Hadith Representative
Nabi menolak tawaran malaikat menimpakan dua gunung kepada penduduk Thaif, dan berharap Allah mengeluarkan dari sulbi mereka orang yang bertauhid
Imam Bukhari : 2992حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ حَدَّثَنِي عُرْوَةُ أَنَّ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدَّثَتْهُ أَنَّهَا قَالَتْ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ أَتَى عَلَيْكَ يَوْمٌ كَانَ أَشَدَّ مِنْ يَوْمِ أُحُدٍ قَالَ لَقَدْ لَقِيتُ مِنْ قَوْمِكِ مَا لَقِيتُ وَكَانَ أَشَدَّ مَا لَقِيتُ مِنْهُمْ يَوْمَ الْعَقَبَةِ إِذْ عَرَضْتُ نَفْسِي عَلَى ابْنِ عَبْدِ يَالِيلَ بْنِ عَبْدِ كُلَالٍ فَلَمْ يُجِبْنِي إِلَى مَا أَرَدْتُ فَانْطَلَقْتُ وَأَنَا مَهْمُومٌ عَلَى وَجْهِي فَلَمْ أَسْتَفِقْ إِلَّا وَأَنَا بِقَرْنِ الثَّعَالِبِ فَرَفَعْتُ رَأْسِي فَإِذَا أَنَا بِسَحَابَةٍ قَدْ أَظَلَّتْنِي فَنَظَرْتُ فَإِذَا فِيهَا جِبْرِيلُ فَنَادَانِي فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ قَدْ سَمِعَ قَوْلَ قَوْمِكَ لَكَ وَمَا رَدُّوا عَلَيْكَ وَقَدْ بَعَثَ إِلَيْكَ مَلَكَ الْجِبَالِ لِتَأْمُرَهُ بِمَا شِئْتَ فِيهِمْ فَنَادَانِي مَلَكُ الْجِبَالِ فَسَلَّمَ عَلَيَّ ثُمَّ قَالَ يَا مُحَمَّدُ فَقَالَ ذَلِكَ فِيمَا شِئْتَ إِنْ شِئْتَ أَنْ أُطْبِقَ عَلَيْهِمْ الْأَخْشَبَيْنِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَلْ أَرْجُو أَنْ يُخْرِجَ اللَّهُ مِنْ أَصْلَابِهِمْ مَنْ يَعْبُدُ اللَّهَ وَحْدَهُ لَا يُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا
بىزگە [ئابدۇللاھ بىن يۈسۈپ] بىزگە [ئىبنۇ ۋەھب] ماڭا [يۇنۇس] نى [ئىبنۇ شىھاب] ماڭا [ئۇرۋە] نى [ئىبنۇ شىھاب] نى [ئۇرۋە] نى [پەيغەمبەر سەللەللاھۇ ئەلەيھى ۋەسەللەمنىڭ ئايالى ئايسە رەزىيەللاھۇ ئەنھۇ] نىڭ پەيغەمبەر سەللەللاھۇ ئەلەيھى ۋەسەللەمدىن: «سىزنىڭ پادىشاھلىقىڭىز ئۇرۇشتىنمۇ قاتتىقراق ۋەقەنى باشتىن كەچۈردىمۇ؟ ئۇھۇد؟» دەپ سورىغانلىقىنى ئېيتتى. ئۇ: «ھەقىقەتەن، مەن كۆپىنچە سىزنىڭ قەۋمىڭىزدىن ۋەقەلەرنى باشتىن كەچۈرىمەن. ئۇلار بىلەن بولغان ئەڭ قىيىن ۋەقە ئەقەبە ۋەقەسىدە بولدى، مەن ئۆزۈمنى ئىبنى ئابدى يالىل بىن ئابدۇلالغا ياردەم قىلىشقا تەكلىپ قىلدىم، ئەمما ئۇ مېنىڭ تىلىكىمنى ئەمەلگە ئاشۇرماقچى بولمىدى، ئاخىرى مەن بىئارام چىراي بىلەن كەتتىم، پەقەت قارنۇ ئەسسائالىبتا - قارنۇ ئەل-مانازىلدا - تۇرغان ۋاقتىمدا تىنچلانمىدىم» دەپ جاۋاب بەردى. مەن بېشىمنى كۆتۈردۈم، مېنى قاپلىغان بۇلۇتنىڭ ئاستىدا ئىكەنلىكىم ئايان بولدى، ئاندىن مەن ئۇ تەرەپكە قارىدىم، ئۇ يەردە جىبرائىل پەرىشتە بار ئىكەن، ئۇ مېنى چاقىرىپ: «ھەقىقەتەن ئاللاھ قەۋمىڭنىڭ ساڭا نېمە دېيىشىنى ۋە ساڭا نېمە قىلىشىنى ئاڭلايدۇ. ئاللاھ ساڭا خالىغان نەرسىڭگە بۇيرۇق قىلىشقا تەييار تاغ پەرىشتىلىرىنى ئەۋەتتى» دېدى. تاغ پەرىشتىسى ۋارقىراپ ماڭا سالام بەردى، ئاندىن: «ئى مۇھەممەد!» دېدى. ئۇ: «خالىغانچە ئېيت. ئەگەر خالىساڭ، مەن بۇ ئىككى تاغنى ئۇلارنىڭ ئۈستىگە ئېزىۋېتىمەن» دېدى. پەيغەمبەر سەللەللاھۇ ئەلەيھى ۋەسەللەم: «ياق. ئەمەلىيەتتە، مەن ئاللاھنىڭ ئۇلارنىڭ ئەۋلادلىرىدىن يالغۇز ئاللاھقا ئىبادەت قىلىدىغان ۋە ئۇنىڭغا ھېچ نەرسىنى شېرىك كەلتۈرمەيدىغان كىشىلەرنى پەيدا قىلىشىنى ئۈمىد قىلىمەن» دېدى.