Tata cara tayamum

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ أَخْبَرَنَا حَمَّادٌ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ بَنِي عَامِرٍ قَالَدَخَلْتُ فِي الْإِسْلَامِ فَأَهَمَّنِي دِينِي فَأَتَيْتُ أَبَا ذَرٍّ فَقَالَ أَبُو ذَرٍّ إِنِّي اجْتَوَيْتُ الْمَدِينَةَ فَأَمَرَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِذَوْدٍ وَبِغَنَمٍ فَقَالَ لِي اشْرَبْ مِنْ أَلْبَانِهَا قَالَ حَمَّادٌ وَأَشُكُّ فِي أَبْوَالِهَا هَذَا قَوْلُ حَمَّادٍ فَقَالَ أَبُو ذَرٍّ فَكُنْتُ أَعْزُبُ عَنْ الْمَاءِ وَمَعِي أَهْلِي فَتُصِيبُنِي الْجَنَابَةُ فَأُصَلِّي بِغَيْرِ طَهُورٍ فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِنِصْفِ النَّهَارِ وَهُوَ فِي رَهْطٍ مِنْ أَصْحَابِهِ وَهُوَ فِي ظِلِّ الْمَسْجِدِ فَقَالَ أَبُو ذَرٍّ فَقُلْتُ نَعَمْ هَلَكْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ وَمَا أَهْلَكَكَ قُلْتُ إِنِّي كُنْتُ أَعْزُبُ عَنْ الْمَاءِ وَمَعِي أَهْلِي فَتُصِيبُنِي الْجَنَابَةُ فَأُصَلِّي بِغَيْرِ طُهُورٍ فَأَمَرَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَاءٍ فَجَاءَتْ بِهِ جَارِيَةٌ سَوْدَاءُ بِعُسٍّ يَتَخَضْخَضُ مَا هُوَ بِمَلْآنَ فَتَسَتَّرْتُ إِلَى بَعِيرِي فَاغْتَسَلْتُ ثُمَّ جِئْتُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا أَبَا ذَرٍّ إِنَّ الصَّعِيدَ الطَّيِّبَ طَهُورٌ وَإِنْ لَمْ تَجِدْ الْمَاءَ إِلَى عَشْرِ سِنِينَ فَإِذَا وَجَدْتَ الْمَاءَ فَأَمِسَّهُ جِلْدَكَقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَيُّوبَ لَمْ يَذْكُرْ أَبْوَالَهَا قَالَ أَبُو دَاوُد هَذَا لَيْسَ بِصَحِيحٍ وَلَيْسَ فِي أَبْوَالِهَا إِلَّا حَدِيثُ أَنَسٍ تَفَرَّدَ بِهِ أَهْلُ الْبَصْرَةِ

Esan digu [Musa bin Isma'ilek] [Hammad] [Ayyubetik] [Abu Qilabahetik] [Banu Amirreko gizon batek] esan zigun: Islamera bihurtu nintzen, baina triste nengoen erlijio honen Sharia ez nekielako, beraz, Abu Dzarrrengana joan nintzen. [Abu Dzarr]ek esan zuen: Egia esan, ez zait gustatzen Medina. Beraz, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek gameluak eta ahuntzak bazkatzeko agindu zidan eta esan zidan: 'Edan haien esnea'. Hammadek esan zuen: Zalantzak ditut gernuari buruz, eta hauek dira Hammaden hitzak. Abu Dzarrek esan zuen: Garai hartan ez nuen urik lortu eta nire emaztearekin nengoen, gero junub nintzen, beraz, garbitu gabe otoitz egin nuen. Gero, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-engana joan nintzen arratsalde erdian, eta garai hartan bere lagun talde batekin zegoen meskitaren itzalean. Galdetu zidan: Abu Dzarr al zara? Nik erantzun nion: Bai, arazoetan nago, Allahren Mezularia. Galdetu zidan: Zerk egiten zaitu zorigaiztoko? Nik erantzun nion: Ez neukan urik, eta nire emaztearekin nengoen, gero junub izan nintzen, eta gero otoitz egin nuen neure burua garbitu gabe. Beraz, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek norbaiti ura ekartzeko agindu zion, eta gero esklabo beltz bat etorri zen urez beteta zegoelako mugitzen zen ontzi batekin, baina ez zegoen beteta. Gero, gameluan estali nintzen, gero dutxatu nintzen, eta gero Allahren Mezularia, sallallaahu 'alaihi wasallam-engana itzuli nintzen, eta orduan esan zidan: 'Abu Dzarr, lur garbia garbiketarako tresna bat da, hamar urtez urik aurkitu ez baduzu ere. Ura aurkitzen duzunean, aplikatu zure azalean - bainatu eta egin abluzioa - harekin. Abu Dawudek esan zuen: [Hammad bin Zaid]-ek [Ayyub]-engandik kontatua, bere gernua aipatu gabe. Abu Dawudek esan zuen; Hau ez da benetakoa, eta ez dago haren gernuaren aipamenik, Anas-en hadith-ean izan ezik, Basrah-eko adituak bakarrik kontatu zuena.