Hadith Representative
Malaikat maut datang kepada Nabi adam lebih awal 40 tahun karena umurnya sudah diberikan kepada Nabi daud
Imam Tirmidzi : 3002حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا خَلَقَ اللَّهُ آدَمَ مَسَحَ ظَهْرَهُ فَسَقَطَ مِنْ ظَهْرِهِ كُلُّ نَسَمَةٍ هُوَ خَالِقُهَا مِنْ ذُرِّيَّتِهِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَجَعَلَ بَيْنَ عَيْنَيْ كُلِّ إِنْسَانٍ مِنْهُمْ وَبِيصًا مِنْ نُورٍ ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى آدَمَ فَقَالَ أَيْ رَبِّ مَنْ هَؤُلَاءِ قَالَ هَؤُلَاءِ ذُرِّيَّتُكَ فَرَأَى رَجُلًا مِنْهُمْ فَأَعْجَبَهُ وَبِيصُ مَا بَيْنَ عَيْنَيْهِ فَقَالَ أَيْ رَبِّ مَنْ هَذَا فَقَالَ هَذَا رَجُلٌ مِنْ آخِرِ الْأُمَمِ مِنْ ذُرِّيَّتِكَ يُقَالُ لَهُ دَاوُدُ فَقَالَ رَبِّ كَمْ جَعَلْتَ عُمْرَهُ قَالَ سِتِّينَ سَنَةً قَالَ أَيْ رَبِّ زِدْهُ مِنْ عُمْرِي أَرْبَعِينَ سَنَةً فَلَمَّا قُضِيَ عُمْرُ آدَمَ جَاءَهُ مَلَكُ الْمَوْتِ فَقَالَ أَوَلَمْ يَبْقَ مِنْ عُمْرِي أَرْبَعُونَ سَنَةً قَالَ أَوَلَمْ تُعْطِهَا ابْنَكَ دَاوُدَ قَالَ فَجَحَدَ آدَمُ فَجَحَدَتْ ذُرِّيَّتُهُ وَنُسِّيَ آدَمُ فَنُسِّيَتْ ذُرِّيَّتُهُ وَخَطِئَ آدَمُ فَخَطِئَتْ ذُرِّيَّتُهُقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
موږ ته [عبد بن حمید] خبر راکړی دی موږ ته [ابو نعیم] خبر راکړی دی موږ ته [حسیم بن سعد] له [زید بن اسلم] څخه له [ابو صالح] څخه له [ابو هریره] څخه خبر راکړی دی چې رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: کله چې الله تعالی آدم پیدا کړ، نو د هغه شا یې مسح کړه او د هغه له شا څخه د قیامت تر ورځې پورې د آدم له اولادې څخه هر روح چې الله تعالی پیدا کړی و، راښکته شو او د دوی د هر یو د سترګو ترمنځ یې د رڼا څراغ واچاوه، بیا دوی آدم ته راوړل شول، هغه وپوښتل: ای ربه، دوی څوک دي؟ الله تعالی ځواب ورکړ: دوی ستا اولاد دي. آدم له دوی څخه یو ولید او د هغه د سترګو ترمنځ د رڼا څراغ هغه حیران کړ. آدم وپوښتل: ای ربه، هغه څوک دی؟ الله تعالی ځواب ورکړ: هغه ستا د اولادې څخه د اخر زمان یو کس دی چې نوم یې داود دی. آدم وپوښتل: ای ربه، تا د هغه عمر څومره وخت پیدا کړی دی؟ الله تعالی ځواب ورکړ: شپیته کاله. آدم وپوښتل: ای ربه، زما عمر ته څلویښت کاله اضافه کړه. کله چې د آدم علیه السلام عمر وټاکل شو، نو د مرګ فرښته ورته راغله او ویې ویل: ایا زه لا څلوېښت کاله نه لرم؟ د مرګ فرښتې وویل: ایا تا دا خپل زوی داود علیه السلام ته نه دي ورکړي؟ آدم علیه السلام دا رد کړه او د هغه اولاد هم رد کړه. آدم علیه السلام هېر شو او د هغه اولاد هم هېر شو. آدم علیه السلام غلط وو او د هغه اولاد هم غلط وو. ابو عیسی علیه السلام وویل: دا حدیث صحیح دی. دا حدیث د ابو هریره رضی الله عنه څخه د رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه په یوه بله سند کې روایت شوی دی.