Imam Abu Dawud : 1029
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبٍ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ عَنْ اللَّيْثِ قَالَ قَالَ رَبِيعَةُ يَعْنِي كَتَبَ إِلَيْهِ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دِينَارٍ قَالَغَابَتْ الشَّمْسُ وَأَنَا عِنْدَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ فَسِرْنَا فَلَمَّا رَأَيْنَاهُ قَدْ أَمْسَى قُلْنَا الصَّلَاةُ فَسَارَ حَتَّى غَابَ الشَّفَقُ وَتَصَوَّبَتْ النُّجُومُ ثُمَّ إِنَّهُ نَزَلَ فَصَلَّى الصَّلَاتَيْنِ جَمِيعًا ثُمَّ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا جَدَّ بِهِ السَّيْرُ صَلَّى صَلَاتِي هَذِهِ يَقُولُ يَجْمَعُ بَيْنَهُمَا بَعْدَ لَيْلٍقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ عَاصِمُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ أَخِيهِ عَنْ سَالِمٍ وَرَوَاهُ ابْنُ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ ذُؤَيْبٍ أَنَّ الْجَمْعَ بَيْنَهُمَا مِنْ ابْنِ عُمَرَ كَانَ بَعْدَ غُيُوبِ الشَّفَقِ
Esan zigun [Abdul Malik bin Syu'aibek] esan zigun [Ibn Wahbek] [Al Laits]-etik esan zuela; [Rabi'ahek] esan zuen; -hau da, gutun bat idatzi zion Al Laitsi- esan zidan [Abdullah bin Dinar] esan zuela: 'Eguzkia sartu zen, Abdullah bin Umarren ondoan nengoela, orduan abiatu ginen. Arratsaldea zela jakin genuenean, esan genuen: 'Otoitz egiteko ordua heldu da!'. Baina Ibnu Umarrek jarraitu zuen, argi gorria desagertu eta izarrak agertzen hasi ziren arte, orduan [Ibnu Umar] gelditu zen bi otoitzetan -Maghrib eta Isha- batzeko, eta gero esan zuen: 'Behin ikusi nuen Allahren Mezularia, sallallaahu 'alaihi wasallam, bidaia batean nekatuta zegoela, bi otoitz hauek esan zituen', dio; 'hau da, gaua iritsi zenean lagunduz'. Abu Daudek esan zuen: '['Ashim bin Muhammadek] ere kontatu zuen [bere anaiarengandik] [Salim]-engandik. Eta [Ibnu Abu Najih-ek] [Isma'il bin Abdurrahman bin Dzu'aib-engandik] kontatu zuen bigarren belaunaldia Ibn Umar-engandik etorri zela mega gorria desagertu ondoren.