Nabi menolak tawaran malaikat menimpakan dua gunung kepada penduduk Thaif, dan berharap Allah mengeluarkan dari sulbi mereka orang yang bertauhid

و حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ وَحَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى وَعَمْرُو بْنُ سَوَّادٍ الْعَامِرِيُّ وَأَلْفَاظُهُمْ مُتَقَارِبَةٌ قَالُوا حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ حَدَّثَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدَّثَتْهُ أَنَّهَا قَالَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ أَتَى عَلَيْكَ يَوْمٌ كَانَ أَشَدَّ مِنْ يَوْمِ أُحُدٍ فَقَالَ لَقَدْ لَقِيتُ مِنْ قَوْمِكِ وَكَانَ أَشَدَّ مَا لَقِيتُ مِنْهُمْ يَوْمَ الْعَقَبَةِ إِذْ عَرَضْتُ نَفْسِي عَلَى ابْنِ عَبْدِ يَالِيلَ بْنِ عَبْدِ كُلَالٍ فَلَمْ يُجِبْنِي إِلَى مَا أَرَدْتُ فَانْطَلَقْتُ وَأَنَا مَهْمُومٌ عَلَى وَجْهِي فَلَمْ أَسْتَفِقْ إِلَّا بِقَرْنِ الثَّعَالِبِ فَرَفَعْتُ رَأْسِي فَإِذَا أَنَا بِسَحَابَةٍ قَدْ أَظَلَّتْنِي فَنَظَرْتُ فَإِذَا فِيهَا جِبْرِيلُ فَنَادَانِي فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَدْ سَمِعَ قَوْلَ قَوْمِكَ لَكَ وَمَا رُدُّوا عَلَيْكَ وَقَدْ بَعَثَ إِلَيْكَ مَلَكَ الْجِبَالِ لِتَأْمُرَهُ بِمَا شِئْتَ فِيهِمْ قَالَ فَنَادَانِي مَلَكُ الْجِبَالِ وَسَلَّمَ عَلَيَّ ثُمَّ قَالَ يَا مُحَمَّدُ إِنَّ اللَّهَ قَدْ سَمِعَ قَوْلَ قَوْمِكَ لَكَ وَأَنَا مَلَكُ الْجِبَالِ وَقَدْ بَعَثَنِي رَبُّكَ إِلَيْكَ لِتَأْمُرَنِي بِأَمْرِكَ فَمَا شِئْتَ إِنْ شِئْتَ أَنْ أُطْبِقَ عَلَيْهِمْ الْأَخْشَبَيْنِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَلْ أَرْجُو أَنْ يُخْرِجَ اللَّهُ مِنْ أَصْلَابِهِمْ مَنْ يَعْبُدُ اللَّهَ وَحْدَهُ لَا يُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا

At sinabi niya sa akin [Abu At Thahir Ahmad bin 'Amru bin Sarh] at [Harmalah bin Yahya] at ['Amru bin Sawad Al 'Amiri], habang ang kanilang mga lafadz ay magkalapit, sinabi nila; ay nagsabi sa amin [Ibn Wahb] sinabi niya; [Si Yunus] ay nagsabi sa akin mula kay [Ibn Shihab] na nagsabi sa akin ['Urwah bin Zubair] na ['Aisha] ang asawa ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam, ay nagsabi sa kanya na minsan ay sinabi niya sa Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam, "O Rasulullah, naramdaman mo na ba ang pinakamahirap na kahirapan kaysa sa araw ng labanan sa Uhud?" Sumagot siya: "Naranasan ko ang mga paghihirap mula sa iyong mga tao, at iyon ang pinakamahirap na paghihirap na naranasan ko mula sa kanila, lalo na ang insidente noong araw ng 'aqabah. Noong panahong iyon, pumunta ako kay Ibn 'Abd Yaaliil bin 'Abd Kulal, ngunit ayaw niyang tuparin ang aking mga inaasahan kaya iniwan ko siyang puno ng pagkabalisa, at napagtanto ko lamang ang aking sarili nang makarating ako sa Qarnits Tsa'alib. Pagkatapos ay itinaas ko ang aking ulo at lumabas na ako ay nalililiman ng mga ulap, pagkatapos kong tumingin, isang anghel na si Jibril ang naroon. Tinawag niya ako at sinabi: 'Tunay nga, narinig ni Allah 'azza wajalla ang mga salita ng iyong mga tao laban sa iyo at ang kanilang pagtanggi sa iyong paanyaya. At ipinadala Niya ang anghel na tagapagbantay ng bundok upang utusan mo siyang sirain sila ayon sa gusto mo'. Sinabi niya: "Pagkatapos ay tinawag ako ng anghel na nagbabantay sa bundok at binati ako, na nagsasabing: 'O Muhammad, tunay ngang narinig ni Allah ang mga salita ng iyong mga tao laban sa iyo, at ako, ang anghel na nagbabantay sa bundok, ay isinugo ng iyong Rabb upang salubungin ka upang isagawa ang iyong nais. Kung nais mo, isasara ko ang dalawang bundok na ito para sa kanila.'" Sinabi sa kanya ng Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam: "Sa katunayan, umaasa ako na ilalabas ng Allah mula sa kanilang mga patay na buto ang mga taong nagnanais sumamba sa Allah at hindi nagtambal sa Kanya ng anuman."