळ जाऊन त्याच्यावर सूरा अल-फातिहा वाचली, आणि त्यावर फुंक मारली, तो माणूस बरा झाला, जणू काही त्याला बंधनातून मुक्त केले गेले." अबू सा'द अल-खुद्री म्हणाले, "त्यांनी मग जसे त्यांनी वचन दिले होते, तसाच त्यांनी साथीदारांना तो भेटवस्तू देण्याचे वचन पूर्ण केले. मग साथीदारांनी म्हटले, 'बकरी वाटून टाका!' पण ज्या साथीदाराने मंत्र वाचला होता, त्याने म्हटले, 'असे करू नका जोपर्यंत आपण अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडे जाऊन त्यांचा सल्ला घेत नाही.' मग ते अल्लाहचे शांति आणि आशीर्वाद त्याच्यावर असोत, पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडे गेले आणि त्यांना हा प्रसंग सांगितला. पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी त्यानंतर म्हटले: 'तुम्हाला कसे कळले की अल-फतिहा ही एक तावीज होती? तुम्ही बरोबर केले; त्यांना वाटून घ्या आणि मला तुमच्यासोबत एक हिस्सा द्या.'