Hadith Representative
Nabi menolak tawaran malaikat menimpakan dua gunung kepada penduduk Thaif, dan berharap Allah mengeluarkan dari sulbi mereka orang yang bertauhid
Imam Bukhari : 2992حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ حَدَّثَنِي عُرْوَةُ أَنَّ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدَّثَتْهُ أَنَّهَا قَالَتْ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ أَتَى عَلَيْكَ يَوْمٌ كَانَ أَشَدَّ مِنْ يَوْمِ أُحُدٍ قَالَ لَقَدْ لَقِيتُ مِنْ قَوْمِكِ مَا لَقِيتُ وَكَانَ أَشَدَّ مَا لَقِيتُ مِنْهُمْ يَوْمَ الْعَقَبَةِ إِذْ عَرَضْتُ نَفْسِي عَلَى ابْنِ عَبْدِ يَالِيلَ بْنِ عَبْدِ كُلَالٍ فَلَمْ يُجِبْنِي إِلَى مَا أَرَدْتُ فَانْطَلَقْتُ وَأَنَا مَهْمُومٌ عَلَى وَجْهِي فَلَمْ أَسْتَفِقْ إِلَّا وَأَنَا بِقَرْنِ الثَّعَالِبِ فَرَفَعْتُ رَأْسِي فَإِذَا أَنَا بِسَحَابَةٍ قَدْ أَظَلَّتْنِي فَنَظَرْتُ فَإِذَا فِيهَا جِبْرِيلُ فَنَادَانِي فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ قَدْ سَمِعَ قَوْلَ قَوْمِكَ لَكَ وَمَا رَدُّوا عَلَيْكَ وَقَدْ بَعَثَ إِلَيْكَ مَلَكَ الْجِبَالِ لِتَأْمُرَهُ بِمَا شِئْتَ فِيهِمْ فَنَادَانِي مَلَكُ الْجِبَالِ فَسَلَّمَ عَلَيَّ ثُمَّ قَالَ يَا مُحَمَّدُ فَقَالَ ذَلِكَ فِيمَا شِئْتَ إِنْ شِئْتَ أَنْ أُطْبِقَ عَلَيْهِمْ الْأَخْشَبَيْنِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَلْ أَرْجُو أَنْ يُخْرِجَ اللَّهُ مِنْ أَصْلَابِهِمْ مَنْ يَعْبُدُ اللَّهَ وَحْدَهُ لَا يُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا
आमकां सांगलां [अब्दुल्ला बिन यूसुफ] आमकां सांगलां [इब्नू वहब] म्हणालो ताणें म्हाका [युनुस] [इब्न शिहाब] कडल्यान सांगलां म्हणलें ताणें म्हाका सांगलां ['उरवाह] की ['ऐस्याह रदलियाहु अनहु], पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हांची बायल ताका सांगलें की तिणें एकदां पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहिक विचारलें wasallam: ‘तुमच्या महामहिमान झुजा परस चड खर कितें तरी अणभवलां काय? उहुद?'. ताणें जाप दिली: ‘खरें म्हणल्यार तुमच्या लोकां कडल्यान म्हाका खूबदां घडणुको अणभवतात. आनी तांकां हाताळपाक हांवें केन्नाच अणभवल्ली सगळ्यांत कठीण घडणूक अल-अकाबा घडणुके वेळार जाली, जेन्ना हांवें इब्नू अब्दी यलील बिन अब्दु कुलाल हाका म्हाका मजत करपाक स्वताक अर्पण केलें पूण निमाणे हांव अस्वस्थ तोंडान भायर सरले मेरेन ताका म्हजी इत्सा पुराय करपाची इत्सा नाशिल्ली आनी हांव कर्णू अतस-त्साअलिब -कर्नु अल-मनाझील- हांगा आसतना सोडल्यार शांत जालो ना. हांवें तकली वयर काडली आनी म्हाका व्यापून दवरल्ल्या मेघा खाला आशिल्ल्याचें कळ्ळें, मागीर हांवें त्या दिशेन पळयलें आनी कळ्ळें की थंय गॅब्रिएल देवदूत आसा जांणी मागीर म्हाका आपयलो आनी म्हणलें; ‘खरें म्हणल्यार तुमचे लोक तुमकां कितें सांगतात आनी तुमचेर कितें घालतात तें अल्ला आयकता. आनी अल्लान तुमकां दोंगरी देवदूत धाडल्यात जे तुमकां जाय तें आज्ञा करपाक तयार आसात.' म्हणून दोंगराच्या देवदूतान रडून म्हाका नमस्कार केलो मागीर म्हणलें; 'हे मुहंमद'. अशें ताणें म्हणलें; 'तुका कितें जाय म्हणचें.' तुका जाय जाल्यार हांव ह्या दोन दोंगरांक तांचेर कुसकुसून उडयतलों'. देखून पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाणें म्हणलें: ना. खरें म्हणल्यार अल्ला तांच्या वंशजांतल्यान एकमेव अल्लाची पुजा करपी आनी ताचे कडेन खंयच्याच गजाली कडेन भागीदार नात अशे लोक उबारतले अशी आस्त बाळगता.’