Imam Abu Dawud : 3401

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ أَبِي بِشْرٍ عَنْ أَبِي الْمُتَوَكِّلِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّأَنَّ رَهْطًا مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْطَلَقُوا فِي سَفْرَةٍ سَافَرُوهَا فَنَزَلُوا بِحَيٍّ مِنْ أَحْيَاءِ الْعَرَبِ فَقَالَ بَعْضُهُمْ إِنَّ سَيِّدَنَا لُدِغَ فَهَلْ عِنْدَ أَحَدٍ مِنْكُمْ شَيْءٌ يَنْفَعُ صَاحِبَنَا فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ نَعَمْ وَاللَّهِ إِنِّي لَأَرْقِي وَلَكِنْ اسْتَضَفْنَاكُمْ فَأَبَيْتُمْ أَنْ تُضَيِّفُونَا مَا أَنَا بِرَاقٍ حَتَّى تَجْعَلُوا لِي جُعْلًا فَجَعَلُوا لَهُ قَطِيعًا مِنْ الشَّاءِ فَأَتَاهُ فَقَرَأَ عَلَيْهِ أُمَّ الْكِتَابِ وَيَتْفُلُ حَتَّى بَرَأَ كَأَنَّمَا أُنْشِطَ مِنْ عِقَالٍ قَالَ فَأَوْفَاهُمْ جُعْلَهُمْ الَّذِي صَالَحُوهُمْ عَلَيْهِ فَقَالُوا اقْتَسِمُوا فَقَالَ الَّذِي رَقَى لَا تَفْعَلُوا حَتَّى نَأْتِيَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَسْتَأْمِرَهُ فَغَدَوْا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرُوا لَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ أَيْنَ عَلِمْتُمْ أَنَّهَا رُقْيَةٌ أَحْسَنْتُمْ اقْتَسِمُوا وَاضْرِبُوا لِي مَعَكُمْ بِسَهْمٍ

আমাক কৈছে [মুছাদ্দাদে] আমাক [আবু আৱানাহ] [আবু বিছিৰ]ৰ পৰা [আবু আল মুতাৱাকিল]ৰ পৰা [আবু ছাইদ আল খুদ্ৰী]ৰ পৰা কৈছে যে হজৰত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ কিছুমান সহযোগীয়ে এনে যাত্ৰাত গৈছিল যিটো তেওঁলোকে হাতত লৈছিল। তাৰ পাছত আৰব গাঁৱ এখনত ৰৈ গ’ল, গাঁৱৰ কিছুমান মানুহে ক’লে, ‘সঁচাকৈয়ে আমাৰ নেতাক চেপা খালে, তোমালোকৰ কোনোবাই আমাৰ বন্ধুৰ বাবে কিবা উপযোগী বস্তু আছেনে?’। তেতিয়া বন্ধু এজনে উত্তৰ দিলে, ‘হয়। আল্লাহৰ কচম, সঁচাকৈয়ে মই সেৱা কৰিলোহেঁতেন, কিন্তু আমি আপোনালোকক আমাৰ আতিথ্য দিবলৈ কৈছো কিন্তু আপুনি আমাক আলহী কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিলে। তুমি মোক উপহাৰ নিদিয়ালৈকে মই প্ৰতিশ্ৰুতি নিদিওঁ'। তাৰ পিছত গাঁৱৰ ৰাইজে তেওঁক এজাক ছাগলী উপহাৰ হিচাপে দিলে, তাৰ পিছত বন্ধুজনে চেপি ধৰা ব্যক্তিজনৰ ওচৰলৈ আহি তেওঁক ছুৰা আল ফাতিহা পঢ়িলে, তাৰ পিছত তেওঁক বন্ধনৰ পৰা মুক্তি পোৱাৰ দৰে মানুহজন সুস্থ নোহোৱালৈকে তেওঁৰ ওপৰত ফুঁৱাই দিলে। আবু ছাইদ আল খুদ্ৰীয়ে ক’লে, ‘তাৰ পিছত তেওঁলোকে প্ৰতিশ্ৰুতি অনুসৰি বন্ধুসকলক উপহাৰ দিয়াৰ প্ৰতিশ্ৰুতি পূৰণ কৰিলে। তেতিয়া বন্ধুসকলে ক’লে, ছাগলীবোৰ ভাগ কৰি দিয়ক! তাৰ পিছত যিজন বন্ধুৱে সেই মন্ত্ৰ পাঠ কৰিছিল, তেওঁ ক’লে, ‘যেতিয়ালৈকে আমি ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ওচৰলৈ নাহি তেওঁৰ বিবেচনা নিবিচাৰো তেতিয়ালৈকে আপুনি সেইটো নকৰিব। তাৰ পিছত তেওঁলোকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ওচৰলৈ গৈ তেওঁক এই কথা উল্লেখ কৰিলে। তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘আপুনি কেনেকৈ জানে যে আল ফাতিহা এটা মন্ত্ৰ? আপুনি ভাল কাম কৰিছে, শ্বেয়াৰ কৰক আৰু মোক আপোনাৰ লগত এটা শ্বেয়াৰ দিয়ক'।