হাদিছ
Malaikat maut datang kepada Nabi adam lebih awal 40 tahun karena umurnya sudah diberikan kepada Nabi daud
Imam Tirmidzi : 3002حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا خَلَقَ اللَّهُ آدَمَ مَسَحَ ظَهْرَهُ فَسَقَطَ مِنْ ظَهْرِهِ كُلُّ نَسَمَةٍ هُوَ خَالِقُهَا مِنْ ذُرِّيَّتِهِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَجَعَلَ بَيْنَ عَيْنَيْ كُلِّ إِنْسَانٍ مِنْهُمْ وَبِيصًا مِنْ نُورٍ ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى آدَمَ فَقَالَ أَيْ رَبِّ مَنْ هَؤُلَاءِ قَالَ هَؤُلَاءِ ذُرِّيَّتُكَ فَرَأَى رَجُلًا مِنْهُمْ فَأَعْجَبَهُ وَبِيصُ مَا بَيْنَ عَيْنَيْهِ فَقَالَ أَيْ رَبِّ مَنْ هَذَا فَقَالَ هَذَا رَجُلٌ مِنْ آخِرِ الْأُمَمِ مِنْ ذُرِّيَّتِكَ يُقَالُ لَهُ دَاوُدُ فَقَالَ رَبِّ كَمْ جَعَلْتَ عُمْرَهُ قَالَ سِتِّينَ سَنَةً قَالَ أَيْ رَبِّ زِدْهُ مِنْ عُمْرِي أَرْبَعِينَ سَنَةً فَلَمَّا قُضِيَ عُمْرُ آدَمَ جَاءَهُ مَلَكُ الْمَوْتِ فَقَالَ أَوَلَمْ يَبْقَ مِنْ عُمْرِي أَرْبَعُونَ سَنَةً قَالَ أَوَلَمْ تُعْطِهَا ابْنَكَ دَاوُدَ قَالَ فَجَحَدَ آدَمُ فَجَحَدَتْ ذُرِّيَّتُهُ وَنُسِّيَ آدَمُ فَنُسِّيَتْ ذُرِّيَّتُهُ وَخَطِئَ آدَمُ فَخَطِئَتْ ذُرِّيَّتُهُقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
আমাক কৈছে [আব্দু বিন হুমাইদে] আমাক কৈছে [আবু নুআইমে] আমাক [হিছ্যাম বিন ছায়াদ] [জাইদ বিন আছলাম]ৰ পৰা [আবু ছালিহ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কৈছে: ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱা চালামে কৈছে: ‘যেতিয়া আল্লাহে আদমক সৃষ্টি কৰিছিল, তেতিয়া তেওঁ পিঠি ঘঁহিছিল আৰু পিঠিৰ পৰা আল্লাহে আদমৰ পৰা সৃষ্টি কৰা প্ৰতিজন আত্মা পতিত হৈছিল বংশধৰসকলক কিয়ামতৰ দিনলৈকে আৰু তেওঁ তেওঁলোকৰ প্ৰত্যেকৰে চকুৰ মাজত পোহৰৰ জিলিকনি এটা কৰিলে, তাৰ পিছত তেওঁলোকক আদমৰ আগত অনা হ’ল, তেওঁ সুধিলে: ‘হে ৰাব্ব, তেওঁলোক কোন? ' আল্লাহে উত্তৰ দিলে: 'তেওঁলোক তোমালোকৰ বংশধৰ'। আদমে তেওঁলোকৰ এজনক দেখিলে আৰু তেওঁৰ চকুৰ মাজৰ পোহৰৰ জিলিকনিয়ে তেওঁক আচৰিত কৰি তুলিলে। আদমে সুধিলে: হে প্ৰভু, তেওঁ কোন? আল্লাহে উত্তৰ দিলে, তেওঁ আপোনাৰ বংশৰ পৰা দাউদ নামৰ অন্তকালৰ ব্যক্তি। আদমে সুধিলে: হে প্ৰভু, আপুনি তেওঁৰ আয়ুস কিমান দিনৰ পৰা সৃষ্টি কৰিছে? আল্লাহে উত্তৰ দিলে: ষাঠি বছৰ। আদমে সুধিলে: হে প্ৰভু, মোৰ জীৱনত চল্লিশ বছৰ যোগ কৰক। আদমৰ বয়স নিৰ্ণয় হ’লে মৃত্যুৰ দূতে তেওঁৰ ওচৰলৈ আহি ক’লে: মোৰ এতিয়াও চল্লিশ বছৰ বাকী নাই নেকি? মৃত্যুৰ দেৱদূতে ক’লে- তুমি তোমাৰ পুত্ৰক দিয়া নাছিলা নেকি দাউদ? আদমে অস্বীকাৰ কৰিছিল আৰু তেওঁৰ বংশধৰেও অস্বীকাৰ কৰিছিল। আদমক পাহৰিবলৈ দিয়া হ’ল আৰু তেওঁৰ বংশধৰকো পাহৰিবলৈ বাধ্য কৰা হ’ল। আদমৰ ভুল আছিল আৰু তেওঁৰ বংশধৰসকলো ভুল আছিল'। আবু ইছাই ক’লে: এই হাদীছ সত্য। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ পৰা আবু হুৰাইৰাৰ পৰা আন এখন ছানাদৰ জৰিয়তে বর্ণিত।